VII SA/Wa 1662/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-10-02

Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania budynku na cele przedszkola prywatnego, ze względu na ryzyko znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków dla prowadzących przedszkole?
Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżący uprawdopodobnili wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Stwierdzenie nieważności decyzji zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania budynku na cele przedszkola prywatnego skutkuje niemożnością prowadzenia tej działalności, która stanowi jedyne źródło utrzymania skarżących, a jej zamknięcie może spowodować trudne do odwrócenia skutki społeczne i ekonomiczne.
Stan faktyczny
Skarżący U.R. i R.R. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania budynku na cele przedszkola prywatnego. Skarżący domagali się wstrzymania wykonania tej decyzji, argumentując, że przedszkole stanowi ich jedyne źródło utrzymania, a jego zamknięcie spowoduje znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki dla ich rodziny oraz dla rodziców i dzieci korzystających z placówki.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. R. i R. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 2 sierpnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga U.R. i R. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak:[...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...], znak : [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ł. z dnia [...] Nr [...] wyrażającej zgodę U. R. na zmianę sposobu użytkowania części budynku na działce nr ewid. [...] (d.[...]), położonej w Ł. przy ul. [...] na cele przedszkola prywatnego i stwierdził nieważność ww. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ł. Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazali, że w lokalu, któremu odebrano przymiot lokalu uprawniającego do prowadzenia przedszkola poprzez stwierdzenie nieważności ww. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ł. zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania budynku prowadzą działalność gospodarczą, tj. niepubliczne przedszkole dla dzieci. Zaznaczyli, że działalność ta stanowi źródło utrzymania ich rodziny, a także spełnia doniosłą społecznie rolę, albowiem umożliwia aktywność zawodową rodzicom dzieci pozostającym pod opieką przedszkola. Skarżący podnieśli, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci zamknięcia przedszkola, co narazi ich na utratę źródła utrzymania, a także spowoduje konieczność zapewnienia przez rodziców natychmiastowej opieki nad dziećmi, które dotychczas pozostawały pod opieką skarżących. Dodali, że korzystają z dotacji Gminy, a wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować odmowę przyznania dotacji i zamknięcie przedszkola. Wskazali, że w przypadku konieczności zamknięcia przedszkola, oczywistym jest, że postawieni przed taką niedogodnością rodzice dzieci, do prowadzonej przez nich placówki już nie powrócą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności jeśli w wyniku wykonania aktu lub czynności zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Uwzględniając stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2008 r. sygn. akt (II OZ 1045/08) należy uznać, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki zastosowania instytucji ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący przedstawili argumenty uzasadniające wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności wskazali, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skutkiem wydania zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ł. z dnia [...] Nr [...], którą organ wyraził skarżącym zgodę na zmianę sposobu użytkowania części budynku na działce nr ewd. [...] (d.[...]) położonej w Ł. przy ul. [...] na cele przedszkola prywatnego. Wskutek tego brak jest możliwości prowadzenia przez skarżących działalności gospodarczej, tj. niepublicznego przedszkola dla dzieci, które stanowi ich jedyne źródło utrzymania. Zamknięcie prowadzonego obecnie przez skarżących przedszkola spowoduje także konieczność zapewnienia przez rodziców natychmiastowej opieki nad dziećmi, które dotychczas pozostawały i pozostają pod ich opieką. Ponadto, w przypadku konieczności zamknięcia przedszkola postawieni przed taką niedogodnością rodzice do prowadzonej przez skarżących placówki mogą już nie powrócić. Wskazać należy, iż zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 342/08, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Zakamycze 2005, s.167). Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło