VII SA/Wa 1663/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 w/w ustawy. Przesłanki te to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdyby decyzja administracyjna miała być wykonana. Podkreślić należy, iż orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia ma fakultatywny charakter. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie winien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednakże uwzględnienie wniosku uzależnione jest od działań podjętych przez podmiot domagający się przyznania mu tego rodzaju ochrony, ponieważ to on jest inicjatorem procedury w tym zakresie, po jego stronie kształtuje się więc obowiązek wykazania istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r. II FZ 585/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] nie wykazał, iż w wypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 8000 zł może zaistnieć znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku. W konsekwencji Sąd uznał, że w sprawie brak jest możliwości dokonania oceny, jaki rzeczywisty skutek będzie miało dla strony skarżącej uiszczenie w/w kwoty. Ponadto zauważyć trzeba, że egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonego aktu. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.