VII SA/Wa 1664/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA - Dariusz Turek po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Wojewody [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...]w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonanie zaskarżonego postanowienia- Wojewoda [...] wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu nie zawarto przesłanek ze względu, na które należy wstrzymać wykonanie postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływana jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien wykazać, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek wykonania postanowienia, która następnie przez tenże Sąd zostałaby wzruszona. W ramach tego postępowania Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżone postanowienie do momentu jego uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia NSA z dnia: 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 251/04; 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 689/04; 22 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 114/05, dotychczas niepublikowane). Nie ulega wątpliwości, że co do zasady, wykonanie postanowienia nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Sąd w niniejszym postępowaniu ocenia jedynie, czy wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować wyżej wymienione skutki, a nie zajmuje się badaniem zasadności postępowania organów. W przedmiotowej sprawie Skarżący nie wskazał żadnych przesłanek ani argumentów, które by potwierdzały i uzasadniały jego stanowisko, zatem nie można stwierdzić, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.