VII SA/Wa 1664/13

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odmówić J. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać J. Z. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi przy piśmie z dnia 16 kwietnia 2014 r. Z treści złożonego wniosku wynika, iż wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką, jednakże córka nie zamieszkuje wspólnie z rodzicami. Strona utrzymuje się z emerytur o łącznej wysokości 2 323 zł netto. Córka otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1 310 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o rozmiarach 13,5-9 m. z dobudówką o wymiarach 13,5-4,8 m. oraz nieruchomość rolną o pow. 3,5 ha. (ziemia klas IV-V-VII). Wnioskodawca ponadto wskazał, że posiada oszczędności w zależności od wpływu emerytur w wysokości 2-4 tys. Wydatki wskazane przez wnioskodawcę to leki, (około 200 zł.), opłata za szambo, gaz, wodę, śmieci (około 150 zł), ubezpieczenia, paliwo, podatki, naprawy. Wnioskodawca podał, że wydał ponad 1 000 zł na remont dachu. W dodatkowym piśmie z dnia 16 kwietnia 2014 r. wskazał, że córka mieszka w osobnym domu z przyszłym mężem, a w domu wnioskodawcy jest jedynie zameldowana. Wnioskodawca nie otrzymuje wsparcia z pomocy społecznej, otrzymał natomiast ulgę z gminy w postaci umorzenia podatku od nieruchomości, na koncie bankowym posiadał w dniu 14 kwietnia 2014 r. kwotę 2 911,04 zł. Do wniosku strona dołączyła kopię dokumentu PIT 37 córki A. Z.. W sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Analizując całokształt sprawy należy wskazać, że zasadnym jest tylko częściowe przychylenie się do wniosku strony i ustanowienie pełnomocnika. Uznano, że strona uzyskując wskazany dochód oraz posiadając wskazany majątek, kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy jedynie w zakresie częściowym, gdyż jest w stanie opłacić koszty sądowe. Strona dotychczas samodzielnie opłaciła wpis od skargi oraz opłatę kancelaryjną za wniosek o sporządzenia uzasadnienia. Obecnie na stronie nie spoczywa żaden koszt sądowy, a pojawić się może jedynie wpis sądowy od skargi kasacyjnej jeżeli taka zostanie złożona. Uznano jednak, że wobec opłacenia głównych kosztów sprawy również wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., znajduje się w zasięgu możliwości finansowych strony. Strona posiada stały miesięczny dochód, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Dochód w żaden sposób nie jest obciążany. Jednocześnie uznano, że opłacenie zawodowego pełnomocnika pozostaje poza zasięgiem finansowych możliwości strony. Z tego względu przyznano prawo pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu, zaś w pozostałym zakresie wniosek oddalono. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.