VII SA/Wa 1664/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu E. R. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 października 2015 r., odmawiającego E. R. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia postanawia: przyznać E. R. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych W dniu 9 lipca 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) E. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., znak: [...]. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym dnia 22 sierpnia 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) formularzu PPF skarżąca wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo z mężem i nastoletnim synem. Ich łączny dochód wynosi ok. 3500 zł, z czego ok. 2000 zł zarabia skarżąca, ok. 1400 zł jej mąż, a ok. 100 zł syn z tytułu praktyki zawodu. Mieszkają w mieszkaniu komunalnym o powierzchni ok. 54 m2. Skarżąca posiada dwie nieruchomości o powierzchniach ok. 0,23 i 0,13 ha – obie "obciążone siecią ciepłowniczą". Ponadto mąż skarżącej posiada samochód marki Volkswagen rocznik 1997 r. – wartość ok. 500 zł, stary skuter o wartości ok. 500 zł, pralkę automatyczną o wartości 150 zł i stary odkurzacz o wartości 100 zł. Miesięcznie wydają ok. 1400 zł na utrzymanie mieszkania, a ok. 2000 zł przeznaczają na wyżywienie i ubranie oraz kształcenie syna, który wymaga też leków alergicznych. Skarżąca i jej mąż wymagają rehabilitacji kręgosłupa, dodatkowo mąż musi zakupić nowe okulary, a synowi, rozpoczynającemu od września nowy rok szkolny, należy kupić podręczniki i artykuły szkolne. Do wniosku dołączony były kopie: wydruku potwierdzającego dochód skarżącej za lipiec 2015 r. (1894,03 zł netto), rachunków za prąd (421,83 zł w sierpniu 2015 r., 189,44 zł od września do grudnia 2015 r.), wydruku potwierdzającego wysokość podatku od nieruchomości (41 zł kwartalnie), dowodu wpłaty w kwocie 562 zł na konto Gminy B., wydruku potwierdzającego wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (31,50 zł miesięcznie), dokumentów lekarskich potwierdzających alergię u syna skarżącej, zalecenia lekarskie dla męża skarżącej oraz skierowań do poradni rehabilitacyjnej i otolaryngologicznej dla skarżącej. Przy piśmie z dnia 28 sierpnia 2015 r. skarżąca nadesłała wyciąg z własnego konta oraz informację, że mąż ma osobne konto bankowe i nie udostępnił jej wyciągu za ostatnie 3 miesiące. Ponadto skarżąca zaciągnęła kredyt w wysokości 5000 zł w celu uiszczenia kosztów w sprawie cywilnej. Wskazała, że nie otrzymuje żadnych dopłat do posiadanej nieruchomości rolnej ani nie uzyskuje dochodu z tytułu dzierżawy. Do pisma dołączona była kopia umowy kredytu, postanowienia odmawiającego zwolnienia skarżącej z kosztów w sprawie cywilnej, z którego wynikają niektóre niewskazane przez skarżącą koszty utrzymania, wyciąg z rachunku bankowego skarżącej – saldo końcowe na dzień 26 sierpnia 2015 r. wynosiło 49,29 zł, potwierdzenia uzyskania przez skarżącą dochodów – 1894,03 zł za lipiec, 2138,72 zł za czerwiec i 2064,07 zł za maj. Biorąc pod uwagę zgromadzone informacje, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 20 października 2015 r., odmówił przyznania E. R. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniesionym w terminie sprzeciwie od tego postanowienia skarżąca wskazała, że jej sytuacja majątkowa uległa zmianie, ponieważ 1 października 2015 r. porzucił ją mąż, który nie dokładał się do utrzymania mieszkania od sierpnia 2015 r. Dodatkowo ma do spłaty zaciągnięty kredyt, a umowę o pracę ma podpisaną do 30 listopada 2015 r. Podkreśliła, że złożyła wniosek o alimenty. Do wniosku dołączona była kopia umowy o pracę oraz pozwu o alimenty (z pieczęcią Biura Podawczego Sądu Rejonowego w W.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z treścią art. 260 p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu z informacji zawartych we wniosku skarżącej wynika, iż jej sytuacja majątkowa uległa zmianie i w chwili obecnej nie jest ona w stanie ponieść kosztów postępowania. Średnie miesięczne wydatki skarżącej to prąd – 236 zł, czynsz – 562 zł, podatek od nieruchomości – 13,66 zł, wywóz odpadów – 31,50 zł, gaz – 57 zł, woda – ok. 100 zł. Dochód skarżącej i jej syna oscyluje w okolicach 2000 zł netto, co oznacza, że po odliczeniu stałych miesięcznych wydatków pozostaje im ok. 686 zł na wyżywienie, środki czystości i leki. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie otrzymuje od męża, który ją porzucił, żadnych pieniędzy, w wyniku czego złożyła w imieniu syna pozew o alimenty. W ocenie Sądu aktualna sytuacja majątkowa skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Kwota, jaka pozostaje skarżącej po uiszczeniu miesięcznych opłat, nie pozwala jej na ponoszenie kosztów w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.