VII SA/Wa 1664/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1664/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu pierwszej instancji. Pismem z dnia 21 listopada 2016 r., w ustawowym terminie, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 25 października 2016 r. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 25 października 2016 r., ponieważ wpis od zażalenia w kwocie 100 zł na postanowienie z dnia 25 października 2016 r. został uiszczony z przekroczeniem ustawowego terminu. Odpis powyższego postanowienia z dnia 24 stycznia 2017 r. skarżący otrzymał w dniu 20 lutego 2017 r. W dniu 27 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 24 stycznia 2017 r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że był przekonany, że opłatę wniósł w terminie, a przyczyną nieuiszczenia wpisu w terminie było błędne zapisanie przez skarżącego daty otrzymania wezwania. Podniósł, że wpis uiścił zaledwie z jednodniowym opóźnieniem, zatem "w imię sprawiedliwości oraz zasady konstytucyjnej prawa obywatela do sądu zażalenie powinno być przyjęte." Zdaniem skarżącego terminy 7 – dniowe są za krótkie, by wywiązać się z nałożonego obowiązku. W ocenie skarżącego nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia, ponieważ był w błędzie, a błąd wyklucza winę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 25 października 2016 r. z postanowienia Sądu z dnia 24 stycznia 2017 r., którego odpis został doręczony skarżącemu w dniu 20 lutego 2017 r. Natomiast w dniu 27 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Nie ulega również wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu było niezawinione. W odniesieniu do powołanych we wniosku okoliczności nie sposób uznać, by wystąpiła po stronie skarżącego przesłanka braku winy z art. 86 § 1 p.p.s.a. Okoliczność, że skarżący był przekonany, że opłatę wniósł w terminie, oraz to, że przyczyną nieuiszczenia wpisu w terminie było błędne zapisanie przez skarżącego daty otrzymania wezwania, a także jednodniowa zwłoka w uiszczeniu wpisu od zażalenia - nie są przesłankami usprawiedliwiającymi dokonanie czynności z uchybieniem terminu. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, co więcej powyższe można uznać jako brak należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy, a tej okoliczności nie można kwalifikować jako braku winy. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i dla przykładu można wskazać, że nieuwaga, zaniedbania, niezachowanie należytej staranności czy niedbałość w prowadzeniu własnej sprawy nie jest wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 września 2014 r, sygn. akt I FZ 266/14, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1804/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Go 108/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy strona skarżąca nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na względzie należało uznać, że przedstawione we wniosku okoliczności niedostatecznie uprawdopodobniają, że do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia doszło bez winy skarżącego. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącemu odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia.