VII SA/Wa 1665/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania W i Z P od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r., znak: [...], nakazującej W i Z M P, usunięcie - w terminie do dnia 30 sierpnia 2021 r. - stwierdzonych nieprawidłowości przy budynku składowym o konstrukcji murowanej, parterowym, z dachem dwuspadowym o wymiarach zewnętrznych 21,30 mx 7,20 m, znajdującym się na działce nr ew. [...], położonej w m. [...], gmina [...], poprzez: - dokonanie likwidacji rozwarstwień spoin pomiędzy pustakami żużlobetonowymi na ścianach zewnętrznych budynku, a w razie potrzeby, pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje budowlane, wzmocnienia miejscowego posadowienia budynku, poprzez wylanie wzmocnień betonowych narożników i słupów budynku; - dokonanie remontu nadproży nad otworami drzwiowymi i wrót; - dokonanie wymiany uszkodzonych elementów pokrycia dachowego (płyty azbestowo - cementowe); - wykonanie obróbek blacharskich dachu, oraz zakazującej w trybie natychmiastowym użytkowania całości tego budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a także zarządzającej ze względu na zły stan techniczny niektórych elementów konstrukcyjnych niniejszego budynku, obowiązek umieszczenia na budynku zawiadomienia o możliwym stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, zakazie użytkowania przedmiotowego budynku oraz zakazie wstępu osób postronnych i wykonanie doraźnych zabezpieczeń - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu wykonania obróbek blacharskich dachu, a w pozostałej część utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W dniu 8 grudnia 2020 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (dalej PINB) w [...] wpłynęło pismo Z B w sprawie dotyczącej m.in. budynku składowego (stodoły) zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w m. [...], który - ze względu na stan techniczny - stwarza zagrożenie dla mieszkańców sąsiedniej nieruchomości. PINB w [...] pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. wezwał pełnomocnika właściciela ww. nieruchomości do udziału w czynnościach kontrolnych w sprawie m.in. budynku składowego, które odbyły się w dniu 18 stycznia 2021 r.  W dniu 18 stycznia 2021 r. PINB w [...] przeprowadził czynności kontrolne w sprawie m.in. budynku składowego, w których uczestniczył Z P. Po dokonaniu ustaleń faktycznych w tej sprawie, organ I instancji wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] lutego 2021 r., nakładając obowiązki na W i Z P – pełnomocników właścicielki nieruchomości M W. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyli W i Z M P. W dniu [...] czerwca 2021 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) wydał decyzję częściowo reformatoryjną (nr [...]), a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że podstawę prawną decyzji stanowił art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W myśl art. 66 ust. 2 ustawy w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Organ zauważył, że na podstawie tego przepisu można nakazać wykonanie tylko takich czynności bądź robót, które są niezbędne do przywrócenia należytego stanu technicznego obiektu budowlanego. W myśl art. 61 Prawo budowlane to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Jednocześnie należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego powinno uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwości jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu powinno zostać udokumentowane wynikami kontroli stanu technicznego. Akta sprawy wskazują, iż organ nadzoru budowlanego I instancji w trakcie przeprowadzonych w dniu 18 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych stwierdził nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku składowego (stodoły). Jak wynika z treści ww. protokołu przedstawiciele PINB w [...] podczas kontroli stwierdzili, iż działka nr ew. [...]w m. [...] stanowi siedlisko, na którym znajduje się m. in. budynek składowy o wymiarach 21,30 m x 7,20 m. Budynek ten wykonany z pustaka żużlowego oraz częściowo z cegły wapienno-piaskowej na zaprawie wapienno-piaskowej. Więźba dachowa drewniana, dach pokryty eternitem. Brak rynien i rur spustowych. Podczas kontroli stwierdzono pęknięcia ścian zewnętrznych, rozwarstwienia na spoinach pomiędzy pustakami. Na ścianie szczytowej od strony działki nr ew. [...] oraz w ścianie tylnej stwierdzono rozwarstwienia na spoinach pomiędzy pustakami. Na ścianie frontowej stwierdzono rozwarstwienia na spoiwach cegły wapienno-piaskowej nad drzwiami i nadprożem drzwi: "Rozwarstwienia na ścianach zewnętrznych spowodowały wypaczenia ścian co może stanowić zagrożenie w przypadku dalszego (...) poszerzania się pęknięć". Podczas ww. kontroli sporządzona została dokumentacja fotograficzna. Organ wskazał, że nałożenie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązków, o jakich stanowi art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest konsekwencją niezastosowania się do ciążących na nich obowiązków, mających na celu utrzymanie obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym wynikających z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy. Zakres tych obowiązków wskazuje art. 5 ust. 2 ustawy, według którego obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu. Ustalenia dokonane w omawianej sprawie uzasadniają nakazanie właścicielom podjęcie działań w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego. Organ II instancji stwierdził, iż zakres robót wskazany w zaskarżonej decyzji nie został ustalony prawidłowo, gdyż nakaz wykonania prac, które miałyby polegać na wykonaniu obróbek blacharskich dachu nie mieści się w dyspozycji art. 66 Prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego, obowiązany jest nakazać usunięcie stwierdzonych już nieprawidłowości, nie zaś do wykonanie robót w związku z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych. Mając powyższe na uwadze, organ wydał w tym zakresie decyzję reformatoryjną podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę odwołującą się, organ II instancji wskazał, że przedmiotowy budynek znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga naprawy. Zakres stwierdzonych nieprawidłowości oraz sposób naprawy powoduje konieczność wyłączenia z użytkowania spornego obiektu. Ustalenia dokonane przez pracowników organu I instancji podczas kontroli w dniu 18 stycznia 2021 r. są wystarczające dla uznania, iż ww. budynek jest w złym stanie technicznym i wymaga wykonania określonych robót budowlanych. Nie ma racji strona skarżąca, wskazując, iż organ I instancji, prowadząc przedmiotowe postępowanie obowiązany był do uzyskania ekspertyzy stanu technicznego budynku. Pracownicy organu stopnia podstawowego prowadzący postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego posiadają odpowiednią wiedzę oraz kwalifikacje z zakresu ustawy Prawo budowlane oraz przepisów szczególnych. Nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie. W związku z powyższym określone (w oparciu o własne ustalenia) obowiązki wskazane przez PINB w [...] są prawidłowe, a ich sformułowanie nie budzi wątpliwości co do ich wykonalności. [...] WINB wyjaśnił również, iż PINB w [...] prawidłowo uczynił adresatami skarżonej decyzji W i Z M P. Jak wynika bowiem z pełnomocnictwa udzielonego w formie aktu notarialnego przez ich córkę M P są oni umocowani do zarządzania i administrowania całym majątkiem swojej córki. Natomiast zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki wykonania określonych robót budowanych w związku z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu budowlanego mogą być kierowane zarówno do właściciela, jak i do zarządcy danego obiektu budowlanego. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M W, reprezentowana przez pełnomocników W P i Z P, zaskarżając ją w całości i podnosząc zarzuty naruszenia: - art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy skutkujący podjęciem niezasadnej decyzji w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku składowym o konstrukcji murowanej, parterowym, o dachu dwuspadkowym i wymiarach zewnętrznych 21,30 m x 7,20 m poprzez: a) likwidację rozwarstwień spoin pomiędzy pustakami żużlobetonowymi na ścianach zewnętrznych budynku, a w razie potrzeby, pod nadzorem osoby osiadającej odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje budowlane, wzmocnienie miejscowego posadowienia budynku, poprzez wylanie wzmocnień betonowych narożników i słupów budynku, b) remont nadproży nad otworami drzwiowymi i wrót, c) wykonanie uszkodzonych elementów pokrycia dachowego (płyty azbestowo- cementowe). - niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 3 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że stan budynku uzasadniał: a) nakazanie wskazanych w zaskarżonej decyzji robót budowlanych z pominięciem rzetelnego zbadania rzeczywistego stanu technicznego budynku, jego poszczególnych elementów oraz braku precyzyjnego określenia stwierdzonych nieprawidłowości, b) natychmiastowe zakazanie użytkowania całości budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości mimo braku przesłanek do nałożenia takiego zakazu. Podnosząc powyższe zarzuty, wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...]. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzja organu II instancji jest błędna i została wydana bez wnikliwej oceny materiału dowodowego, strony nie miały możliwości zasięgnięcia opinii odpowiedniego biegłego i sama decyzja bez takiej opinii została wydana. W szczególności nie zostały wyjaśnione w sprawie wszystkie okoliczności faktyczne, co doprowadziło do błędnych ustaleń. Organ w uzasadnieniu swojej decyzji utrzymał, że przedmiotowy budynek może powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. Są to twierdzenia daleko idące, które w żaden sposób nie zostały odpowiednio przez organ zbadane. Z opisu stanu technicznego budynku oraz oględzin w żaden sposób nie można wyciągnąć wniosków, że stan techniczny budynku powoduje zagrożenie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi. Ponadto rozstrzygnięcie decyzji - w nawiązaniu do stwierdzonych nieprawidłowości - powinno wyraźnie określać czynności, bądź prace i roboty budowlane, które adresat decyzji jest zobowiązany wykonać w celu zapewnienia prawidłowego stanu technicznego obiektu budowlanego, natomiast z uzasadnienia decyzji powinno wynikać, na jakiej podstawie organ przyjął, że stan techniczny obiektu budowalnego jest nieodpowiedni oraz dlaczego - w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości - nałożył obowiązki wymienione w rozstrzygnięciu decyzji. W przedmiotowej sprawie - zdaniem strony skarżącej - organ z tych obowiązków się nie wywiązał. Organ postąpił w sprzeczności z art. 84 k.p.a. poprzez niezbadanie konieczności powołania biegłego dla oceny stanu technicznego obiektu w sytuacji, gdy żaden z dowodów nie wskazywał, aby stan techniczny budynku był niezgodny z przepisami techniczno- budowlanymi. Natomiast w uzasadnieniu swojej decyzji w żaden sposób nie powołał się na podstawę, jaką powinna stanowić profesjonalna ekspertyza. Strona skarżąca wskazała, że nieprawidłowości wymienione enumeratywnie w skarżonej decyzji zostały sformułowane w sprzeczności oraz z pominięciem rzeczywistego stanu technicznego budynku oraz jego elementów. W szczególności zostały nieprecyzyjnie określone czynności jakie miałby podjąć zarządca nieruchomości. Zalecenia "wzmocnienia miejscowego posadowienia budynku poprzez wylanie wzmocnień betonowych narożników i stropów, a także dokonanie remontów nadproży nad otworami drzwiowymi i wrót są zaleceniami nieprecyzyjnymi (czy to dotyczy wszystkich nadproży, w jakich narożnikach i dlaczego wymagane są tak daleko idące roboty budowlane), a ponadto nie można uznać takich robót za konieczne wyłącznie w oparciu o przeprowadzone oględziny. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa. Podstawą prawną wydanej decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Zgodnie natomiast z art. 66 ust. 2 ustawy, w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. W ocenie Sądu, nieuzasadnione są zarzuty naruszenia przez organ art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, bez zasięgnięcia opinii biegłego. Ustalenia faktyczne w tej sprawie zostały dokonane na podstawie przeprowadzonych w dniu 18 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych przez pracowników organu I instancji, którzy stwierdzili nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku składowego (stodoły). Jak wynika z treści protokołu, przedstawiciele PINB w Ostrołęce podczas kontroli stwierdzili, iż działka nr ew. [...] w m. [...] stanowi siedlisko, na którym znajduje się m. in. budynek składowy o wymiarach 21,30 m x 7,20 m. Budynek ten wykonany z pustaka żużlowego oraz częściowo z cegły wapienno-piaskowej na zaprawie wapienno-piaskowej. Więźba dachowa drewniana, dach pokryty eternitem. Brak rynien i rur spustowych. Podczas kontroli stwierdzono na ścianie szczytowej od strony działki nr [...] (elewacja boczna) oraz ścianie tylnej budynku rozwarstwienia na spoinach pomiędzy pustakami, a na ścianie frontowej rozwarstwienia na spoinach cegły wapienno-piaskowej (nad drzwiami wejściowymi). Stan techniczny więźby dachowej jest średni. W pokryciu dachu (płyty azbestowo-cementowe) stwierdzono nieliczne pęknięcia i uszkodzenia, które mogą powodować przecieki dachu, a tym samym niszczenie elementów konstrukcyjnych więźby dachowej. W protokole stwierdzono, że "rozwarstwienia na ścianach zewnętrznych spowodowały wypaczenia ścian, co może stanowić zagrożenie w przypadku dalszego (...) poszerzania się pęknięć (...) ". Podczas ww. kontroli sporządzona została dokumentacja fotograficzna. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji uznał, że stan techniczny tego budynku może stwarzać poważne zagrożenie dla jego użytkowników, jak również osób trzecich przebywających w jego pobliżu, gdyż działka nie jest ogrodzona. Te ustalenia i wnioski podzielił organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd również nie znalazł podstaw, aby kwestionować tę ocenę stanu faktycznego sprawy. Z ustaleń organów wynika, że stan techniczny budynku jest zły i wymaga usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie ograniczonym decyzją organu II instancji. Organ odwoławczy słusznie wskazał, że pracownicy PINB prowadzący postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego posiadają fachową wiedzę oraz kwalifikacje do dokonania oceny stanu technicznego tego budynku. Zgodnie bowiem z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy m. in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Ustalenia przedstawicieli PINB potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy. Ponadto podczas kontroli obecny był Z.P., który nie zgłaszał uwag do protokołu kontroli i nie kwestionował dokonanych ustaleń. Zdaniem Sądu, brak więc było podstaw do przeprowadzenia w tej sprawie dowodu z opinii biegłego (art. 84 k.p.a.) na okoliczność stanu technicznego przedmiotowego budynku oraz ewentualnych zagrożeń, które mogą wystąpić w związku z tym. Sąd nie podziela również zarzutu dotyczącego nieprecyzyjności sformułowania nałożonych decyzją obowiązków, tj. likwidacji rozwarstwień spoin pomiędzy pustakami żużlobetonowymi na ścianach zewnętrznych budynku, a w razie potrzeby, pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje budowlane, wzmocnienia miejscowego posadowienia budynku, poprzez wylanie wzmocnień betonowych narożników i słupów budynku, remontu nadproży nad otworami drzwiowymi i wrót oraz wymiany uszkodzonych elementów pokrycia dachowego (płyty azbestowo - cementowe). Obowiązki te zostały sformułowane precyzyjnie, a obecni podczas kontroli przedstawiciele PINB uznali, że w stanie faktycznym sprawy ich wykonanie jest techniczne możliwe, w szczególności pod nadzorem osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje budowlane. W związku z powyższym, Sąd uznał, że organy prawidłowo stwierdziły, że w tej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 1 (obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska) i pkt 3 (obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym) Prawa budowlanego, dający podstawę do nałożenia przedmiotowych obowiązków. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego błędnego zastosowania przez organ art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez wprowadzenie zakazu użytkowania całości tego budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wskazać należy, iż - zgodnie z art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego - w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Zaistnienie przesłanek do zastosowania tego przepisu zostało stwierdzone przez przedstawicieli PINB podczas kontroli obiektu budowlanego w dniu 18 stycznia 2021 r. Ustalenia te organ odwoławczy uznał za wystarczające dla zastosowania art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. Sąd nie znalazł również podstaw do podważenia tej oceny. Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki wykonania określonych robót budowanych w związku z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu budowlanego mogą być kierowane zarówno do właściciela, jak i do zarządcy danego obiektu budowlanego. Organ I instancji prawidłowo uczynił adresatami zaskarżonej decyzji W i Z M P. Z akt sprawy wynika (pełnomocnictwo z dnia 25 czerwca 2004 r. udzielone w formie aktu notarialnego), że są oni upoważnieni do zarządzania i administrowania całym majątkiem swojej córki M P (od 16 marca 2012 r. M W – odpis skrócony aktu małżeństwa), która mieszka za granicą. Należy więc uznać, że są oni zarządcami spornej nieruchomości w rozumieniu art. 61 Prawa budowlanego i prawidłowo zostały na nich nałożone przedmiotowe obowiązki. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., gdyż organ złożył wniosek o rozpoznanie sprawy w tym trybie, a żadna z pozostałych stron postępowania nie zażądała w ustawowym terminie przeprowadzenia rozprawy.