VII SA/Wa 1666/21

WyrokWSA w Warszawie2022-01-19

Skład orzekający: Artur Kuś, Wojciech Sawczuk, Elżbieta Granatowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca usunięcie nieprawidłowości w budynku gospodarczym, w tym remont fundamentów i wymianę elementów ściennych, a także zakazująca jego użytkowania, została wydana z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności poprzez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych oraz brak opinii biegłego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo oceniły stan techniczny budynku gospodarczego na podstawie przeprowadzonych kontroli i dokumentacji fotograficznej, co uzasadniało nałożenie obowiązków remontowych i zakazu użytkowania. Brak było podstaw do żądania opinii biegłego, gdyż pracownicy organów posiadają odpowiednią wiedzę techniczną, a zarządcy nieruchomości prawidłowo zostali wskazani jako adresaci decyzji.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującą właścicielce budynku gospodarczego usunięcie nieprawidłowości, takich jak remont fundamentów i wymiana spróchniałych elementów ściennych, a także zakazującą użytkowania budynku. WINB uchylił jedynie część decyzji dotyczącą wykonania obróbek blacharskich dachu. Właścicielka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego, w tym brak wszechstronnego rozważenia sprawy i konieczności powołania biegłego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania W i Z P od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r., znak: [...], nakazującej W i Z M P usunięcie - w terminie do dnia 30 sierpnia 2021 r. - stwierdzonych nieprawidłowości przy budynku gospodarczym parterowym o konstrukcji drewnianej i dachu dwuspadkowym, o wymiarach 8,40 m x 3,20 m znajdującym się na działce ew. [...] w m. [...], gmina [...], poprzez: - dokonanie remontu fundamentów budynku, polegającego na ich wzmocnieniu poprzez uzupełnienie ubytków w fundamencie (kamień polny), - wymianę uszkodzonych, spróchniałych, elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku, - wykonanie obróbek blacharskich dachu wraz z montażem rynien i rur spustowych oraz zakazującej w trybie natychmiastowym użytkowania całości tego budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu wykonania obróbek blacharskich dachu wraz z montażem rynien i rur spustowych, a w pozostałej części utrzymał skarżoną decyzję w mocy. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. W dniu 8 grudnia 2020 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej w skrócie PINB w [...]) wpłynęło pismo Z B w sprawie dotyczącej m.in. budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w m. [...], gmina [...], który - ze względu na stan techniczny i materiały z jakich został wykonany - stwarza zagrożenie dla mieszkańców sąsiedniej nieruchomości. W dniu 18 stycznia 2021 r. PINB w [...] przeprowadził czynności kontrolne w sprawie m.in. budynku gospodarczego, w których uczestniczył Z P. Po dokonaniu ustaleń faktycznych w tej sprawie, organ I instancji wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] lutego 2021 r., nakładając obowiązki na W i Z P – pełnomocników właścicielki nieruchomości M W. Odwołanie od tej decyzji w ustawowym terminie złożyli W i Z M P. [...] WINB pismem z dnia 22 kwietnia 2021 r. zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz o możliwości złożenia wyjaśnień w ww. sprawie. W dniu [...] czerwca 2021 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej [...] WINB) wydał decyzję częściowo reformatoryjną (nr [...]), a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że podstawę prawną decyzji stanowił art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W myśl art. 66 ust. 2 ustawy w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Organ zauważył, że na podstawie tego przepisu można nakazać wykonanie tylko takich czynności bądź robót, które są niezbędne do przywrócenia należytego stanu technicznego obiektu budowlanego. W myśl art. 61 Prawo budowlane to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej. Jednocześnie należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie organu nadzoru budowlanego powinno uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwości jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu powinno zostać udokumentowane wynikami kontroli stanu technicznego. Akta sprawy wskazują, iż organ nadzoru budowlanego I instancji w trakcie przeprowadzonych w dniu 18 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych stwierdził nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku gospodarczego. Jak wynika z treści protokołu, przedstawiciele PINB w [...] podczas kontroli stwierdzili, iż działka nr [...] w m. [...] stanowi siedlisko, na którym znajduje się m. in. budynek gospodarczy o wymiarach zewnętrznych 8,40 m x 3,20 m. Budynek ten jest konstrukcji drewnianej z bala. Fundamenty obiektu z kamienia polnego, uzupełniane cegłą pełną. Więźba dachowa budynku dwuspadkowa, dach pokryty płytami azbestowo - cementowymi, brak rynien i rur spustowych. Podczas ww. kontroli przedstawiciele PINB w [...] stwierdzili, że od strony działki nr ew. [...], stanowiącej własność Z B fundamenty posiadają ubytki kamienia polnego. W ścianach zewnętrznych wykonanych z bala drewnianego stwierdzono ubytki spróchniałego bala. Podczas ww. kontroli sporządzona została dokumentacja fotograficzna. Organ wskazał, że nałożenie na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązków, o jakich stanowi art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane jest konsekwencją niezastosowania się do ciążących na nich obowiązków, mających na celu utrzymanie obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym wynikających z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy. Zakres tych obowiązków wskazuje art. 5 ust. 2 ustawy, według którego obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu. Ustalenia dokonane w omawianej sprawie uzasadniają nakazanie właścicielom podjęcie działań w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego. Organ II instancji stwierdził, iż zakres robót wskazany w zaskarżonej decyzji nie został ustalony prawidłowo, gdyż nakaz wykonania prac, które miałyby polegać na wykonaniu obróbek blacharskich dachu wraz z montażem rynien i rur spustowych nie mieści się w dyspozycji art. 66 Prawa budowlanego. Organ nadzoru budowlanego, wydając decyzję w oparciu o art. 66 Prawa budowlanego, obowiązany jest nakazać usunięcie stwierdzonych już nieprawidłowości, nie zaś do wykonanie robót w związku z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych. Mając powyższe na uwadze, organ wydał w tym zakresie decyzję reformatoryjną podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez stronę odwołującą się, organ II instancji wskazał, że przedmiotowy budynek znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga naprawy. Zakres stwierdzonych nieprawidłowości oraz sposób naprawy powoduje konieczność wyłączenia z użytkowania spornego obiektu. Ustalenia dokonane przez pracowników organu I instancji podczas kontroli w dniu 18 stycznia 2021 r. są wystarczające dla uznania, iż ww. budynek jest w złym stanie technicznym i wymaga wykonania określonych robót budowlanych. Nie ma racji strona skarżąca, wskazując, iż organ I instancji prowadząc przedmiotowe postępowanie obowiązany był do uzyskania ekspertyzy stanu technicznego budynku. Pracownicy organu stopnia podstawowego prowadzący postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego posiadają odpowiednią wiedzę oraz kwalifikacje z zakresu ustawy Prawo budowlane oraz przepisów szczególnych. Nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie. W związku z powyższym określone (w oparciu o własne ustalenia) obowiązki wskazane przez PINB w [...] są prawidłowe, a ich sformułowanie nie budzi wątpliwości co do ich wykonalności. [...] WINB wyjaśnił również, iż PINB w [...] prawidłowo uczynił adresatami zaskarżonej decyzji W i Z M P. Jak wynika bowiem z pełnomocnictwa udzielonego w formie aktu notarialnego ww. przez córkę M P są umocowani do zarządzania i administrowania całym majątkiem swojej córki. Natomiast zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki wykonania określonych robót budowanych w związku z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu budowlanego mogą być kierowane zarówno do właściciela, jak i do zarządcy danego obiektu budowlanego. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M W, reprezentowana przez pełnomocników W P i Z P, zaskarżając ją w całości i podnosząc zarzuty naruszenia: - art. 7. art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy skutkujący podjęciem niezasadnej decyzji w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku gospodarczym o konstrukcji drewnianej, parterowym, o wymiarach zewnętrznych 8.40 m x 3.20 m poprzez remont fundamentów budynku, polegający na ich wzmocnieniu poprzez uzupełnienie ubytków w fundamencie (kamień polny) oraz wymianę uszkodzonych, spróchniałych elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku, - niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt. 1 i 3 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane polegające na przyjęciu, że stan budynku uzasadniał: a) nakazanie wskazanych w zaskarżonej decyzji robót budowlanych z pominięciem rzetelnego zbadania rzeczywistego stanu technicznego budynku, jego poszczególnych elementów oraz braku precyzyjnego określenia stwierdzonych nieprawidłowości, b) natychmiastowe zakazanie użytkowania całości budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości mimo braku przesłanek do nałożenia takiego zakazu. Podnosząc powyższe zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów postępowania to jest art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. strona wskazała, że nie miała możliwości zasięgnięcia opinii odpowiedniego biegłego i sama decyzja bez takiej opinii została wydana. W szczególności nie zostały wyjaśnione w sprawie wszystkie okoliczności faktyczne, co doprowadziło do błędnych ustaleń. Organ w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że przedmiotowy budynek może powodować zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. Są to twierdzenia daleko idące, które w żaden sposób nie zostały odpowiednio przez organ zbadane. Stają one również w sprzeczności z pozostałymi wnioskami wypływającymi z dalszej części uzasadnienia decyzji. Z opisu stanu technicznego budynku oraz oględzin w żaden sposób nie można wyciągnąć wniosków, że stan techniczny budynku powoduje zagrożenie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi. Ponadto rozstrzygnięcie decyzji - w nawiązaniu do stwierdzonych nieprawidłowości - powinno wyraźnie określać czynności, bądź prace i roboty budowlane, które adresat decyzji jest zobowiązany wykonać w celu zapewnienia prawidłowego stanu technicznego obiektu budowlanego, natomiast z uzasadnienia decyzji powinno wynikać, na jakiej podstawie organ przyjął, że stan techniczny obiektu budowalnego jest nieodpowiedni oraz dlaczego - w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości - nałożył obowiązki wymienione w rozstrzygnięciu decyzji. W przedmiotowej sprawie - zdaniem strony skarżącej - organ z tych obowiązków się nie wywiązał. W szczególności zostały nieprecyzyjnie określone czynności, jakie miałby podjąć zarządca nieruchomości. Zalecenia "dokonania wymiany uszkodzonych, spróchniałych elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku" są zaleceniami nieprecyzyjnymi i sprzecznymi z logiką i ze sztuką budowlaną. Wymiana podwalin budynku zbudowanego z drewnianego bala wiąże się praktycznie z jego rozbiórką w całości, podobnie jak wymiana poszczególnych bali. Ponadto nie można uznać, że możliwe było nałożenie wskazanych obowiązków, wyłącznie w oparciu o oględziny przeprowadzone w dniu 18 stycznia 2021 r., bez przeprowadzenia dogłębnych badań drewna. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa. Podstawą prawną wydanej decyzji jest art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska (pkt 1) albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym (pkt 3) - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Zgodnie natomiast z art. 66 ust. 2 ustawy, w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. W ocenie Sądu, nieuzasadnione są zarzuty naruszenia przez organ art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, bez zasięgnięcia opinii biegłego. Ustalenia faktyczne w tej sprawie zostały dokonane na podstawie przeprowadzonych w dniu 18 stycznia 2021 r. czynności kontrolnych przez przedstawicieli organu I instancji, którzy stwierdzili nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku gospodarczego. Jak wynika z treści protokołu kontroli, działka nr ew. [...] w m. [...] stanowi siedlisko, na którym znajduje się m. in. budynek gospodarczy o wymiarach zewnętrznych 8,40 m x 3,20 m. Budynek ten jest konstrukcji drewnianej z bala. Fundamenty obiektu z kamienia polnego, uzupełniane cegłą pełną. Więźba dachowa budynku dwuspadkowa, dach pokryty płytami azbestowo - cementowymi, brak rynien i rur spustowych. Podczas kontroli przedstawiciele PINB w [...] stwierdzili, że od strony działki nr ew. [...] stanowiącej własność Z B (elewacja tylna) oraz od strony budynku składowego (elewacja boczna) fundamenty budynku posiadają duże ubytki materiałowe ścian fundamentowych (kamienia polnego). Podwaliny budynku wykonane z bala drewnianego są częściowo spróchniałe i zmurszałe ze znacznymi ubytkami. Ściany zewnętrzne wykonane z bala drewnianego są częściowo spróchniałe, co powoduje w niektórych miejscach ubytki i lekkie przesunięcia bali. Stan techniczny więźby dachowej jest średni. Podczas kontroli sporządzona została dokumentacja fotograficzna. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że ściany fundamentowe i część elementów konstrukcyjnych ścian zewnętrznych budynku uległy degradacji i zniszczeniu, co może stwarzać poważne zagrożenie dla użytkowników tego budynku, jak również osób trzecich przebywających w jego pobliżu. Te ustalenia i wnioski podzielił organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd również nie znalazł podstaw, aby kwestionować tę ocenę stanu faktycznego sprawy. Z ustaleń organów wynika, że stan techniczny budynku jest zły i wymaga usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w zakresie ograniczonym decyzją organu II instancji. Organ odwoławczy słusznie wskazał, że pracownicy PINB prowadzący postępowanie z zakresu nadzoru budowlanego posiadają fachową wiedzę oraz kwalifikacje do dokonania oceny stanu technicznego tego budynku. Zgodnie bowiem z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego należy m. in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Ustalenia przedstawicieli PINB potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy. Ponadto podczas kontroli obecny był Z P, który nie zgłaszał uwag do protokołu kontroli i nie kwestionował dokonanych ustaleń. Zdaniem Sądu, brak więc było podstaw do przeprowadzenia w tej sprawie dowodu z opinii biegłego (art. 84 k.p.a.) na okoliczność stanu technicznego przedmiotowego budynku oraz ewentualnych zagrożeń, które mogą wystąpić w związku z tym. Sąd nie podziela również zarzutu dotyczącego niewykonalności i nieprecyzyjności sformułowania nałożonych decyzją obowiązków, tj. dokonania remontu fundamentów budynku poprzez uzupełnienie ubytków w fundamencie (kamień polny) oraz wymiany uszkodzonych, spróchniałych, elementów ściennych z bala drewnianego, łącznie z podwalinami budynku. Obowiązki te zostały sformułowane precyzyjnie, a obecni podczas kontroli przedstawiciele PINB uznali, że w stanie faktycznym sprawy ich wykonanie jest techniczne możliwe. Z dokumentacji fotograficznej wynika, że fundamenty budynku były już uzupełniane. W związku z powyższym, Sąd uznał, że organy prawidłowo stwierdziły, że w tej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 1 (obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska) i pkt 3 (obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym) Prawa budowlanego, dający podstawę do nałożenia przedmiotowych obowiązków. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego błędnego zastosowania przez organ art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez wprowadzenie zakazu użytkowania całości tego budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wskazać należy, iż - zgodnie z art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego - w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie. Zaistnienie przesłanek do zastosowania tego przepisu zostało stwierdzone przez przedstawicieli PINB podczas kontroli obiektu budowlanego w dniu 18 stycznia 2021 r. Ustalenia te organ odwoławczy uznał za wystarczające dla zastosowania art. 66 ust. 2 Prawa budowlanego. Sąd nie znalazł również podstaw do podważenia tej oceny. Zgodnie z art. 61 Prawa budowlanego obowiązki wykonania określonych robót budowanych w związku z nieodpowiednim stanem technicznym obiektu budowlanego mogą być kierowane zarówno do właściciela, jak i do zarządcy danego obiektu budowlanego. Organ I instancji prawidłowo uczynił adresatami zaskarżonej decyzji W i Z M P. Z akt sprawy wynika (pełnomocnictwo z dnia 25 czerwca 2004 r. udzielone w formie aktu notarialnego), że są oni upoważnieni do zarządzania i administrowania całym majątkiem swojej córki M P (od 16 marca 2012 r. M W – odpis skrócony aktu małżeństwa), która mieszka za granicą. Należy więc uznać, że są oni zarządcami spornej nieruchomości w rozumieniu art. 61 Prawa budowlanego i prawidłowo zostały na nich nałożone przedmiotowe obowiązki. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., gdyż organ złożył wniosek o rozpoznanie sprawy w tym trybie, a żadna z pozostałych stron postępowania nie zażądała w ustawowym terminie przeprowadzenia rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło