VII SA/Wa 1669/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1669/07 ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić wniosek J. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 15 października 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. M., jako wniesioną po terminie. Następnie w dniu 23 października 2007r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), J. M. złożył do Sądu, za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Do wniosku załączył kserokopię skargi oraz dowodu uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że zlecił swojemu pełnomocnikowi – adwokatowi W. G. wniesienie skargi do sądu administracyjnego na w/w decyzję. Skarga ta została omyłkowo wysłana na adres [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniósł, że pracownik [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego niezgodnie z prawem odebrał korespondencję, która skierowana była do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W konsekwencji skarga nie została zwrócona do nadawcy. Ponadto organ nadzoru stopnia wojewódzkiego z 13-dniowym opóźnieniem przekazał jego skargę do właściwego organu, co bezpośrednio wpłynęło na uchybienie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wynika z akt sprawy, J. M. ustanowił pełnomocnika w osobie adw. W. G. do reprezentowania jego osoby w sprawie zaskarżonej decyzji m.in. przed sądami administracyjnymi i organami państwowymi. W tym miejscu należy stwierdzić, że osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Dlatego skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę. W przedmiotowej sprawie, dotyczącej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, a więc przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania jej pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Powyższe stanowisko zgodne jest z orzecznictwem sądowoadministracyjnym. W postanowieniu z 29 lipca 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny (FZ 110/04, niepubl.) stwierdził, że brak winy w uchybieniu terminowi nie został wykazany, ponieważ skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, który powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednak przed dokonaniem merytorycznej oceny wniosku, a więc jego zbadaniu pod kątem zaistnienia przesłanki winy, bądź – nie, Sąd bada wniosek pod kątem wystąpienia przesłanek formalnoprawnych, które umożliwiają w ogóle dokonanie merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, na postawie art. 87 § 3 w/w ustawy, wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W świetle postanowień zawartych w w/w przepisach, uchybiony termin do wniesienia skargi należy przywrócić w przypadku, gdy strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.), wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie skargi do sądu administracyjnego - por. 87 § 4 p.p.s.a.), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). W związku z powyższy, pomimo, iż wnioskodawca złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zgodnie z art. 87 § 3 i p.p.s.a., dokonując jednocześnie czynności ponownego wniesienia skargi, oraz pomimo powstania ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, to należy uznać, że przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 w/w ustawy. Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] września 2007r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał organowi właściwemu, tj. Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego skargę adwokata W. G. – pełnomocnika J. M.. W/w postanowienie zostało skutecznie doręczona adw. W. G. w dniu 28 września 2007r. W związku z powyższy, należy uznać, że w dacie doręczenia w/w postanowienia pełnomocnik skarżącego najpóźniej dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. A więc termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął wnioskodawcy w dniu 5 października 2007r. Jak wynika z akt sprawy, J. M. w dniu 23 października 2007r., a więc ze znacznym przekroczeniem terminu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dlatego przedmiotowy wniosek nie podlega merytorycznej oceny Sądu. Z powyższych względów, na podstawie art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.