VII SA/Wa 1669/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie: stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1669/10. Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wobec nie wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uprawomocnił się on w dniu 14 stycznia 2011 r. Pismem z dnia 24 października 2012 r. J. C. wniósł o "przywrócenie terminu i wydanie uzasadnienia do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1669/10". W treści wniosku skarżący wskazał, że do dnia dzisiejszego nie otrzymał decyzji Prezydenta [...] o nr [...], nie została mu ona prawidłowo doręczona. Skarżący wskazał, że wyrok w niniejszej sprawie jest przedwczesny o on bezskutecznie walczy o prawidłowe doręczenie mu ww. decyzji. Powyższe pismo potraktowano jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1669/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. 270), dalej p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 83 § 1). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144). Zatem, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 roku, sygn. akt IV SA 1153/96 (LEX nr 45637) brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym, bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Oceniając okoliczności faktyczne występujące w niniejszej sprawie w kontekście przesłanek uprawniających do przywrócenia terminu, Sąd doszedł do wniosku, że strona nie wykazała podstawowej przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu jaką jest brak winy w jego uchybieniu. W niniejszej sprawie skarżący był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy (k-33) i w dniu 14 grudnia 2010 r. stawił się na rozprawie. Z protokołu rozprawy wynika, że skarżący został pouczony przez Sąd o przysługujących mu uprawnieniach, w tym o trybie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący nie skorzystał z tego uprawniania w związku z czym wyrok uprawomocnił się. Skarżący złożył niniejszy wniosek po prawie 20 miesiącach od wydania przez Sąd orzeczenia w sprawie. Z treści wniosku wynika, że skarżący polemizuje z ustaleniami zawartymi w decyzji organu I instancji i kwestionuje sam fakt i termin jej doręczenia. Podnoszonych we wniosku okoliczności nie można w żadnym razie uznać za wykazanie braku winy w niezłożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Mając powyższe na uwadze, należy zatem stwierdzić, że skarżący nie wykazał w jakikolwiek sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 grudnia 2010 r. jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.