VII SA/Wa 1674/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy skreślenia z rejestru zabytków postanawia: odmówić przyznania A. J. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A. J. K. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 11 grudnia 2013 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona oraz niepełnosprawny syn w wieku 59 lat. A. J. K. oświadczył, iż otrzymuje emeryturę w kwocie 2483 zł miesięcznie, jego żona - emeryturę w wysokości 1335 zł, syn otrzymuje zasiłek w kwocie 150 zł. W piśmie z dnia 6 marca 2014 r. uzupełniającym złożony wniosek A. K. zawarł wyszczególnienie miesięcznych wydatków, wskazując, iż są to: czynsz za mieszkanie – 580 zł, opłaty za energię elektryczną i gaz – średnio 200 zł, ubezpieczenie emerytalne - 56 zł, rata pożyczki w PKO – 250 zł, wydatki na lekarstwa własne i żony – ok. 500 zł, Kardiofon (EKG przez telefon) – 20 zł, telefon stacjonarny – ok. 130 zł, telewizja kablowa – 70 zł, środki czystości – ok. 80 zł, rezerwa na opłacenie większego zużycia wody – ok. 100 zł, inne wydatki (pralnia i naprawy lub uzupełnienie sprzętu domowego) – 80 zł, pomoc finansowa dla syna niepełnosprawnego i bezrobotnego – 500 zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy natomiast rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ustawy). Zatem prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w przypadkach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe. Strona musi zatem wykazać, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej reguły. Jak już wskazano, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane tylko wówczas, gdy strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Niewątpliwie konieczność zapłaty kosztów sądowych zawsze powoduje uszczerbek i ewentualnie konieczność ograniczenia innych wydatków, jednakże podkreślić trzeba, że zastosowanie instytucji przyznania prawa pomocy jest możliwe tylko w sytuacji powstania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu, nie zaś w przypadku powstania jakiegokolwiek uszczerbku. Biorąc pod uwagę sytuację finansową A. K. uznano, że nie uzasadnia ona przychylenia się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca wraz z żoną uzyskują emerytury w łącznej wysokości 3862 zł netto miesięcznie, syn wnioskodawcy otrzymuje zasiłek w kwocie 150 zł. Jednocześnie należy podkreślić, iż przy rozważaniu możliwości przyznania stronie prawa pomocy należy zawsze brać pod uwagę wysokość wymagalnych kosztów sądowych. W niniejszej sprawie A.K. zobowiązany jest jedynie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 11 grudnia 2013 r. odmawiające dopuszczenia go do udziału w postępowaniu, nie jest zobowiązany do ponoszenia jakichkolwiek innych kosztów. Okoliczności te pozwalają na przyjęcie, że wnioskodawca jest w stanie z uzyskiwanych dochodów wygospodarować środki na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Mając powyższe względy na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.