VII SA/Wa 1676/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 października 2009 r. wniosku E. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w lokalu mieszkalnym postanawia : odmówić E. J. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 12 października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że E. J. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mamą i bratem. Utrzymują się z dochodu z tytułu zatrudnienia wnioskodawczyni, emerytury i renty rodzinnej pozostałych osób wspólnie mieszkających, w łącznej wysokości 8849 zł. Strona podała, że posiada mieszkanie o pow. 46 m2. Wskazała również, że od 2004 r., pomagała finansowo w ciężkiej chorobie bratowej, której leczenie pochłaniało znaczne środki finansowe. Dodatkowym wydatkiem były koszty pogrzebu bratowej, która zmarła 15 sierpnia 2009 r. W dodatkowych wyjaśnieniach wskazała, że miesięczne koszty utrzymania wynoszą – wyżywienie około 2000 zł., środki czystości 300 zł., telefon komórkowy 50 zł. Z nadesłanych rachunków wynika, że za telefon stacjonarny strona płaci około 80 zł miesięcznie, energię elektryczną od 30 – 100 zł. – w zależności od okresu roku, gaz około 85 zł., ubezpieczenie 50 zł. Wnioskodawczyni przedstawiła wyciąg z rachunku bankowego brata, innych wyciągów z kont osobistych nie przedstawiła. Dodała, że matka wnioskodawczyni wymaga stałej pomocy osoby trzeciej. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Powołany przepis wskazuje, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym strona musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. W niniejszej sprawie E. J. nie uprawdopodobniła, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Dochód w gospodarstwie domowym wynosi 8849 zł. Obecnie wszystkie osoby będące w gospodarstwie domowym posiadają własny dochód, z którego mogą się utrzymać. Strona nie zaznaczyła aby była zadłużona. Wskazała wprawdzie że w ostatnim okresie miała zwiększone wydatki, jednakże nie zaznaczyła aby spowodowały one zachwianie jej płynności finansowej. Okoliczności te wskazują że wnioskodawczyni nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ja do przyznania prawa pomocy. Należy zaznaczyć, że instytucja prawa pomocy nie może być nadużywana w sytuacji gdy strona posiada dochody. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Chodzi zatem o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy następuje zatem w przypadku, gdy strona nie posiada żadnych dochodów lub gdy uzyskuje dochody w wysokości uniemożliwiającej dostęp do sądu. W niniejszej sprawie trudno uznać by strona znajdowała się w takiej sytuacji. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.