VII SA/Wa 1677/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu skargę oddala Prezydent [...] decyzją z dnia [...] marca 2014r. znak: [...] na podstawie art. 79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012r. poz. 1137 ze zm.) oraz art. 104 i art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa w związku z § 15 rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazd (Dz. U. z 2007r. nr 186, poz. 1322 ze zm.), zwanej dalej rozporządzeniem po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] stycznia 2014r. odmówił wyrejestrowania samochodu osobowego marki [...] nr rejestracyjny [...] nr [...] należącego do Z. S. zam. przy ul. [...] [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że w dniu [...] stycznia 2014r. Z. S. złożył w Urzędzie Dzielnicy [...] wniosek o wyrejestrowanie samochodu osobowego marki [...] nr rejestracyjny [...] nr [...]. Do wniosku załączył upoważnienie, dowód rejestracyjny seria/nr [...] oraz dwie tablice rejestracyjne o nr rejestracyjnym [...]. W dniu [...] stycznia 2014r. wysłano wezwanie do Z. S. o uzupełnienie braków w postaci jednego z dokumentów wskazanego w art. 79 Prawa o ruchu drogowym oraz dokumentu dotyczącego ubezpieczenia OC pojazdu z jednoczesnym pouczeniem, iż niedostarczenie brakujących dokumentów w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. W dniu [...] lutego 2014r. do organu wpłynęło kolejne pismo Z. S. wzywające do wskazania dokumentów niezbędnych do wyrejestrowania pojazdu. Dnia [...] lutego 2014r. wysłana została odpowiedź na pismo wskazująca dokumenty niezbędne do wyrejestrowania pojazdu. W dniu [...] lutego 2014r. Z. S. złożył kolejne pismo w którym wnioskował o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dalej w uzasadnieniu decyzji Prezydent [...] podkreślił, że przepis art. 79 Prawa o ruchu drogowym oraz § 15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów wskazują dokumenty niezbędne do wyrejestrowania pojazdu. Następnie organ wyjaśnił w jakich przypadkach pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu oraz wyszczególnił jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o wyrejestrowanie pojazdu. Reasumując organ I instancji wskazał, że Z. S. nie spełnił przesłanek do wyrejestrowania pojazdu nie dostarczył organowi brakujących dokumentów. Po rozpoznaniu odwołania Z. S. od ww. decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2014r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości. Organ odwoławczy na wstępie uzasadnienia decyzji wyjaśnił, że pismo R. S. zatytułowane "skarga nr 2" zostało złożone w toku postępowania administracyjnego w odpowiedzi na decyzję z dnia [...] marca 2014r. W tej sytuacji mimo odmiennego żądania strony pismo to zostało rozpoznane jako odwołanie od decyzji i nie mogło być załatwione zgodnie z żądaniem strony. Organ odwoławczy zaznaczył, iż nie ulega wątpliwości, że pismo to wyraża niezadowolenie z wydanej decyzji, głównie z uwagi na osobę, która wydała decyzję. Dalej organ odwoławczy podał, że w dniu [...] stycznia 2014r. R. S. złożył wniosek o wyrejestrowanie pojazdu, pełnomocnictwo i kserokopię dowodu rejestracyjnego. Pismem z dnia [...] stycznia 2014r. organ wezwał wnioskodawcę do przedłożenia jednego z dokumentów, przewidzianych art. 79 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. wniósł o wskazanie jednego konkretnego dokumentu, który należy złożyć, na co organ pismem z dnia [...] lutego 2014r. udzielił odpowiedzi, że należy złożyć dokument potwierdzający zezłomowanie pojazdu przez uprawnioną stację demontażu pojazdów. Skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2014r. wskazał, iż żądanie narusza konstytucyjne prawo własności. Wobec niezłożenia wymaganego prawem dokumentu (dokument potwierdzający zezłomowanie pojazdu przez uprawnioną stację demontażu pojazdów) organ odwoławczy uznał, że odmowa wyrejestrowania pojazdu jest trafna. Zdaniem organu odwoławczego nie są uzasadnione żądania skarżącego, aby wszystkie jego pisma osobiście rozpoznawał Prezydent [...]. Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, ze zm.) Wójt może upoważnić swoich zastępców lub innych pracowników urzędu gminy do wydawania decyzji administracyjnych, o których mowa w ust. 1, w imieniu wójta. Do akt nadesłano aktualne (wydane w dniu [...] sierpnia 2013 r.) upoważnienie B. Z. do wydawania decyzji administracyjnych w przedmiocie wyrejestrowania pojazdów (pkt I.8 upoważnienia) w imieniu Prezydenta [...]. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja została wydana przez organ upoważniony i zgłaszane zastrzeżenia przez odwołującego nie są uzasadnione. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wniósł Z. S., nie zgadzając się z wydaną decyzją. Skarżący wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] powinno stosować przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podniósł nadto , iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie zajęło się problemem pobrania przez Gminę [...] zapłaty za złomowany pojazd osobisty, marki [...] rejestracyjny [...], nr [...] zarejestrowanego w 1992r., z dowodem rejestracyjnym z badaniami technicznymi z 2008r., który nie został złomowany. Skarżący podkreślił, iż zgodnie z art. 164 Konstytucji osobowość prawną posiada tylko Prezydent Miasta [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium w [...], wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić. Wskazaną przez organy podstawę prawną wydanych orzeczeń stanowił art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U z 2012r. poz. 1137 ze zm) oraz § 15 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ( Dz.U z 2007r.Nr 186, poz.1322 ze zm.) Treść przepisu art. 79 powołanej ustawy Prawo o ruchu drogowym jednoznacznie wskazuje, że pojazd na wniosek właściciela może zostać wyrejestrowany wyłącznie w przypadku zaistnienia jednej z przesłanek w nim wymienionych. W dacie wydania zaskarżonej decyzji pojazd mógł zostać wyrejestrowany, w myśl art. 79 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku: 1) przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie; 2) kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania; 3) wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę; 4) zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą; 5) udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności; 6) przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie, 7) wycofania pojazdu z obrotu, o którym mowa w art. 70g ust 5. Katalog wymienionych przesłanek jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że poza wymienionymi w artykule okolicznościami, inne przyczyny nie mogą stanowić podstawy do żądania wyrejestrowania danego pojazdu. Uzupełnienie procedury dotyczącej wyrejestrowania pojazdu stanowi przepis § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, zgodnie z którym, w celu wyrejestrowania pojazdu właściciel pojazdu składa wniosek o wyrejestrowanie pojazdu w organie rejestrującym właściwym ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu i do wniosku dołącza: 1) zaświadczenie o demontażu pojazdu, o którym mowa w ustawie o recyklingu pojazdów, lub równoważny dokument wydany w innym państwie, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana, oraz tablice (tablicę) rejestracyjne, w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy; 2) dowód rejestracyjny i kartę pojazdu, jeżeli była wydana, stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za składanie fałszywych zeznań oraz zaświadczenie wydane przez właściwy organ Policji potwierdzające zgłoszenie kradzieży pojazdu albo postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie kradzieży pojazdu wystawione przez właściwy organ, w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt 2 ustawy; 3) dokument potwierdzający zbycie pojazdu za granicę i stosowne oświadczenie lub kopię dokumentu potwierdzającego zarejestrowanie pojazdu za granicą,w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt 3 ustawy; 4) dokument potwierdzający zniszczenie (kasację) pojazdu za granicą, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana, i tablice rejestracyjne, w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt 4 ustawy; 5) dokument potwierdzający trwałą i zupełną utratę posiadania pojazdu, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana, tablice rejestracyjne oraz dokument potwierdzający wniesienie opłaty, o której mowa w art. 79 ust. 5 ustawy; 6) zaświadczenie o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa w ustawie o recyklingu pojazdów, lub równoważny dokument wydany w innym państwie, dowód rejestracyjny, kartę pojazdu, jeżeli była wydana, oraz tablice (tablicę) rejestracyjne, w przypadku określonym w art. 79 ust. 1 pkt 6 ustawy; 7) dokument potwierdzający wycofanie pojazdu z obrotu, w przypadku, o którym mowa w art. 70g ust. 2 ustawy, albo dokument potwierdzający odkupienie pojazdu wycofanego z obrotu, w przypadku, o którym mowa w art. 70g ust. 3 ustawy, albo kopię decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 70g ust. 4 ustawy, poświadczoną przez organ ją wydający. Uwzględniając zatem treść powyższych przepisów, wskazać należy, iż w przypadku zaistnienia którejkolwiek z sytuacji wymienionych enumeratywnie w art. 79 ust. 1 ustawy właściwy administracyjny organ rejestrujący pojazdy jest zobowiązany, na wniosek właściciela pojazdu, wyrejestrować go. Znamię czasownikowe w art. 79 ust. 1 użyte jest w trybie oznajmującym "podlega wyrejestrowaniu", co oznacza obowiązek działania. Z faktem tym wiążą się niewątpliwie określone w ustawie konsekwencje prawne, mimo że nie są wyraźnie wymienione. Przyjmując, że wyrejestrowanie pojazdu z przyczyn określonych w art. 79 ust. 1 oznacza, że pojazd nie jest eksploatowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to dla jego właściciela na gruncie tej ustawy skutkuje jedynie zwolnieniem go z obowiązku przedstawienia pojazdu do okresowych badań technicznych (art. 81 i n.); (por. wyr. Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 maja 1999 r., K 13/98, OTK ZU 1999, nr 4, poz. 74). Z wniosku strony z dnia [...] stycznia 2014 r. nie wynika jaka jest podstawa żądania wyrejestrowania pojazdu i czy mieści się w katalogu przesłanek wymienionych w art. 79 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Mając powyższe na względzie organ skierował do skarżącego pismo z dnia [...] stycznia 2014r. wyjaśniając jakie ustawa przewiduje sytuacje dopuszczające możliwość wyrejestrowania pojazdu i jakie dokumenty w tym celu należy dołączyć do wniosku, wzywając jednocześnie skarżącego do uzupełnienia wniosku o wymagane dokumenty. Wobec treści pisma pełnomocnika skarżącego z dnia [...] lutego 2014r., organ pismem z dnia [...] lutego 2014r. ponownie wyjaśnił przesłanki konieczne dla wyrejestrowania pojazdu, wskazując, iż w przypadku skarżącego koniecznym jest złomowanie pojazdu przez uprawnioną stację demontażu pojazdu, która wydaje zaświadczenie będące dokumentem stanowiącym podstawę dla wyrejestrowania pojazdu. Zgodnie bowiem z przepisami cytowanej ustawy oraz rozporządzenia nie istnieje możliwość wyrejestrowania pojazdu wraz z pozostawieniem go w posiadaniu właściciela. Wobec nie dostarczenia przez skarżącego wymaganych dokumentów jedynym dopuszczalnym prawnie rozstrzygnięciem organu była odmowa wyrejestrowania samochodu osobowego marki [...] nr rejestracyjny [...] nr [...] należącego do Z. S. Decyzja z dnia [...] marca 2014r. została wydana przez Prezydenta [...] a podpisana przez B. Z. - Głównego Specjalistę w Biurze Administracji i Spraw Obywatelskich Urzędu [...], działającego na podstawie upoważnienia z dnia [...] sierpnia 2013r. Upoważnienie udzielone zostało na podstawie art. 39 ust 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz.U z 2001rNr 142, poz.1591 ze zm.). Zgodnie z tym artykułem, Prezydent [...] mogła upoważnić na piśmie pracowników urzędu miasta , do załatwiania określonych spraw w jej imieniu i na jej odpowiedzialność, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń. Oznacza to, że organ może upoważniać pracowników urzędu miasta do załatwiania spraw w jego imieniu, a upoważnienie wywiera ten skutek, iż zmienia się osoba wykonująca kompetencję organu w prawnych formach, z tym że upoważniony pracownik nie staje się przez to organem administracyjnym - nosicielem kompetencji, lecz pełni - w granicach określonych w upoważnieniu - jedynie funkcję tego organu. Ponieważ działania podmiotu upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego, traktowane są jako rozstrzygnięcia samego organu upoważniającego. Podsumowując należy uznać, iż rozstrzygnięcia organów obu instancji znajdują oparcie w art. 79 ustawy Prawo o ruchu drogowym w związku z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów bowiem jak to zostało wskazane powyżej katalog wymienionych w art. 79 ustawy przesłanek jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że poza wymienionymi w przepisie okolicznościami, inne przyczyny nie mogą stanowić podstawy do żądania wyrejestrowania danego pojazdu. Sąd orzekając w niniejszej sprawie wątpliwości skarżącego co do zgodności art. 79 ustawy Prawo o ruchu drogowym z Konstytucją RP nie podzielił i nie znalazł podstaw do skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego a tym bardziej do przyjęcia niekonstytucyjności powyższego przepisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270.).