VII SA/Wa 1678/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2015 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 6 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Podstawą odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd był brak uzasadnienia wniosku strony skarżącej, a także okoliczność, iż decyzja uchylająca inną decyzję i cofająca sprawę do ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji nie wywołuje skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż sprawa rozpoznawana jest w tej sytuacji od początku. W dniu 19 października 2015 r. wpłynął do Sądu wniosek B. M. reprezentowanej przez adw. O. Ś. datowany na 16 października 2015 r. o zmianę, na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ww. postanowienia Sądu. W uzasadnieniu wniosku z dnia 16 października 2015 r. o zmianę ww. postanowienia Sądu wskazano, że na etapie składania skargi do Sądu i wniosku o wstrzymanie organy nie podjęły żadnych czynności fatycznych, stąd wskazanie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. było utrudnione. Obecnie organ I instancji na skutek przekazania mu akt celem kontynuowania postępowania nałożył na skarżącą obwiązek uzupełnienia projektu budowalnego o opracowanie wskazujące jakie czynności i roboty budowlane należy dokonać aby doprowadzić inwestycję do stanu zgodnego z prawem. Pełnomocnik strony wskazał, że wykonanie tego obowiązku narazi skarżącą na powstanie znacznej szkody, gdyż wykonanie takiej dokumentacji jest kosztowne. Ponadto zwrócił uwagę na okoliczność, iż nałożony obowiązek jest niewykonalny z uwagi na fakt, iż skarżąca złożyła wniosek o reasumpcje postanowienia nakładającego ww. obowiązek. we wniosku tym podniosła, że jej budynek ma wysokość zgodną z prawem i nie leży w strefie ochronnej gazociągu, co poprała załączonymi dokumentami, a do dnia składania wniosku do Sądu organ nie rozpoznał ww. wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Rozpoznając zatem wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania (odmowy wstrzymania) wykonania aktu, sąd bada czy w sprawie doszło do zmiany okoliczności. Przy czym przez okoliczności, o których mowa w ww. przepisie, należy rozumieć okoliczności faktyczne leżące u podstawy odmowy wstrzymania. W ocenie Sądu nie doszło do zmiany okoliczności sprawy, które stanowiłyby podstawę do zmiany postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Argumenty strony skarżącej dotyczą postępowania, które nie jest objęte rozpoznaniem Sądu w niniejszej sprawie. Postepowania, które jest następstwem decyzji zapadłej w II instancji w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji przekazał sprawę temu organowi do ponownego jej rozpoznania. Działania organu, podjęte w nim czynności to nowe postępowanie, które nie jest objęte badaniem Sadu. Argumenty strony skarżącej wskazane we wniosku wybiegają zatem poza granice niniejszego postępowania i tym samym nie mogą zostać ani rozpoznane, ani tym bardziej uwzględnione. Kierując się powyższą argumentacją Sąd postanowił na podstawie art. 61 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.