VII SA/Wa 1680/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i R. G. na pismo informacyjne Głównego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie zagrożenia epidemiologicznego postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M. i R. G. od postanowienia Sądu z dnia 30 października 2007 r. odrzucającego skargę. W dniu 01 lutego 2008 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący osobiście złożyli do Sądu pismo zatytułowane "Skarga Kasacyjna od postanowienia Sądu z dnia 16 stycznia 2008 r." Sąd potraktował w/w pismo jako zażalenie na w/w postanowienie z dnia 16 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje: Zgodnie z dyspozycja art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi - zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Art. 197 § 2 w/w ustawy stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast zgodnie z art. 178 wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący M. i R. G. pomimo prawidłowego pouczenia, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego wnieśli zażalenie sporządzone osobiście. Z tego względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.