VII SA/Wa 1683/07

Referendarz sądowy -Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 stycznia 2008r. po rozpoznaniu wniosku W. i R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. i R. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczo-garażowego postanawia: przyznać W. i R. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 grudnia 2007r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy podpisany przez W. i R. S. We wniosku wnioskodawcy wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest zatem instytucją wyjątkową od generalnej zasady, przysługuje w sytuacjach gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie analizując dane zawarte w przedmiotowym wniosku oraz piśmie z dnia 7 stycznia 2008r. uznano, iż wnioskodawcy wykazali, że nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawcy utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 1.801,14 złotych brutto miesięcznie. Skarżący wskazali, że posiadają dom mieszkalny o pow.120 m². W nadesłanych wyjaśnieniach skarżący wyszczególnili jakie ponoszą miesięczne wydatki na stałe opłaty oraz codzienne utrzymanie, które łącznie wynoszą 1.479,00 złotych. Wnioskodawcy podali, że kwotę 600,00 złotych przeznaczają na żywność, na odzież 100,00 złotych, na wodę i ścieki 50,00 złotych na śmieci 20,00 złotych, na światło 104,00 złotych, na telefon 30,00 złotych, na podatek od nieruchomości 25,00 złotych, na gaz w okresie zimowym 350,00 złotych, na leki 150,00 złotych oraz kwotę 50,00 złotych na inne wydatki, środki czystości. Wnioskodawcy zaznaczyli nadto, że w zależności od potrzeb uzyskują pomoc finansową od córek ( od 200 do 300 złotych). Biorąc pod uwagę powyższe oraz wysokość wpisu sądowego wynoszącego w niniejszej sprawie 500,00 złotych uznano, że wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia z kosztów sądowych. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawców w jakiej się znajdują, nie pozwala im na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.