VII SA/Wa 1683/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i R. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić W. i R. S. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. i R. S., z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, w postaci złożenia czterech egzemplarzy odpisu skargi. Odpis w/w postanowienia został doręczony skarżącym w dniu 25 marca 2008r. W dniu 23 kwietnia 2008 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie czterech egzemplarzy skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący podnieśli, iż są osobami w podeszłym wieku i nie orientują się w zawiłościach i skomplikowanym prawie sądowym, ponadto wskazali, iż umknęło ich uwadze "zdanie dotyczące dołączenia czterech egzemplarzy odpisu skargi", co nie wynikało z ich złej woli. W związku z tym, iż wniosek o przywrócenie terminu bez równoczesnego dokonania czynności procesowej dotknięty jest brakiem formalnym, polegającym uzupełnieniu, zgodnie z zarządzeniem z dnia 6 maja 2008 r. wezwano W. i R. S. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, poprzez złożenie czterech egzemplarzy odpisu skargi. W dniu 19 maja 2008 r. (data nadania w UP) złożono wymagane odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 w/w ustawy, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.). Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż skarżący o odrzuceniu swojej skargi dowiedzieli się z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2008 r., doręczonego w dniu 25 marca 2008 r. Od tego momentu zaczął więc biec siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Tymczasem przedmiotowy wniosek wpłynął do Sądu w dniu 23 kwietnia 2008 r., a więc po upływie terminu, który można by było przyjąć za termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu nakazanej czynności. Ponadto, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Argumentacja skarżących zawarta we wniosku o przywrócenie terminu oraz fakt, iż przedmiotowy wniosek wpłynął do Sądu po upływie siedmiodniowego terminu, w którym ustala przyczyna, z powodu której nie została dopełniona nakazana czynność, nie daje podstaw do uznania braku winy w uchybieniu terminu, świadczyć może jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, tym bardziej, iż w niniejszym przypadku nie zaistniała przeszkoda nie do przezwyciężenia. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.