VII SA/Wa 1687/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego S. J. w sprawie ze skargi H. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] czerwca 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu S. J. ustanowionemu w ramach prawa pomocy dla H. D. kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 55,20 złotych, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 13 października 2014r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał H. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Warszawie pismem z dnia 28 października 2014r. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnemu S. J. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 28 stycznia 2015r. stawił się pełnomocnik z urzędu skarżącego -radca prawny S. J. na której poparł skargę skarżącego i wniósł zasądzenie kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały uiszczone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490 ze zm.). W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit c ww. rozporządzenia zgodnie z którym stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji " w innej sprawie" wynosi 240 złotych. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1, należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 16 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu skarżącego reprezentował go w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji i złożył na rozprawie w dniu 28 stycznia 2015r. wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § § 14 ust. 2 pkt 1 lit c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.