VII SA/Wa 169/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2009r. po rozpoznaniu wniosku E.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E.B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać E.B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 lutego 2009r. do Sądu wpłynął uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy E.B., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z bezrobotnym synem. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.790,13 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. 123 m ². Skarżąca podkreśliła, że jest osobą starszą, a uzyskiwany dochód "nie pokrywa wydatków związanych z leczeniem, mieszkaniem i wyżywieniem". Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię nie pozwala jej na ponoszenie kosztów sądowych bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.