VII SA/Wa 169/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z (...) listopada 2021 roku, nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej – K. O. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...]grudnia 2021 roku K.O. (dalej także, jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także, jako: "WSA w Warszawie") skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej także, jako: "organ II instancji") z [...] listopada 2021 roku, nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] października 2021 r., nr [...] zmieniające postanowienie PINB w M.z dnia [...] października 2021 r., nr [...] dotyczące oddalenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w związku z dostarczonym zobowiązanemu w dniu[...] września 2021 r. Tytułem Wykonawczym z dnia [...]września 2021 r., nr [...] (dotyczącym obowiązku określonego ostateczną i prawomocną decyzją PINB w M. z dnia [...]września 2020 r., nr [...], nakazującą K. O. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego: budynku magazynowo – biurowego z częścią socjalno – sanitarną, obiekt kat. XVIII – usytuowanego na działce nr ewidencyjny [...] w miejscowości [...] gmina .o, samowolnie przeznaczonego na budynek zakwaterowania zbiorowego "hotel robotniczy dla cudzoziemców" – obiekt kat. XI) w części dotyczącej uzasadnienia postanowienia, tj. na stronie trzeciej w ostatnim akapicie zmieniono treść uzasadnienia. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 1 lutego 2022 r. skarżący K.O. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na wskazaniu numeru PESEL skarżącego – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu (dorosłemu domownikowi – P. O. w dniu [...]lutego 2022 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu [...] lutego 2022 r. Do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony w/w brak formalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: "p.p.s.a".), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b). Zaznaczenia wymaga, że brak podania numeru PESEL skarżącego, uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. W razie stwierdzenia takiego braku, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa osobę, która wniosła skargę o usunięcie takiego braku, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie skarżącego, do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego została skutecznie doręczona dorosłemu domownikowi (P. O.) w dniu 15 lutego 2022 roku na adres wskazany przez skarżącego, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności. Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego upływał zatem z dniem [...]lutego 2021 r. Skarżący K. O. do dnia dzisiejszego nie uzupełnił w/w braku formalnego skargi. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrot kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, iż zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na fakt, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.