VII SA/Wa 1690/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. W. i P. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015r., [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 1 i art. 150 § 1 kpa – odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2009r., [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2008 r. [...] (umarzającą postępowanie w sprawie robót budowlano-remontowych w lokalu nr [...], w budynku wielorodzinnym na Osiedlu [...] w [...] (dz. nr [...] , obręb [...]) wykonanych bez wymaganego pozwolenia na odbudowę lub zgłoszenia i orzekającą o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem ww. robót budowlanych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r., [...], po rozpatrzeniu zażalenia J. i P. W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podał, że J. i P.W. podaniem z [...] marca 2015 r., uzupełnionym [...] marca 2015r., wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Za podstawę wznowienia wskazali nowe okoliczności, które nie były brane uprzednio pod uwagę tj. że wylano 6 ton betonu, co stanowi przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Następnie organ przedstawił specyfikę wznowienia postępowania, jako postępowania nadzwyczajnego, podkreślając że przed wznowieniem postępowania na wniosek organ bada, czy pochodzi on od strony postępowania, czy podano przesłankę wznowienia i czy wniosek złożono w ustawowym terminie, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa. Organ podzielił stanowisko, że wskazana we wniosku o wznowienie okoliczność "wylania 6 ton betonu" była znana i podnoszona w pismach skarżących m.in. z dnia [...] listopada 2010 r. i [...] września 2010 r. kierowanych do PINB w [...], a także zasygnalizowana w piśmie z dnia [...] maja 2012r., w uzasadnieniu którego wyjaśniono "w 2006 r. Państwo L. robili remonty swojego mieszkania na Os. [...]. Nie zgłaszali nigdzie, że robią remont, nie mieli żadnego pozwolenia na te roboty budowlane. Robili co chcieli, rozbijali ściany młotami, usunęli płytki, PCV i wyciszenie stropu z miękkiej płyty. Żeby wyrównać nierówności nie użyli masy wyrównującej tylko wylali 6 ton betonu, grubości 4 cm w bloku na piętrze". Tym samym pp. W. mieli wiedzę o tej okoliczności już przed złożeniem wniosku o wznowienia z dnia 9 marca 2015r. Nie zostały zatem spełnione wszystkie wymogi formalne, dające podstawę do wznowienia postępowania. Skargę na powyższe postanowienie złożyli pp. W. i wnosząc o wznowienie postępowania podnieśli, że w 2006r. w bloku na 4 piętrze popełniono samowolę budowlaną. Właściciele mieszkania nad nimi "zburzyli ściany, wylali 6 ton betonu, aby wyrównać podłoże pod podłogi. Powyższe roboty zniszczyły, im mieszkanie. Dalej skarżący opisali nieprawidłowości działań organu powiatowego. Zdaniem skarżących skoro zgłosili fakt popełnienia samowoli to organ nadzoru powinien nakazać jej usunięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie je poprzedzające – pomimo błędnego uzasadnienia - nie naruszają prawa w stopniu skutkującym ich uchyleniem. Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie wznowieniowe, którego wszczęcia domagali się skarżący wnioskiem z dnia. [...] marca 2015r, jest postępowaniem nadzwyczajnym, które nie polega na weryfikacji decyzji, tak jak w postępowaniu zwykłym i może się toczyć tylko po łącznym spełnieniu ściśle określonych wymogów formalnych. Tymi wymogami są: ostateczność decyzji, złożenie wniosku przez stronę postępowania, zachowanie terminów określonych w art. 148 § 1 i 2 kpa oraz wskazanie jednej z przyczyn wznowienia wyliczonych w art. 145 § 1 kpa. Dopiero spełnienie powyższych kryteriów uprawnia organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa). Natomiast ich brak obliguje do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). W świetle przedstawionej argumentacji, organ we wstępnej fazie postępowania - ograniczającej się wyłącznie do zbadania spełnienia wyżej opisanych wymogów formalnych - nie jest uprawniony do ustalania, czy w istocie przesłanka do wznowienia postępowania, podana we wniosku, wystąpiła. Wystarczy, że strona w podaniu taką przesłankę tylko wymieni np. poprzez wskazanie konkretnego przepisu art. 145 § 1 kpa lub ją opisze. Weryfikacji w tym zakresie organ może bowiem dokonać dopiero we wszczętym – na podstawie art. 149 § 1 kpa - postępowaniu. W konsekwencji organy obu instancji nie były uprawnione do badania, czy w istocie podstawa wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 kpa podana we wniosku wystąpiła przyjmując, że okoliczność faktyczna "wylania 6 ton betonu" nie była okolicznością nową, bo wymienianą już w pismach skarżących z dnia [...] listopada 2010 r. i [...] września 2010 r. kierowanych do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Niemniej z powyższego jednoznacznie wynika, że wnioskodawcy nie zachowali terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, skoro wniosek został złożony w dniu [...] marca 2015r. a o okoliczności stanowiącej przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, to jest wylaniu 6 ton betonu sygnalizowali już w pismach z dnia [...] listopada 2010 r. i [...] września 2010 r. Zgodnie bowiem z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Skoro – jak już wyjaśniono na wstępie - niespełnienie choć jednej z przesłanek formalnych wniosku o wznowienie, skutkuje odmową wznowienia postępowania, to błędne uzasadnienie stanowiska organów pozostawało bez wpływu na rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.