VII SA/Wa 1693/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r., znak: [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością postanawia: odrzucić skargę kasacyjną M. J. Wyrokiem z dnia 16 marca 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 1693/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r., znak: [...]. W dniu 11 czerwca 2010r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 1693/09. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od profesjonalnego pełnomocnika można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyrok NSA z dnia 12 października 2004r., GSJ 750/04, niepubl.) przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej. Ich niezachowanie grozi jej odrzuceniem. Odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 1693/09 wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o przysługującej skardze kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 12 maja 2010r. Wniesienie skargi kasacyjnej osobiście przez strony jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 178 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.