VII SA/Wa 1698/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi P. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 127 w związku z art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30 z 2011 r. poz. 151 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. N. od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. dotyczącej zatrzymania prawa jazdy, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Prezydent [...] skierował P.N. na badania lekarskie w związku z uzyskaniem informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia P. N., mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Od decyzji tej strona nie wniosła odwołania. P. N. nie przedstawił wyniku badań lekarskich, wobec czego decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Prezydent [...] orzekł o zatrzymaniu posiadanego przez niego prawa jazdy kategorii B. Od decyzji tej P.N. wniósł odwołanie wskazując, że nie stać go na wykonanie badań, a lekarze psychiatrzy ze szpitala na ul. [...] w [...]niesłusznie uznali, że ma urojenia zaburzeniowe i schizofrenię paranoidalną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając odwołanie od decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdziło, że podniesione w nim argumenty nie mogą zostać uwzględnione. Zauważyło, że dotyczą one zasadności skierowania skarżącego na badania lekarskie przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a zatem dotyczą zagadnienia rozstrzygniętego decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. Od decyzji tej strona jednak nie wniosła odwołania, a zatem stała się ona ostateczna. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, starosta (w analizowanej sprawie - Prezydent [...]) wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku, gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2. Organ wyjaśnił, że sformułowania tego przepisu nie pozwalają na żaden "luz decyzyjny" w zakresie oceny, czy stan zdrowia kierowcy umożliwia mu bezpieczne funkcjonowanie w ruchu drogowym, czy też nie, jak również na uwzględnianie sytuacji majątkowej kierowcy. Wskazał, że właściwym w zakresie oceny stanu zdrowia jest uprawniony lekarz. Organ podniósł, że zatrzymanie prawa jazdy ma w przypadku niepoddania się nakazanym badaniom lekarskim charakter prewencyjny, zabezpieczający, gdy jest wielce prawdopodobne, że kierowca ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie kierować pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę. Zauważył również, że zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania (to jest w analizowanej sprawie po dostarczeniu stosownego zaświadczenia lekarskiego) oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Jeżeli zaś od dnia zatrzymania prawa jazdy upłynął co najmniej rok, warunkiem wydania prawa jazdy jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. złożył P.N.. W skardze zawarł zarzuty odnoszące się do zachowania policjanta wypisującego mu mandat, zwrócił się też o wskazanie terminu na poddanie się badaniom lekarskim. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Podstawą materialnoprawną decyzji wydanej w niniejszej sprawie był przepis art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 600). Jak wynika z treści tego przepisu, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku, gdy osoba posiadająca prawo jazdy nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, o którym mowa w art. 79 ust. 2 ustawy (a więc orzeczenia wydanego przez uprawnionego lekarza po przeprowadzeniu badania lekarskiego). W sprawie bezsporne jest, że w dniu [...] stycznia 2013 r. Prezydent [...] wydał decyzję znak [...], którą skierował P.N. na kontrolne badania lekarskie, w związku z uzyskanymi informacjami o zastrzeżeniach w stanie zdrowia skarżącego, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Z akt sprawy wynika, że P. N. nie złożył odwołania od ww. decyzji do organu II instancji, a zatem stała się ona ostateczna. Bezsporne jest również, że P.N. nie poddał się kontrolnemu badaniu lekarskiemu i nie przedstawił organowi orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku zaistniała przesłanka określona w art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami. Podkreślić przy tym należy, że powołany przepis nie przewiduje uznania administracyjnego w zakresie uprawnienia organu do zatrzymania kierowcy prawa jazdy. W przypadku nieprzedstawienia przez stronę orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem, organ jest związany dyspozycją tego przepisu i zobowiązany jest orzec o zatrzymaniu prawa jazdy. Wydaną w niniejszej sprawie decyzję o zatrzymaniu P.N. prawa jazdy uznać należy zatem za w pełni zasadną. Jednocześnie w związku z argumentacją podniesioną przez skarżącego w odwołaniu i w skardze zauważyć trzeba, że nie podważa ona zgodności z prawem wydanej decyzji. Podkreślenia wymaga, że w postępowaniu w sprawie zatrzymania prawa jazdy nie istnieje możliwość podważenia decyzji o skierowaniu strony na kontrolne badania lekarskie. Również argumenty odnoszące się do sytuacji majątkowej skarżącego pozostają bez wpływu na merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., jest zatem zgodna z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).