VII SA/Wa 17/17

Dnia 20 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. i M.W. o uzupełnienie postanowienia Sądu z 24 stycznia 2017 r. w sprawie ze skargi D.W., M.W., M.W. i J.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji postanawia oddalić wniosek D.W. i M.W. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 stycznia 2017 r. w sprawie VII SA/Wa 17/17 W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę D.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącym w dniu 13 lutego 2017 r. W piśmie z 27 lutego 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wnieśli o "uzupełnienie ww. postanowienia bowiem nie poddaje się ono żadnej kontroli instancyjnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast na mocy art. 166 ww. ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcie, co do którego skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie, zapadło w formie postanowienia, więc zgodnie z powyższymi przepisami rozstrzygnięcie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia zapada w formie postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Skarżący dochowali powyższego terminu, jednak wniosek nie może być uwzględniony. Jak wynika z brzmienia powyższego artykułu strona może domagać się uzupełnienia orzeczenia jeśli zachodzi jedna z dwóch okoliczności: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Powołany przepis określa zatem zakres zawisłości prawnej takiego wniosku. Wydane w sprawie postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi spełnia te wymagania, ponieważ określa szczegółowo orzeczenie które zaskarżyli skarżący oraz wyraźnie wskazuje co Sąd postanawia. Strona skarżąca jest świadoma w jakiej sprawie składa skargę. Postanowienie zawiera wszystkie prawem wymagane elementy. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.