VII SA/Wa 1700/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji orzekającej o niezdolności do wykonywania zawodu oddala skargę Sygnatura akt VIISA/Wa 1700/15 UZASADNIENIE Okręgowa Rada Lekarska w [...] uchwałą z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...]- na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 2004 z późniejszymi zmianami) oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie trybu powoływania i sposobu działania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych (Dz. U. z 2011r. Nr 246, poz. 1475) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, powołała komisję w sprawie niezdolności lekarza P.S. do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych w składzie: przewodniczący - dr P. C., członkowie dr D. S. – psychiatra, dr I. P. – psychiatra, dr E.K. – psychiatra. Wskazano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że od 2006 roku członek Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] - doktor P.S. wysyła do najwyższych instytucji RP obszerne pisma, adresując je m.in. do Sądu Najwyższego, Krajowej Rady Sądownictwa, Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, Ministerstwa Zdrowia i Naczelnej Izby Lekarskiej. Treść pism dotyczy skarg na działanie instytucji państwowych, sądów, adwokatów. Korespondencja w dużej mierze pozbawiona jest treści merytorycznej i wysyłana jest cyklicznie. Dalej wskazano, że o ile zakres problemów w pierwszych pismach był możliwy do uchwycenia i dotyczył spraw sądowych, których uczestnikiem był doktor P. S., to z biegiem czasu korespondencja adresowana jest do co raz to nowych organów, a jej treść obejmuje rzekome podejrzenie o spisek lekarzy, oskarżenia dotyczące korupcji w organach prokuratury i sądownictwa. Korespondencja jest niespójna, nielogiczna pełna dziwnych ozdobników, nawiązań, wtrąceń, przedstawiająca rzekome spiski organów ścigania i organów ochrony prawnej RP. Okręgowa Izba Lekarska otrzymała w dniu [...] grudnia 2014 r. oraz [...] grudnia 2014 r. pisma z Ministerstwa Zdrowia, -Departament Nadzoru, Kontroli i Skarg wraz załącznikami w postaci licznej korespondencji P.S. wysyłanej do Ministerstwa Zdrowia w latach 2010-2014. Okręgowa Rada Lekarska wskazała, że analiza tych pism (forma i treść) rodzi uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza P. S. do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności. Podejrzenie to może być usunięte w drodze przeprowadzenia badania lekarskiego lekarza, przez komisję orzekającą w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Nadto wskazano, iż Okręgowa Rada Lekarska powołała już - [...] lutego 2008 roku komisję w sprawie P. S.. Przyczyna powołania komisji była podobna do wymienionych obecnie. Doktor wysyłał liczne pisma do Ministra Sprawiedliwości, Ministra Zdrowia, Prezesa Sądu Najwyższego, Prymasa Polski, które zawierały różne zarzuty pod adresem Okręgowej Rady Lekarskiej w [...], Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w [...], jego dyrektorów i dyspozytorów. Jednak uchwała ta została uchylona w dniu [...] stycznia 2009 r. wobec braku stawiennictwa P. S. na badania, czym uniemożliwił ocenę swojego stanu zdrowia, co do należytego wykonywania zawodu. Przepis art. 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r., stanowi, że jeśli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia, powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta wydaje orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Treść pism doktora P.S., ich forma i stylizacja, dobór argumentów, jest w ocenie organu przesłanką, która uzasadnia podejrzenie niezdolności do wykonywana zawodu. Przeprowadzone przez Komisję badanie rozstrzygnie ostatecznie o stanie zdrowia lekarza w kontekście wykonywania przez niego zawodu lekarza. P. S. wniósł odwołalnie od uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. powołującej komisję orzekającą w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uchwałą z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...]- na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 z czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2015 r., poz. 464) oraz uchwały Nr [...]Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie upoważnienia Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej do działania w imieniu Naczelnej Rady Lekarskiej - utrzymało w mocy uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w [...]z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] w sprawie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza P.S. do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. W uzasadnieniu uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wskazało iż nie znalazło podstaw do uchylenia zaskarżonej uchwały. Zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857 z poźn. zm.) okręgowa rada lekarska powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny w przypadkach istnienia uzasadnionego podejrzenia niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Powołanie komisji jest czynnością poprzedzającą badanie lekarza i dopiero po przeprowadzeniu badania i po przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji medycznej, komisja wydaje orzeczenie, w którym stwierdza o zdolności bądź niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. Jedyną i wystarczającą przesłanką do powołania komisji jest uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. W niniejszej sprawie Okręgowa Rada Lekarska w [...] powołała komisję do oceny stanu zdrowia lek. P. S. w związku z pismami, kierowanymi przez niego m.in. do Sadu Najwyższego, Krajowej Rady Sadownictwa, Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, Ministerstwa Zdrowia i Naczelnej Izby Lekarskiej. Treść pism dotyczy skarg na działanie instytucji państwowych, sądów, adwokatów. Korespondencja ta w dużej mierze pozbawiona jest treści merytorycznej i wysyłana jest cyklicznie. Podnosi rzekome podejrzenie o spisek lekarzy, oskarżenia dotyczące korupcji w organach prokuratury i sądownictwa. Korespondencja ta jest niespójna, nielogiczna, pełna dziwnych ozdobników, nawiązań, wtrąceń, przedstawiająca rzekome spiski w łonie organów ścigania i organów ochrony prawnej RP. Powołano się również na pisma otrzymane z Ministerstwa Zdrowia z dnia [...] i [...]grudnia 2014 r., które zawierały załączniki w postaci licznej korespondencji P. S. wysyłanej do Ministerstwa Zdrowia w latach 2010-2014. Zdaniem organu II instancji treść pism, ich forma i stylizacja, dobór argumentów, których autorem jest lek. P. S. jest przesłanką, która uzasadnia podejrzenie o niezdolności do wykonywania zawodu. Prowadzone przez Komisję badanie rozstrzygnęłoby ostatecznie o stanie zdrowia lekarza w kontekście wykonywania przez niego zawodu lekarza. Z tych względów Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej nie znalazło podstaw do uchylenia zaskarżonej uchwały. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w sprawie utrzymania w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] o powołaniu komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Skarżący wskazanej uchwale zarzucił: - naruszenie prawa materialnego - art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty - poprzez przyjęcie, iż bogata korespondencja prowadzona z organami i instytucjami państwowymi, stanowi wystarczającą przesłankę uzasadniającą podejrzenie niezdolności skarżącego do wykonywania zawodu i tym samym powodującą konieczność powołania komisji lekarskiej - naruszenie przepisów postępowania - art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez sporządzenie lakonicznego i ogólnikowego uzasadnienia zaskarżonej uchwały, bez zamieszczenia faktów uznanych za udowodnione i wskazania konkretnych dowodów, na których oparto decyzję o powołaniu komisji. Skarżący domagał się uchylenia w całości uchwały Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2015 r. oraz uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Zdaniem skarżącego, podstawą podjęcia tego typu działań przez organy samorządu lekarskiego, winno być takie działanie bądź zaniechanie lekarza, które wskazywałoby w sposób jednoznaczny i konkretny na niezdolność do wykonywania zawodu. Okoliczności takie powinny zostać potwierdzone, chociażby w minimalnym zakresie, skargami pacjentów, osób, które mają bezpośrednią styczność z lekarzem i mogą wprawdzie nieprofesjonalnie, ale bardzo dobrze ocenić, czy lekarz jest zdolny do wykonywania swojego zawodu czy też nie. W tej sprawie brak jest jakiejkolwiek skargi pacjenta na skarżącego. Zdaniem Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] i Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej powodem, dla którego została powołana komisja, jest korespondencja, którą prowadzi skarżący P. S.. Jak podaje organ, jest to korespondencja "niespójna, nielogiczna, pełna dziwnych ozdobników, nawiązań, wtrąceń, przedstawiająca rzekome spiski w łonie organów ścigania i organów ochrony prawnej RP". Jednak takie działania ze strony skarżącego nie naruszają jakiegokolwiek prawa pacjenta. Skarżący nie postępuje niezgodnie z zasadami etyki lekarskiej. Brak jest skarg, że ordynuje niewłaściwe leki. Jedyną przesłanką jest fakt, iż pisze wiele pism, w których posługuje się językiem literackim i wskazuje w nich na szereg uchybień w działalności instytucji państwowych i sądów. Nie można twierdzić, że skarżący w tym przypadku nie ma racji i wysuwać wnioski, że nie jest zdolny do wykonywania zawodu lekarza. Ustawa przewiduje powołanie komisji, gdy występuje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. W wyroku WSA w Warszawie z 9.05.2008 r. ( VII SA/Wa 242/08), wskazano, że jedyną i wystarczającą przesłanką do powołania komisji jest "uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu". Taka konstrukcja przepisu zobowiązuje organ powołujący komisję do każdorazowego wskazania okoliczności, które uzasadniają podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. Nadto w wyroku WSA w Warszawie z 11.05.2005 r. (I SA/Wa 435/04), wskazano iż uchwała organu samorządu lekarzy winna spełniać kryteria, jakim ma odpowiadać decyzja administracyjna, w tym powinna zawierać uzasadnienie wskazujące, jakie podejrzenia zostały uznane za uzasadniające powołanie takiej komisji. Zdaniem skarżącego, w niniejszym postępowaniu organy samorządu lekarskiego z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., w sposób wyłącznie ogólnikowy wskazywały na obszerną korespondencję skarżącego z organami i instytucjami, nie wyjaśniając w żaden sposób z jakich konkretnie przyczyn korespondencja ta została uznana za "niespójną i pełną dziwnych nawiązań" i dlaczego prowadzenie takiej korespondencji zdaniem organów uzasadnia wystąpienie przesłanek z art. 12 ww. ustawy warunkujących powołanie komisji. Na marginesie wskazano, iż okręgowa Rada Lekarska w [...]podjęła w stosunku do skarżącego tego typu uchwałę już kilka lat temu, uchwała została wówczas uchylona przez Prezydium Naczelnej Rady lekarskiej. W odpowiedzi na skargę Naczelna Rada Lekarska wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zadaniem Sądu, było dokonanie, zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r. poz. 1647, ze zm.), kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a..) Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wbrew twierdzeniem skargi niezasadny był podstawowy zarzut skargi, naruszenia przez organ samorządu lekarskiego art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 2004 z późniejszymi zmianami) Materialnoprawną podstawę uchwały powołującej komisję lekarską do wydania orzeczenia w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu stanowił przepis art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarz dentysty oraz § 1 pkt 3 oporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie trybu powoływania i sposobu działania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych (Dz. U. z 2011r. Nr 246, poz. 1475) Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na jego stan zdrowia ma obowiązek powołać komisję lekarską, która po przeprowadzeniu niezbędnych badań wyda orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Jedyną i wystarczającą przesłanką do powołania komisji jest "uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu". Taka konstrukcja przepisu zobowiązuje organ powołujący komisję do każdorazowego wskazania okoliczności, które uzasadniają podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu. W ocenie Sądu zasadnie organy uznały w sprawie niniejszej, że pisma skierowane przez skarżącego uzasadniają podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu ze względu na stan zdrowia. Uzasadnienie tego podejrzenia wynika z ilości pism kierowanych do różnych instytucji, ich treści merytorycznej, obszerności, wyglądu graficznego oraz faktu, iż sytuacja taka ma miejsce od co najmniej kilku lat. Zapoznanie się z treścią choćby kilku z tych pism, pozwala na stwierdzenie, iż istnieje prawdopodobieństwo, że ich autor może wykazywać oznaki zaburzeń psychicznych. Należy nadmienić, że powołanie komisji lekarskiej rozpoczyna procedurę przewidzianą w art. 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, co w żadnym razie nie jest równoznaczne z zawieszeniem wykonywania zawodu. Zdaniem Sądu w każdym przypadku uzasadnionego podejrzenia niezdolności lekarza do wykonywania zawodu, kierować należy się przede wszystkim dobrem pacjenta, a obowiązek poddania się badaniu lekarskiemu w celu wydania orzeczenia w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu nie może być traktowane jako szykana. Wystarczy zatem uzasadnione podejrzenie zaistnienia okoliczności wskazujących na to, że lekarz jest niezdolny do wykonywania zawodu lub ściśle określonych czynności medycznych. W ustawie nie wskazano na konkretne przyczyn, które mogą tę niezdolność wywołać, poprzestając na ogólnym wskazaniu, że chodzi o niezdolność "ze względu na stan zdrowia". W rozporządzeniu wykonawczym do przepisu art. 12 wskazanej ustawy - jako przyczynę wymienia się niepełnosprawność, chorobę, w tym psychiczną, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu, leków lub środków odurzających (§ 1 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 listopada 2011 r.). W związku z tym, że w rozporządzeniu użyto określenia "w szczególności", katalog wymienionych przyczyn ma charakter wyłącznie przykładowy i pozostaje otwarty. W razie istnienia uzasadnionego podejrzenia okręgowa rada ma obowiązek powołania komisji, która wyda orzeczenie w przedmiocie niezdolności. W skład komisji powinni wchodzić lekarze specjaliści z odpowiednich dziedzin medycyny. Wbrew zarzutom skargi - odnoszącym się do wadliwości uzasadnienia uchwały – wskazano w nim, że lek. P. S. od 2006 r. wysyła do najwyższych instytucji RP obszerne pisma, adresując je m.in. do Sądu Najwyższego, Krajowej Rady Sadownictwa, Rzecznika Praw Obywatelskich, Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, Ministerstwa Zdrowia i Naczelnej Izby Lekarskiej. Treść pism zawiera rozmaite skargi na działanie instytucji państwowych. Korespondencja ta w dużej mierze pozbawiona jest treści merytorycznej i wysyłana jest cyklicznie. Formułowane są podejrzenia o spisek lekarzy, oskarżenia dotyczące korupcji w organach prokuratury i sądownictwa. Treść jest niespójna, nielogiczna, w zakresie słownictwa pełna dziwnych ozdobników, nawiązań, wtrąceń, przedstawiająca rzekome spiski w łonie organów ścigania i organów ochrony prawnej RP. Powołano się również na pisma otrzymane z Ministerstwa Zdrowia z dnia [...] i [...] grudnia 2014 r., które zawierały załączniki w postaci licznej korespondencji P. S. wysyłanej do Ministerstwa Zdrowia w latach 2010-2014. Biorąc pod uwagę, iż zarzuty skargi okazały się bezzasadne oraz uwzględniając powyższą ocenę - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.