VII SA/Wa 1703/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2013 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania M. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr [...] z dnia [...] marca 2012 r., umarzającej postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wznoszonego na działce o nr ew. [...] przy ul. M. w N., której inwestorami są M. i Z. S.- utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że inwestycja jest prowadzona w oparciu o pozwolenie na budowę udzielone decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., zmieniającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...]. Inwestycja jest realizowana po zawiadomieniu o rozpoczęciu robót i odpowiada zatwierdzonemu projektowi budowlanemu. Nie ma podstaw do wstrzymania ww. robót w trybie art. 50 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Inwestorzy M. i Zd. S., dysponują postanowieniem Sądu Rejonowego w N. z dnia [...] października 2009 r., w sprawie o sygn. akt [...], którym stwierdzono na ich rzecz nabycie prawa własności przez zasiedzenie w odniesieniu do nieruchomości objętej inwestycją. Organ stwierdził, że postanowienie Sądu Okręgowego W. IV Wydziału Cywilnego z dnia [...] stycznia 2012r., w sprawie o sygn. akt [...] o wstrzymaniu skuteczności ww. postanowienia w przedmiocie zasiedzenia nie ma znaczenia w sprawie, a skarżąca nie ma przymiotu strony. W stanie prawnym sprawy nadal to inwestorzy są wyłącznie właścicielami nieruchomości . Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniosła M. S., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła naruszenie przepisów art. 28 k.p.a., 105 k.p.a. oraz 7, 8, 107 § 3 k.p.a., a ponadto art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem skarżącej, w okolicznościach sprawy nie było podstaw do umorzenia postępowania, a obowiązkiem organu było dokonanie merytorycznego rozpoznania sprawy. Wstrzymanie budowy jest uzasadnione utratą przez inwestorów prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Inwestorzy, jak wykazało postępowanie administracyjne, prowadzili budowę na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę. Póki w obrocie prawnym pozostaje ta decyzja, a roboty budowlane odpowiadają zatwierdzonemu decyzją pozwoleniu na budowę, póty organ nadzoru budowlanego nie ma podstaw do interwencji. Wbrew twierdzeniom skarżącej, wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie zasiedzenia prawa własności nieruchomości objętej inwestycją, nie stanowi o braku prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do inwestycji, objętej wydaną już wcześniej ostateczną decyzją pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu, powyższe przesłanki powinny skutkować orzeczeniem, jak w zaskarżonej decyzji, nie było bowiem podstaw do wstrzymania budowy w świetle przepisu art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane stanowi bowiem, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Takie okoliczności w sprawie nie zaistniały. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012 r., poz. 270, ze zm.).