VII SA/Wa 1708/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Uzasadnienie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej "[...]WINB"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: "Pr. bud."). po rozpatrzeniu odwołania S. B., reprezentowanego przez adwokata S. S., od decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. (dalej: "PINB") nr [...] z dnia [...] marca 2016 r., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania użytkowania budynku, jako warsztatu elektromechanicznego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając decyzję [...]WIN powołał się na następujący stan sprawy. W dniu 2 września 2015 r. do PINB wpłynął wniosek S. B., reprezentowanego przez adwokata S. S., o zbadanie legalności zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczo-garażowego na warsztat elektromechaniczny samochodowy, położonego na terenie działki nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina [...], stanowiącego własność B. S.. W związku z ww. pismem PINB w dniu 27 października 2015 r. dokonał kontroli w toku której ustalono, że "obiekt będący przedmiotem postępowania został wybudowany na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].07.2006 r. wydanego przez Starostę [...] i został oddany do użytkowania zawiadomieniem o zakończeniu budowy z dnia 14.11.2014 r. Inwestor w dniu 22.06.2015 r. dokonał zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania (data wpływu do starostwa powiatowego 24.06.2014 r.) Podczas kontroli Pan S. przedłożył zaświadczenie Starosty [...] z dnia 19.08.2015 r. poświadczające przyjęcie ww. zgłoszenia bez sprzeciwu. (...) Dokumenty dostarczone przez inwestora do właściwego organu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania są niezgodne z rzeczywistością. Na mapie lokalizacyjnej drzwi przedmiotowego budynku tj. wrota wjazdowe usytuowano od strony południowej, a w rzeczywistości usytuowane są od strony północnej. Zgodnie z projektem na mapie lokalizacyjnej cała infrastruktura towarzysząca prowadzeniu zakładu elektromechanicznego, tj. brama wjazdowa na działkę, podjazd do obiektu oraz parking zostały również oznaczone od strony południowej, a w rzeczywistości nie istnieją. Dojazd do zakładu jest realizowany od strony drogi powiatowej ul. Zegrzyńskiej. Od strony północnej budynku parkowane są samochody klientów na częściowo utwardzonym terenie. W chwili kontroli zaparkowanych ok. 10 samochodów klientów warsztatu (...)". PINB wszczął postępowanie i postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nakazał B. S. wykonanie i dostarczenie opinii technicznej wykonanej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami, dot. przedmiotowego warsztatu elektromechanicznego, w kwestii spełnienia wszelkich wymagań przepisów prawa, warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zgodności użytkowania tego obiektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym postanowienie stanie się ostateczne. W dniu 22 lutego 2016 r. do PINB wpłynęła opinia dotycząca stanu technicznego przedmiotowego warsztatu elektromechanicznego autorstwa mgr inż. M.J. (posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania, kierowania, nadzorowania, kontrolowania robotami budowlanymi w specjalności architektonicznej i konstrukcyjno-budowlanej). Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. PINB umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania użytkowania budynku jako warsztatu elektromechanicznego. Odwołanie od ww. rozstrzygnięcia złożył S. B., reprezentowany przez adwokata S. S.. Rozpatrując odwołanie, [...]WINB stwierdził, że art 71 ust. 1 pkt 2 Pr. bud. definiuje zmianę sposobu użytkowania, jako w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Przedmiotowy obiekt powstał i został oddany do użytkowania w sposób legalny. Z dokumentacji budowlanej znajdującej się w aktach sprawy wynika ponadto, że B. S. w dniu 22 czerwca 2015 r. dokonał w Starostwie Powiatowym w [...] zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczo - garażowego na warsztat elektromechaniczny. Do ww. wniosku inwestor załączył m. in. zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 2 lutego 2015 r. potwierdzające zgodność zamierzonej zmiany sposobu użytkowania z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W dniu 19 sierpnia 2015 r. Starosta [...] wydał zaświadczenie, że nie wniesiono sprzeciwu do ww. zgłoszenia. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, iż zgłoszenie to było skuteczne i w konsekwencji zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego budynku na warsztat elektrotechniczny jest legalna. W ocenie [...]WINB legalności tego zgłoszenia nie podważa fakt, iż na mapie sytuacyjnej błędnie oznaczono lokalizację infrastruktury towarzyszącej przedmiotowemu warsztatowi. W postępowaniu, którego przedmiotem jest zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego, obowiązkiem organu jest ustalenie czy taka zmiana sposobu użytkowania faktycznie nastąpiła i miała charakter samowolny. Ustalenie, iż nastąpiła zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części sprowadza się zatem do wyjaśnienia, czy i w jakim zakresie podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego użytkowania. Wymagania stawiane obiektowi zostały określone w art. 5 Pr. bud. i uwzględniają, wymienione w ust. 1 art. 71 tej ustawy warunki w zakresie bezpieczeństwa: pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Warunki te wskazują na niezbędny zakres działań, które powinny być prowadzone w związku ze zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zaakcentowania wymaga, iż nie każda faktyczna zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego będzie w rzeczywistości zmianą sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane. W ocenie [...]WINB w przedmiotowej sprawie nie doszło do zmiany sposobu użytkowania warsztatu elektromechanicznego. Przepisy Prawa budowlanego w części dotyczącej zmiany sposobu użytkowania w sposób precyzyjny wskazują, że organy nadzoru budowlanego mają obowiązek badania czy nastąpiła zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części. Jak wynika z akt sprawy inwestor od czasu uzyskania zgody na zmianę sposobu użytkowania w przedmiotowym obiekcie niezmiennie prowadzi warsztat elektromechaniczny. Nie można więc w niniejszej sprawie mówić o zmianie sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71 Pr. bud. W ocenie [...]WINB fakt urządzenia infrastruktury towarzyszącej związanej z przedmiotowym warsztatem w sposób odmienny od przedstawionego w zgłoszeniu nie stanowi o zmianie sposobu użytkowania samego obiektu. Kwestie związane z lokalizacją wjazdu, podjazdów i bram wjazdowych należy oceniać w kategoriach ewentualnej zmiany w zakresie objętym projektem zagospodarowania działki, nie zaś zmiany sposobu użytkowania obiektu, który niezmiennie pozostaje warsztatem elektromechanicznym. Wykonanie dodatkowych miejsc parkingowych czy zjazdów może stanowić podstawę do wszczęcia przez organ powiatowy postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych robót budowlanych. Ze znajdującej się w aktach sprawy opinii mgr inż. M. J. wynika, że przedmiotowy warsztat spełnia "wszystkie warunki techniczno-użytkowe określone w obowiązującym prawie budowlanym wraz z aktami wykonawczymi w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, akustycznego". Autor opinii wskazał także, że usytuowanie miejsc parkingowych na działce nr ewid. [...] odpowiada wymaganiom określonym w przepisach technicznych. Po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, [...]WINB podzielił więc stanowisko PINB o braku podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego z zakresu nadzoru budowlanego w sprawie zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku. [...] WINB wyjaśnił, że w wypadku zaistnienia przesłanek z art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli braknie któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy więc do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Oznacza to, iż wszystkie elementy badanego stanu prawnego i faktycznego są tego rodzaju, że niepotrzebne jest postępowanie mające na celu wyjaśnienie wszystkich tych okoliczności w sprawie. Należy przy tym brać pod uwagę wszystkie okoliczności podnoszone przez stronę jak i z urzędu. Chodzi tu zatem o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz być jedynie formalnym jego zakończeniem. W związku z powyższym zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 105 k.p.a. uznać należało za bezzasadny. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia przez organ powiatowy przepisów prawa materialnego, tj. art. 71 a ust. 1 i 2 Prawa budowlanego [...]WINB stwierdził, że nie znajdują one uzasadnionych podstaw. Zastosowanie ww. regulacji prawnych może nastąpić wyłącznie w przypadku ustalenia przez organ, iż doszło do nielegalnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. W zaistniałym stanie faktycznym taka zmiana nie nastąpiła wobec czego organ powiatowy prawidłowo odstąpił od wdrażania procedury określonej ww. przepisie. Za nieuzasadniony uznać należało także zarzut naruszenia przez PINB art. 7, 70 i 80 k.p.a. PINB w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. Organ powiatowy przeprowadził czynności kontrolne na działce nr ewid. [...], zebrał obszerną dokumentację, w tym opinię osoby posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane dotyczącą przedmiotowego warsztatu. Zdaniem [...]WINB, tak zebrany materiał dowodowy pozwolił na ustalenie stanu faktycznego i wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego naruszenia przez PINB w [...] art. 10 § 1 k.p.a., poprzez nie danie możliwości wypowiedzenia się stronie postępowania przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów [...]WINB wyjaśnił, że zarzut naruszenia ww. przepisu może odnieść skutek jedynie, gdy powołująca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Odwołujący nie wykazał, jakich czynności nie mógł dokonać. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że organ powiatowy w toku postępowania informował pełnomocnika skarżącego o przebiegu postępowania, (tj. zawiadomił o zamiarze przeprowadzenia w dniu 27 października 2015 r. kontroli, zawiadomił o wszczęciu postępowania, skierował do pełnomocnika skarżącego postanowienie nr [...]). W ocenie [...]WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie, co wykazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.). Zdaniem [...]WINB organ I instancji dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w k.p.a. W świetle powyższych rozważań należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. Z tą decyzją nie zgodził się skarżący, zaskarżając ja pismem pełnomocnika, datowanym na 24 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości. Zaskarżonej decyzji [...]WINB zarzucił: 1) naruszenie art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez [...]WINB, że okoliczność niezmiennego wykorzystywania obiektu budowalnego w celu prowadzenia określonego tego samego rodzaju działalności wyłącza możliwość zaistnienia zmiany sposobu użytkowania tego obiektu budowalnego, w sytuacji gdy ustawodawca nie zdefiniował pojęcia normatywnego zmiany sposobu użytkowania, podczas, gdy za zmianę sposobu użytkowania należy także uznać zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania obiektu, jeżeli spowoduje to skutki, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, 2) naruszenie art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez [...]WINB, że zmiany obejmujące usytuowanie wjazdu - bram do budynku, wjazdu na działkę do budynku, zjazdu z działki od budynku, podjazdu do usługi i parkingu przy budynku, które wbrew treści dokonanego przez B. S. zgłoszenia zostały następczo usytuowane od ul. [...] w S. (strony północnej) nie mają wpływu na zmianę sposobu użytkowania budynku, "w sytuacji gdy powyższe zmiany zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, mającym charakter otwarty w zakresie przypadków powodujących zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, należy oceniać jako co najmniej zmieniające warunki higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska oraz wprowadzające ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich", 3) naruszenie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane przez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy B. S. nie użytkuje budynku zgodnie z dokonanym uprzednio przez niego zgłoszeniem "(wjazd-bramy do Budynku, wjazd na działkę do Budynku, zjazd z działki od Budynku, podjazd do usługi i parking przy Budynku znajdują się od ul. [...] w S. - strony północnej; zamiast południowej jak w zgłoszeniu) i koncentrując wbrew temu zgłoszeniu warsztat elektromechaniczny od ul. [...] w S. (strony północnej) dokonał samowolnej zmiany sposobu użytkowania Budynku bez wymaganego w takiej sytuacji nowego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania Budynku, co uzasadnia zastosowanie art. 71 a ust. 1 Prawo budowlane". 4) naruszenie przepisów postępowania - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego w niniejszej sprawie oraz dowolną ocenę materiału dowodowego, "w szczególności w zakresie: - braku rozważenia wpływu dokonanych przez Pana B. S. zmian obejmujących usytuowanie wjazdu-bram do Budynku, wjazdu na działkę do Budynku, zjazdu z działki od Budynku, podjazd do usługi i parking przy Budynku, które wbrew treści dokonanego przez Pana B. S. zostały następczo usytuowane od ul. [...] w S. (strony północnej) na zmianę warunków higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska oraz w zakresie wprowadzenia ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich i zgodności dokonanych zmian w kontekście zmiany sposobu użytkowania Budynku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, - dowolnej oceny protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 27.10.2015 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], podczas której stwierdzono, że "dokumenty dostarczone przez inwestora do właściwego organu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania są niezgodne z rzeczywistością. Na mapie lokalizacyjnej drzwi przedmiotowego budynku, tj. wrota wjazdowe, usytuowano od strony południowej a w rzeczywistości usytuowane są od strony północnej. Zgodnie z projektem na mapie lokalizacyjnej cała infrastruktura towarzysząca prowadzeniu zakładu elektromechanicznego, tj. brama wjazdowa na działkę, podjazd do obiektu oraz parkingi zostały również oznaczone od strony południowej a w rzeczywistości nie istnieją. Dojazd do zakładu jest realizowany od strony drogi powiatowej, ul. [...]. Od strony północnej budynku parkowane są samochody klientów na częściowo utwardzonym terenie. W chwili kontroli zaparkowanych ok. 10-ciu samochodów klientów warsztatu", w sytuacji gdy powyższe zmiany zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane należy oceniać jako co najmniej zmieniające warunki higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska oraz wprowadzające ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich oraz świadczą o zintensyfikowaniu dotychczasowego sposobu użytkowania Budynku, - dowolnej oceny opinii technicznej sporządzonej przez M. J., która potwierdza zmianę sposobu użytkowania Budowlanego i pozostaje w sprzeczności z protokołem kontroli przeprowadzonej w dniu 27.10.2015 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], skutkujące błędnym uznaniem, iż w niniejszej sprawie nie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, w sytuacji, gdy z materiału dowodowego wprost wynika, iż Pan B. S. poprzez usytuowanie infrastruktury warsztatu elektromechanicznego od strony północnej Budynku, zmianę usytuowania bram wjazdowych do Budynku i zintensyfikowanie sposobu użytkowania Budynku, tj. w sposób sprzeczny z pierwotnym zgłoszeniem, dokonał samowolnej zmiany sposobu użytkowania Budynku bez wymaganego zgłoszenia, natomiast z zasad logiki w świetle zebranego materiału dowodowego wynika, że złożenie niezgodnego z rzeczywistym zamiarem inwestora zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania Budynku stanowiło działanie zamierzone mające na celu uzyskanie korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia", 5) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 6k.p.a. poprzez pominięcie obowiązujących i jednoznacznych przepisów powszechnie obowiązującego prawa, art. 71 a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, w sytuacji "gdy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 27.10.2015 r. ustalił, że sposób użytkowania Budynku przez Pana B. S. jest sprzeczny z dokonanym przez niego zgłoszeniem zmiany sposobu użytkowania Budynku przyjętym przez Starostę [...], a zatem w sytuacji, gdy w rzeczywistości doszło do samowolnej dalszej zmiany sposobu użytkowania Budynku przez Pana B. S. bez wymaganego nowego zgłoszenia, co implikuje obowiązek po stronie organu administracji zastosowania art. 71 a ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane". Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji [...]WINB nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. i o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Uzasadniając skargę, pełnomocnik skarżącego w sposób następujący przedstawił swoje stanowisko. B. S., sytuując "wbrew zgłoszeniu warsztat elektromechaniczny od ul. [...] w S. (strony północnej) dokonał samowolnej zmiany sposobu użytkowania Budynku bez wymaganego w takiej sytuacji nowego zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania Budynku. Ewidentnie świadczy o tym zmiana wjazdu-bram do Budynku, co ma znaczący wpływ na zmianę sposobu użytkowania Budynku, czy zintensyfikowanie sposobu użytkowania Budynku. Podnieść w tym miejscu należy, że możliwość dokonania zmiany sposobu użytkowania Budynku warunkowana była istnieniem infrastruktury i urządzeń budowlanych związanych z obiektem budowalnym zapewniającym możliwość użytkowania Budynku zgodnie z jego przeznaczeniem, a wiec zmiana tej infrastruktury i urządzeń budowlanych stanowi o zmianie sposobu użytkowania Budynku". W ocenie skarżącego, powyższe stanowisko potwierdza art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, który nie wymienia enumeratywnie wszystkich przypadków, które ustawodawca traktuje jako zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a jak wskazuje się z kolei w orzecznictwie "w każdym przypadku należy dokonać szczegółowej oceny, czy zamierzony nowy sposób użytkowania obiektu ze względu na interes użytkowników tego obiektu oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane będzie wymagał uzyskania pozwolenia właściwego organu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego". Przytaczając obszernie wyroki sądów administracyjnych, pełnomocnik skarżącego uznał, że organa powinny były wziąć pod uwagę (czego nie uczyniły), że "skoncentrowanie przez B. S. infrastruktury warsztatu elektromechanicznego od strony północnej, tj. w bliskim sąsiedztwie budynku mieszkalnego należącego do mojego Mocodawcy oraz zintensyfikowanie sposobu użytkowania Budynku powoduje skutki określone w art. 71 ust. 1 pkt 2, poprzez faktyczne podjęcie w obiekcie budowlanym działalności zmieniającej warunki higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń, lub określone w art. 71 ust. 5 pkt 2 i 3, bowiem zmiana sposobu użytkowania Budynku narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz powoduje niedopuszczalne pogorszenie stanu środowiska, warunków zdrowotno-sanitarnych oraz zwiększenie uciążliwości dla terenów sąsiednich". Samowolna zmiana sposobu użytkowania budynku dokonana przez B. S. naruszała ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz powodowała pogorszenie stanu środowiska, warunków zdrowotno-sanitarnych, wprowadziła ograniczenia lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Zgodnie z planem miejscowym budynek znajduje się na terenie o oznaczeniu MN/U, tj. terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i/lub zabudowy usług nieuciążliwych. Przez usługi nieuciążliwe należy rozumieć "usługi, których uciążliwość nie może powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący działalność ma tytuł prawny, i które nie są zaliczane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których stwierdzono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - w rozumieniu przepisów odrębnych". Usługi prowadzone przez B. S. poprzez skoncentrowanie ich od strony północnej budynku (a zatem w wyniku samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku) w sposób znaczący oddziałują niekorzystnie na teren sąsiedni należący do skarżącego - w szczególności poprzez immisję hałasu oraz pogorszenie warunków zdrowotnych i higieniczno-sanitarnych. Organy błędnie nie zastosowały art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a w oparciu o ten przepis powinny były wydać postanowienie o wstrzymaniu użytkowania od strony ul. [...] w S. Budynku jako warsztatu elektromechanicznego oraz nakazać Panu B. S. przedstawienie w wyznaczonym terminie dokumentów wymienionych w art. 71 ust. 2 Prawo budowalne, które są wymagane przy dokonywaniu zgłoszenia o zmianie sposobu użytkowania obiektu. Według pełnomocnika skarżącego, art. 71a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 2 Pr. bud. wymaga przedstawienie szeregu dokumentów o szerszym zakresie niż przedłożona opinia techniczna, która w tym przypadku nie może zastępować dokumentów wymaganych do legalizacji dokonanej samowolnie zmiany, w tym dokumentów urzędowych (jak zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Ww. opinia natomiast potwierdziła, iż B. S. nie użytkuje budynku zgodnie z dokonanym przez niego zgłoszeniem (istniejące bramy wjazdowe znajdują się w elewacji północnej, a nie w południowej jak podano w zgłoszeniu zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczo-garażowego na warsztat elektromechaniczny), a w pozostałym zakresie jest niezgodna z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i przez to nie można jej uznać za rzetelną. Cała infrastruktura warsztatu elektromechanicznego jest położona po stronie północnej budynku. W ocenie pełnomocnika, nie wiadomo na jakiej podstawie [...]WINB przyjmuje, że "fakt urządzenia infrastruktury towarzyszącej związanej z przedmiotowym warsztatem w sposób odmienny od przedstawionego w zgłoszeniu nie stanowi o zmianie sposobu użytkowania samego obiektu". W wyniku złożenia przez B. S. zgłoszenia wskazującego na planowane ulokowanie bram wjazdowych, miejsc postojowych oraz wjazdów na działkę od strony południowej w ogóle nie były badane kwestie zgodności usytuowania wyżej wymienionych elementów od strony północnej z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego lub innymi aktami prawa miejscowego albo decyzją o warunkach budowy i zagospodarowania terenu, jak również kwestie dotyczące wpływu takiego użytkowania obiektu budowlanego na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, stan środowiska, warunków zdrowotno-sanitarnych, wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Decyzja [...]WINB jest wewnętrznie sprzeczna – organ stwierdza w niej bowiem, że zmiana sposobu użytkowania budynku na warsztat elektromechaniczny jest legalna a jednocześnie wskazuje, iż "wykonanie dodatkowych miejsc parkingowych czy zjazdów może stanowić podstawę do wszczęcia przez organ powiatowy postępowania administracyjnego w sprawie wykonanych robót budowlanych". Zgodnie natomiast z art. 71 ust. 5 pkt 1) ustawy Prawo budowlane konieczność dokonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę obliguje organ administracji do złożenia sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania jako sprzecznego z prawem. Nie sposób zatem uznać za legalne zgłoszenie dokonane przez B. S., skoro ukrywało ono rzeczywisty jego zamiar zorganizowania całej infrastruktury warsztatu sprzecznie ze zgłoszeniem - czym zdaniem strony skarżącej starał się ominąć przepisy ustawy Prawo budowlane. Ponadto należy wskazać, iż działanie B. S. polegające na wprowadzeniu w błąd organu administracji oraz wyłudzeniu poświadczenia nieprawdy przez tenże organ poprzez posłużenie się przy zgłoszeniu zmiany sposobu użytkowania dokumentem poświadczającym nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne wypełnia znamiona czynu zabronionego określonego w art. 273 w zw. z art. 273 ustawy Kodeks karny - co również przekreśla legalność zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania złożonego w niniejszej sprawie przez B. S.. Zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 k.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę [...]WINB podtrzymał swoje stanowisko i wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym, z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowana decyzja nie narusza prawa, zaś skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że ustawa Prawo budowlane nie zawiera wyczerpującej definicji terminu "zmiana użytkowania obiektu budowlanego". Zawarte natomiast w art. 71 ust. 1 pkt. 2 Pr. bud. przykładowe wymienienie działań, które za zmianę sposobu użytkowania mogą być uznane, stanowią dla organów nadzoru budowlanego i sądów administracyjnych wskazówkę, jakimi cechami powinno się charakteryzować działanie właściciela obiektu, aby móc je uznać za zmieniające sposób zatwierdzonego sposobu użytkowania. Ustawodawca, w cyt. przepisie, wskazał, że przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Takie ujęcie hipotezy art. 71 ust. 1 pkt. 2 Pr. bud. nakazuje więc uznanie, że sposób użytkowania obiektu jest zmieniany zawsze wówczas, gdy nastąpi w sposób wskazany w hipotezie art. 71 ust. 1 pkt. 2 Pr. bud, a także wówczas, gdy działalność podejmowana w użytkowanym obiekcie obiektywnie i sprawdzalnie różni się od działalności zgłoszonej lub w sposób istotny zmienia zasadę wynikającą z art. 5 ust. 2 Pr. bud., nakazującą użytkować obiekt budowlany w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Obowiązkiem organu nadzoru budowlanego, prowadzącego postepowanie kontrolne w przedmiocie ewentualnej zmiany sposobu użytkowania jest więc dokonanie sprawdzenia, czy w obiekcie budowlanym podjęto lub zaniechano w szczególności działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń (art. 71 ust. 1 Pr. bud. w zw. z art. 61 pkt. 1 i art. 5 ust 2 w zw. z art. 5 ust. Pkt. 1 – 7 Pr. bud.). Organ nadzoru budowlanego dokonuje również w takim wypadku ustalenia, czy nie nastąpiła zmiana nakazująca uznanie, że obiekt budowlany nie spełnia już podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych określonych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 5, z późn. zm.), w zakresie bezpieczeństwa użytkowania i dostępności obiektów, ochrony przed hałasem, oszczędności energii i izolacyjności cieplnej, zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych. Należy zauważyć, ze w przedmiotowej sprawie PINB postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nakazał B.S. wykonanie i dostarczenie opinii technicznej wykonanej przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami w zakresie spełnienia wszelkich wymagań przepisów prawa, warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zgodności użytkowania tego obiektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Taka opinia, sporządzona przez inż. M. J. (posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania, kierowania, nadzorowania, kontrolowania robotami budowlanymi w specjalności architektonicznej i konstrukcyjno-budowlanej) została złożona w dniu 22 lutego 2016 r. do PINB. Przyczyną, dla której PINB zażądał opinii, był potwierdzony w czasie kontroli na nieruchomości fakt, że inwestor wprawdzie 22 czerwca 205 r. dokonał zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania, a Starosta [...] potwierdził pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r., to jednak PINB ustalił na gruncie, że dokumenty załączone do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania są niezgodne z rzeczywistością. Na mapie lokalizacyjnej drzwi przedmiotowego budynku tj. wrota wjazdowe usytuowano bowiem od strony południowej, a w rzeczywistości usytuowane są od strony północnej. Zgodnie z projektem na mapie lokalizacyjnej, cała infrastruktura zakładu elektromechanicznego, tj. brama wjazdowa na działkę, podjazd do obiektu oraz parking zostały również oznaczone od strony południowej, a w rzeczywistości nie istnieją. Dojazd do zakładu jest zrealizowany od strony drogi powiatowej ul. Zegrzyńskiej, zaś od strony północnej budynku parkowane są samochody klientów na częściowo utwardzonym terenie. Jak jednak wynika z ww. opinii inż. M. J. z 16 lutego 2016 r., osoby posiadającej potwierdzoną wiedzę specjalistyczną w zakresie przedmiotu opinii, przedmiotowy obiekt budowlany spełnia wszystkie warunki techniczno-użytkowe określone w obowiązującym prawie budowlanym wraz z aktami wykonawczymi w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa pożarowego, akustycznego. Również usytuowanie miejsc parkingowych na działce nr ewid. [...] odpowiada wymaganiom określonym w przepisach technicznych. Istotny w sprawie jest ponadto wyraźne stwierdzenie autora opinii, że "gdyby w załączniku graficznym przedstawiono stan faktyczny otworów wejściowych do budynku i tak organ Starostwa Powiatowego nie miałby podstaw do zgłoszenia sprzeciwu co do zmiany sposobu użytkowania obiektu". Zdaniem autora opinii, faktyczne usytuowanie bram (odmiennie, jak w projekcie) nie miałoby żadnego wpływu na wynik rozpatrzenia prze Starostę zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu. Jak stwierdził ponadto biegły "lokalizacja obiektu wolnostojącego nie koliduje z istniejąca zabudową i nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia". W aktach znajduje się ponadto zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lutego 2015 r., potwierdzające, że zmiana sposobu użytkowania, zgłoszona przez B. S. jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przeczy to zarzutom skarżącego w tym zakresie. W aktach sprawy znajduje się również pismo Zarządu Powiatu w [...] z dnia 29 grudnia 2015 r., informujące o możliwości wykorzystania istniejącego zjazdu z nieruchomości nr ewid. [...] z drogą powiatową Nr [...], stanowiącą ulicę [...] w celu połączenia tej nieruchomości z droga publiczną. Zgodnie ze sprawozdaniem Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. w sprawie pomiaru okresowego hałasu w środowisku z instalacji lub urządzeń w przedmiotowym obiekcie i na granicy z sąsiednią nieruchomością, sporządzonego przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] wynika, że w przedmiotowym obiekcie nie ma emisji gazów lub pyłów do powietrza, podlegających zgłoszeniu, natomiast główne źródło emisji hałasu, jakim jest sprężarka (warsztat nie pracuje w godz. 22.oo – 6.oo, czas pracy w dni powszednie: 8.oo – 17.oo, soboty: 8.oo – 14.oo), ma być przeniesione do innego budynku w głębi posesji, przez co zostanie oddalone od nieruchomości sąsiedniej, a budynek stanowił będzie ekran akustyczny. Inspektor WIOŚ nie stwierdził żadnych uchybień w zakresie przekroczenia norm hałasu lub zanieczyszczenia powietrza. O powyższych faktach skarżący został powiadomiony przez [...]WINB pismem z dnia 28 października 2015 r. Jak wynika z powyższego, w sprawie – a sąd administracyjny orzeka wyłącznie na podstawie akt sprawy – istnieją dowody (w tym po części stanowiące dokumenty urzędowe), których treść w sposób jednoznaczny przeczy twierdzeniom skarżącego podnoszonym tak w skardze do Sądu, jak w pismach wcześniejszych. Analiza działania organów obu instancji wskazuje na to, że przed rozstrzygnięciem zaskarżoną decyzją, stan faktyczny został przez PINB ustalony w sposób niebudzący zastrzeżeń tut. Sądu; w szczególności organ dokonał niezbędnych badań (również przez specjalistę w zakresie stosownych ustaleń) i zasięgnął opinii upoważnionego organu - Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...] w zakresie zarzutów skarżącego dotyczących negatywnych zmian środowiskowych, spowodowanych zmianą lokalizacji bram wjazdowych. Skarżący, reprezentowany w postępowaniu przez profesjonalnego pełnomocnika, kwestionuje ustalenia i wnioski inż. M. J., przedstawiając swój punkt widzenia. Jednakże, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, że nawet profesjonalny pod względem znajomości prawa pełnomocnik nie posiada potwierdzonej wiedzy technicznej w zakresie przedmiotu opinii z dnia 16 lutego 2016 r. Dlatego też samo przeczenie tezom opinii specjalisty z zakresu budownictwa (organ nadzoru budowlanego, a także inż. J.) i specjalisty z zakresu ochrony środowiska (inspektor WIOŚ) ma walor subiektywnego wyrażenia przekonania tegoż pełnomocnika, ale nie walor dowodu w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. Należy przypomnieć, że wprawdzie organ jest zobowiązany do zbierania dowodów (art. 77 § 1 k.p.a.), ale jeżeli strona kwestionuje dokonane na podstawie zebranych prze organ dowodów ustalenia, to ustawodawca przyznał jej możliwość zgłaszania własnych środków dowodowych (art. 78 § 1 k.p.a.). Jeżeli strona, kwestionująca ustalenia organu, które wprost wypływają ze zgromadzonych dowodów - w tym opinii specjalisty inż. J. – nie domaga się przeprowadzenia w kwestionowanym zakresie innych dowodów i ich nie wskazuje, to ponosi negatywne konsekwencje takiego stanu rzeczy. Obowiązki dowodowe organu wynikają bowiem nie tylko z rozdziału 4 k.p.a., ale przede wszystkim z obowiązku organu ustalenia prawdy obiektywnej i z zasady praworządności (art. 7 i 6 k.p.a.). Skoro – w ocenie organu – w sprawie istnieją już niezbędne dowody dla ustalenia prawdy obiektywnej, a strona, kwestionująca taki stan innych dowodów nie zgłasza, to organ nie ma obowiązku domyślać się za stronę, jakie jeszcze dowody byłyby - w przekonaniu strony - niezbędne dla wyjaśnienia sprawy. Dlatego też, zarzut skarżącej, że organ naruszył art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane "przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez [...]WINB, że okoliczność niezmiennego wykorzystywania obiektu budowalnego w celu prowadzenia określonego tego samego rodzaju działalności wyłącza możliwość zaistnienia zmiany sposobu użytkowania tego obiektu budowalnego, w sytuacji gdy ustawodawca nie zdefiniował pojęcia normatywnego zmiany sposobu użytkowania, podczas, gdy za zmianę sposobu użytkowania należy także uznać zintensyfikowanie dotychczasowego sposobu użytkowania obiektu, jeżeli spowoduje to skutki, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy Prawo budowlane" jest w okolicznościach tej sprawy nieuzasadniony. Z akt sprawy nie wynika, aby zmiana sposobu wjazdu na nieruchomość B. S. miała doprowadzić do "zintensyfikowania" wykorzystania obiektu budowlanego. Specyfika działalności, prowadzonej w przedmiotowym obiekcie nie jest bowiem uzależniona od sposobu wjazdu do obiektu, ale od jakości wykonywanych tam usług i możliwości przerobowych zakładu. Nie jest też uzasadniony zarzut naruszenie art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez [...]WINB, że zmiany obejmujące usytuowanie wjazdu - bram do budynku, wjazdu na działkę do budynku, zjazdu z działki od budynku, podjazdu do usługi i parkingu przy budynku, które zostały usytuowane od ul. [...] w S. (strony północnej) nie mają wpływu na zmianę sposobu użytkowania budynku. W ocenie pełnomocnika skarżącego, zmiana sposobu wjazdu na nieruchomość uczestnika doprowadza do zmiany warunków higieniczno-sanitarne, jest niezgodna z wymogami ochrony środowiska oraz wprowadza ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich. W tym więc zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, że z akt sprawy w żaden sposób nie wynika, aby dokonana przez uczestnika zmiana sposobu wjazdu (ew. sposobu parkowania pojazdów) na nieruchomości powodowała ww. ryzyko. Pełnomocnik nie rozwija w skardze swego zarzutu, enigmatycznie pisząc o naruszeniu ww. warunków. Dlatego stwierdzić należy, że w świetle ustalonego stanu faktycznego są to zarzuty bezpodstawne. Zgodnie z art. 3 pkt. 13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 519 ze zm.) ochrona środowiska polega na podjęciu lub zaniechaniu działań, umożliwiających zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej; ochrona ta polega w szczególności na racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom, przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego. Skoro ze sprawozdania i protokołu Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. w sprawie pomiaru okresowego hałasu w środowisku z instalacji lub urządzeń w przedmiotowym obiekcie i na granicy z sąsiednią nieruchomością, sporządzonego przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w [...] wynika, że w przedmiotowym obiekcie nie ma emisji gazów lub pyłów do powietrza, podlegających zgłoszeniu, natomiast główne źródło emisji hałasu stanowi sprężarka, zaś inspektor WIOŚ nie stwierdził żadnych uchybień w zakresie przekroczenia norm hałasu lub zanieczyszczenia powietrza – to wyłączny fakt odmiennego i subiektywnego przekonania skarżącego nie może uzasadniać przyjęcia ani przez organa nadzoru budowlanego, ani przez tut. Sąd oceny niezgodnej z wyrażoną w ww. sprawozdaniu. W związku z tym, że – co wynika z akt sprawy – przedmiotowy obiekt nie emituje szkodliwych pyłów i gazów, ani w żaden innych sposób nie narusza norm higieniczno – sanitarnych (a przynajmniej skarżący tego nie wykazał), to nie sposób uznać tego zarzutu za uzasadniony. Jak więc wynika z zebranego przez organa nadzoru budowlanego materiału dowodowego, nie może być w tym wypadku mowy o zanieczyszczeniu (art. 3 pkt. 49 cyt. wyżej ustawy) - przez co rozumie się przez to emisję, która może być szkodliwa dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska, może powodować szkodę w dobrach materialnych, może pogarszać walory estetyczne środowiska lub może kolidować z innymi, uzasadnionymi sposobami korzystania ze środowiska Analiza rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 71) nie prowadzi do wniosku, aby zmiana sposobu wjazdu na przedmiotową nieruchomość spowodowała powstanie przedsięwzięcia, o którym rozporządzenie owo stanowi. Jest natomiast rzeczą oczywistą, że usytuowanie warsztatu – i to jakiegokolwiek – wśród zabudowy mieszkaniowej prowadzi do pewnego zaburzenia charakteru tego obszaru, ale nie oznacza to, iż lokalizacja wjazdu od strony drogi publicznej do zakładu usług nieuciążliwych, jakim jest warsztat elektromechaniczny, niewydzielający pyłów, gazów i niedopuszczalnej emisji hałasu, stanowi naruszenie art. 71 ust. 5 pkt. 3 Pr. bud. poprzez wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. Fakt bowiem, że do obiektu uczestnika będą dojeżdżać klienci, korzystając z drogi publicznej, nie może być uznany za takie działanie; rozumowanie przeciwne prowadziłoby do niemożliwego do zaakceptowania wniosku, że jakiekolwiek wzmożenie korzystania przez osoby trzecie z istniejącej drogi publicznej w celu dojazdu do oznaczonej nieruchomości byłoby niedopuszczalne. Skarżący musi liczyć się z faktem, że mieszka na obszarze zabudowanym, a w konsekwencji musi również liczyć się z określonymi utrudnieniami, a tym takimi, jak w sprawie niniejszej. Jak ponadto wynika z załączonej do akt dokumentacji fotograficznej, tak odległość budynku od granicy, jak i otoczenie tego budynku nie skłania do uznania, że wspomniane utrudnienia o nadmiernym stopniu zintensyfikowania w rzeczywistości powstaną. Wbrew twierdzeniu skarżącego, warsztat elektromechaniczny nie został "skoncentrowany" (czyli, najprawdopodobniej: usytuowany) w innym miejscy; zmienił się tylko sposób dojazdu do niego. Nie stanowi to zmiany zgłoszonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego, ale co najwyżej zmianę sposobu wjazdu na nieruchomość. Z przyczyn omówionych powyżej, nie sposób uznać zasadności zarzutu naruszenia przepisów postępowania - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego w niniejszej sprawie oraz dowolną ocenę materiału dowodowego, także w zakresie w petitum skargi wymienionym. Organ nie dokonał żadnej dowolnej oceny dowodów, a przynajmniej nie wynika to z analizy akt sprawy. Tak organ, jak i inż. J. w sposób przekonywający wskazali, że uczestnik wskazał odmienny sposób wjazdu na nieruchomość najprawdopodobniej przez omyłkę. Potwierdza to wspomniane pismo Zarządu Powiatu w [...] z dnia 29 grudnia 2015 r., informujące o możliwości wykorzystania istniejącego zjazdu z nieruchomości nr ewid. [...] z drogą powiatową Nr [...], stanowiącą ulicę [...] w celu połączenia tej nieruchomości z droga publiczną. Wynika bowiem z niego, że uczestnik tak właśnie wjazd zamierzał usytuować. Brak jest natomiast – oprócz twierdzeń strony skarżącej – przesłanek, nakazujących uznanie celowego zatajenia tego faktu przez uczestnika. Wyjątkowo skomplikowany sposób ujęcia zarzutu 5) skargi, utrudniający zrozumienie intencji pełnomocnika skarżącego, pozwala natomiast na uznanie, że skarżący w zasadzie we wszystkich zarzutach powiela podstawowe twierdzenie o tym, że zmiana sposobu wjazdu na nieruchomość, na której znajduje się obiekt objęty zgłoszeniem zmiany przeznaczenia, sama w sobie stanowi zmianę sposobu użytkowania. Wbrew jednak twierdzeniu skarżącego, organ nie naruszył art. 6 k.p.a. i nie pominął art. 71a ust. 1 pkt. 1 i 2 Pr. bud. – organ słusznie bowiem ustalił, że w sprawie nie występują przesłanki do zastosowania art. 71a Pr. bud., co jednak nie oznacza, ze ten przepis został "pominięty". Po prostu nie został zastosowany, wobec braku po temu przesłanek, co w pełni stanowi wykonanie dyspozycji art. 6 k.p.a. przez organ. Nieprawdziwe jest natomiast stwierdzenie pełnomocnika skarżącego, jakoby PINB "ustalił, że sposób użytkowania budynku przez Pana B. S. jest sprzeczny z dokonanym przez niego zgłoszeniem zmiany sposobu użytkowania budynku". Podsumowując, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że kontrolowane orzeczenie, jak i orzeczenie PINB były prawidłowe. Zgłoszona zmiana przeznaczenia użytkowania obiektu dotyczyła zaś obiektu budowlanego, a nie sposobu wjazdu na nieruchomość. Zgłoszona i dokonana w przedmiotowej sprawie zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego polegała na zmianie użytkowania budynku z gospodarczo – garażowego na warsztat elektromechaniczny i takie też jest obecne użytkowanie budynku. Odmienny od wykazanego w dokumentach załączonych do zgłoszenia wjazd na nieruchomość, na której znajduje się przedmiotowy obiekt nie powoduje zmiany sposobu użytkowania samego obiektu w sposób zarzucany w skardze. W związku z tym, że nie można uznać, iż w sprawie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, nie ma też podstaw do zastosowania art. 171a Pr. bud. z powodu niezaistnienia po temu przesłanek. Dlatego organa I i II instancji wyprowadziły słuszne wnioski z dyspozycji art. 105 § 1 k.p.a. odnośnie bezprzedmiotowości postępowania i PINB słusznie je umorzył, zaś [...]WINB słusznie decyzję taką utrzymał w mocy. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.