VII SA/Wa 1709/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 10 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i S. B. na postanowienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości postanawia: odrzucić skargę. W dniu 7 sierpnia 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. i S. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], przekazujące podanie o wydanie odpisów decyzji Krajowego Sądu Dyscyplinarnego z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] - wydanych w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie - Krajowemu Sądowi Dyscyplinarnemu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa jako organowi właściwemu. Skarżący zastosowali się przy wniesieniu skargi do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu, zgodnie z którym kwestionowane rozstrzygnięcie jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu w toku instancji, natomiast strona niezadowolona z jego treści może je zaskarżyć za pośrednictwem Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie przekazujące podanie zgodnie z właściwością. Zgodnie z art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej Kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. A zatem, zaskarżone postanowienie Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] przekazujące podanie według właściwości - wbrew zawartemu w nim pouczeniu - nie jest rozstrzygnięciem ostatecznym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jest ona niedopuszczalna. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie z uwagi na niedopełnienie przez skarżących wymogu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. Wprawdzie art. 112 w zw. z art. 126 Kpa stanowi, że błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa wniesienia zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która się zastosowała do tego pouczenia, jednakże opisana wyżej sytuacja nie wpływa na ocenę dopuszczalności wniesienia skargi ze względu na ustawowy wymóg określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. Okoliczność ta może natomiast stanowić podstawę przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.