VII SA/Wa 1710/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009r. znak [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić A. B. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2009 r. z uwagi na wniesienie skargi po terminie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zamiast za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, a w takiej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd w urzędzie pocztowym na adres organu. Pismem z dnia 20 października 2009 r. (data wpływu do Sądu - 28 października) skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. A. B. uzasadniła wniosek tym, iż osoba, do której skarżąca zwróciła się "o pomoc przy zaadresowaniu pisma i jego złożeniu w urzędzie pocztowym nieopatrznie wysłała je do złego adresata". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W ocenie Sądu A. B. nie wykazała, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 86 ustawy, umożliwiające przywrócenie terminu. Zdaniem skarżącej uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy, bowiem osoba, do której zwróciła się o pomoc przy zaadresowaniu skargi i jej złożeniu w urzędzie pocztowym błędnie wysłała skargę na adres Sądu. Zdaniem Sądu nie jest to okoliczność świadcząca o braku winy skarżącej. A. B. zamierzając wnieść skargę powinna była dopilnować, aby została ona wysłana w terminie na adres Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca mogła również już po wysłaniu skargi przez inną osobę sprawdzić, czy skarga została wniesiona w prawidłowy sposób (a więc za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego) i ponownie wysłać skargę, ale już na adres organu. O braku winy skarżącej w żadnym razie nie świadczy też okoliczność, iż pracownik Sądu wysłał skargę do organu już po terminie. W ocenie Sądu okoliczności przedstawione w złożonym wniosku nie pozwalają zatem uznać, iż prawidłowe wniesienie skargi było niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.