VII SA/Wa 1710/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant ref. staż. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) maja 2011 r. nr (...) w przedmiocie nakazu wykonania niezbędnych zabezpieczeń budynku mieszkalnego skargę oddala Niniejsze postępowanie administracyjne wszczęto w związku z wnioskiem T. B., zgłoszonym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. w dniu (...) grudnia 2007r.,w przedmiocie żądania cyt." Wydania decyzji o rozbiórce budynku przy ul. (...)". We wniosku wskazano na znaczny stopień zużycia budynku, który nie jest zamieszkały, a pozostawiony będzie szpecił okolicę. W dniu (...) marca 2010r., organ nałożył na cyt "T. B. i współwłaścicieli" obowiązek dostarczenia oceny technicznej i opinii o wartości użytkowej obiektu. Następnie, po wykonaniu tego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., decyzją z dnia (...) czerwca 2010r., nr (...) nakazał T. B. i Z. B. rozbiórkę budynku objętego ww. wnioskiem. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) września 2010r., nr (...) uchylił ww. decyzję organu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez ten organ. Organ wskazał, że postępowanie prowadzono bez udziału wszystkich stron, ponadto nakaz rozbiórki oparto na przepisie art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r., w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek. Wreszcie, żądanie objęte wnioskiem o rozbiórkę winno zostać sprecyzowane przez wnioskodawcę. W tych warunkach zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia (...) stycznia 2011r., nr (...). Organ na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r., w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nie użytkowanych i nie wykończonych obiektów budowanych, nakazał T. B. i Z. B. wykonanie niezbędnych zabezpieczeń budynku mieszkalnego wielorodzinnego, wg. opinii technicznej z dnia (...) stycznia 2010r., zlokalizowanego w W. przy ul. (...) oraz uporządkowanie terenu w terminie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji. W uzasadnieniu organ powołał się na opinię złożoną w związku z postanowieniem z dnia (...) marca 2010r., wizję lokalną przeprowadzoną w dniu (...) grudnia 2009r. - stwierdził, że warunki techniczne obiektu stwarzają zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, istnieje zagrożenie zawaleniem. Właściciel złożył oświadczenie o wykwaterowaniu lokatorów i o zamiarze wykonania rozbiórki obiektu. Tym samym zasadne jest orzeczenie w myśl art. 66 ustawy Prawo budowlane, wobec nieodpowiedniego stanu budynku. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zaskarżoną decyzją z dnia (...) maja 2011r., nr (...), uchylił opisaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że z akt sprawy nie wynika, żeby o postępowaniu zgodnie z wytycznymi zawartymi we wcześniejszej decyzji organu drugiej instancji, zawiadomieni zostali wszyscy współwłaściciele nieruchomości – M. B. Ponadto odnosząc się do rozstrzygnięcia na podstawie przepisu art. 66 ustawy Prawo budowlane organ uznał, że jest ono nieprawidłowe. Organ pierwszej instancji powinien ustalić, czy istnieje możliwość doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, jeżeli obiekt nie nadaje się do remontu należy zastosować przepis art. 67 ustawy Prawo budowlane, przy czym wydanie decyzji w tym trybie powinno być poprzedzone zastosowaniem regulacji z rozporządzenia, na które organ drugiej instancji wskazywał, we wcześniejszej decyzji. Ponadto (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że przepisy prawa budowlanego dopuszczają możliwość wystąpienia z wnioskiem o zgodę na rozbiórkę budynku, organem w tym zakresie właściwym jest organ administracji architektoniczno budowlanej. Postępowanie, przy takim żądaniu, przed organem nadzoru budowlanego byłoby bezprzedmiotowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł Z. B., dochodząc stwierdzenia nieważności lub uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji . Zdaniem skarżącego w toku postępowania z rażącym naruszeniem prawa wskazano na możliwe orzeczenie w trybie art. 66 i 67 ustawy Prawo budowlane. Podniósł, że toczy się postępowania cywilne o zniesienie współwłasności nieruchomości w skład, której wchodzi przedmioty budynek. Budynek jest użytkowany, nie jest zatem dopuszczalne stosowanie art. 67 ustawy Prawo budowlane. Jako współwłaściciel nieruchomości nie wyraża zgody na rozbiórkę budynku. Skarżący stwierdził, że organ II instancji błędnie wskazał, na uczestnictwo M. B. - współwłaścicielem jest skarżący, a M. jest jego ojcem. Ponadto, sprawa już uprzednio została zakończona decyzją (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr (...) z dnia (...) września 2010r., zaskarżona decyzja powtarza to rozstrzygnięcie, co stanowi naruszenia przepisu art. 138 § 2 k.p.a. Zdaniem skarżącego, w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, w aktach nie było opinii pochodzącej "rzekomo" z dnia 1 czerwca 2010r. Ponadto skarżący stwierdził, że zaskarżona decyzja zapadła po rozpoznaniu odwołania Z. B. ale nie rozpoznano drugiego odwołania złożonego przez T. B. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Zasadnie doszło do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie Sądu, postępowanie w niniejszej sprawie musi zostać przeprowadzone ponownie i rozpoczęte od sprecyzowania żądania, z jakim zwrócił się T. B. Ma to istotne znaczenie dla określenia, czy w sprawie właściwy jest organ nadzoru budowlanego. Od żądania uzyskania pozwolenia na rozbiórkę, które w przewidzianych prawem warunkach, można dochodzić od organu administracyjni architektoniczno budowlanej – art. 32 ustawy Prawo budowlane, należy odróżnić uprawnienia organu nadzoru budowlanego wynikające z dyspozycji art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli – co w okolicznościach niniejszej sprawy należy podkreślić - nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Na podstawie art. 72 ustawy Prawo budowlane wydano opisane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r., w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych. W myśl przepisu § 6 na podstawie ustaleń wynikających z oględzin, rozprawy oraz ekspertyzy technicznej, jeśli był nałożony obowiązek jej sporządzenia, właściwy organ, po stwierdzeniu, że obiekt budowlany lub jego część nie nadaje się do remontu, wykończenia lub odbudowy, wydaje decyzję o nakazie rozbiórki. Zastopowanie nakazu rozbiórki musi dotyczyć okoliczności przewidzianych dyspozycją art. 67 ustawy Prawo budowlane i nastąpić w warunkach jakie przewiduje ww. rozporządzenie. Zasadne jest w każdym wypadku, po wszczęciu postępowania prawidłowe określenie stron postępowania, w szczególności ustalenie właścicieli nieruchomości lub budynku na podstawie wypisów z ksiąg wieczystych, lub ewidencji nieruchomości, kiedy nie ma ksiąg wieczystych. Organ nadzoru budowlanego poza niniejszym postępowaniem, a mając na uwadze stan zagrożenia katastrofą budowlaną powinien rozważyć ewentualne działania z urzędu przewidziane w szczególności w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że pozostają one bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji. W szczególności organ II instancji uchylając decyzję organu pierwszej instancji nie naruszył przepisu art. 138 k.p.a. Ponadto, zaskarżona decyzja zapadła tylko po rozpoznaniu odwołania Z. B., bowiem odwołanie T. B., w ocenie organu wpłynęło po terminie, w tym zakresie orzeczono w odrębnym akcie. Mając na uwadze powyższą argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).