VII SA/Wa 1715/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA -Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- W dniu 5 października 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga H. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę drogi krajowej nr [...], odc. S. w lokalizacji: od km 182 +778 do km 182 +928 na działkach nr [...], [...] , [...], [...], [...], [...],[...] i [...] (obręb Z.). W skardze H. K. wniosła o wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych ze względu na bardzo szybką realizację inwestycji przez wykonawcę, co wiąże się z odprowadzaniem wody na jej teren. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty, natomiast obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącego. Zaznaczenia wymaga, iż wstrzymanie wykonania decyzji lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd i zgodnie z art. 61 § 6 cyt. ustawy upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dlatego zastosowanie tej instytucji, będącej wyjątkiem od zasady wykonalności aktu lub czynności, powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami wskazującymi na istniejące realne zagrożenie wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę sąd zobowiązany jest do dokonania jego analizy ze szczególną wnikliwością w kontekście całej skargi. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na przepis art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stosownie do którego w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi, natomiast w przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. Przepis ten jednoznacznie wskazuje na możliwość powstania roszczeń właśnie po stronie inwestora z powodu wstrzymania realizacji inwestycji. Dodatkowo zatem prowadzi do konkluzji, iż lakoniczne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może stanowić podstawy do zastosowania tego środka. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżąca ograniczyła uzasadnienie wniosku o wstrzymanie robót budowlanych jedynie do podania faktu szybkiej realizacji inwestycji i odprowadzania wód na jej teren. W ocenie Sądu takie uzasadnienie wniosku nie może stanowić podstawy do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cytowanej wyżej ustawy. Trudno z treści samej decyzji uznać, iż jej wykonanie wiązałoby się z wyrządzeniem szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Z samego faktu rozpoczęcia realizacji inwestycji polegającej na budowie drogi i - jak się wyraziła skarżąca we wniosku - układania elementów betonowych i odprowadzania wody na sąsiednie nieruchomości nie można wywodzić wystąpienia ustawowych przesłanek wstrzymania. Także hipotetyczny negatywny wpływ przyszłego użytkowania drogi na sąsiednie działki nie może stanowić podstawy wstrzymania wykonania decyzji. To wstrzymanie do czasu rozpoznania sprawy przez sąd jest bowiem przewidziane jedynie dla sytuacji, gdy już sam fakt przystąpienia do wykonywania decyzji - w tym przypadku rozpoczęcie robót budowlanych - powoduje zagrożenie wystąpienia szkody znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji nie może być natomiast mylone z merytorycznym rozpoznaniem całości sprawy objętej skargą, które należeć będzie do Sądu w dalszym postępowaniu. Z tych względów, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.