VII SA/Wa 1715/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Asesor WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. znak [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego tekst jedn. - Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania H. K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział [...]., pozwolenia na przebudowę drogi krajowej nr [...] W. - A. , odc. S. -G. w lokalizacji: od km [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania wynika, że ww. decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział [...], pozwolenia na przebudowę drogi krajowej. W odwołaniu od powyższej decyzji H. K. zarzuciła, że z zamierzenia inwestycyjnego zostały wyłączone zbiorniki przechwytujące wody opadowe z budowanej drogi. W ocenie odwołującej się takie działanie narusza art. 31 ust. 1 Prawa budowlanego i interes stron -właścicieli działek przyległych do projektowanej inwestycji, gdyż woda z drogi bez projektowanych zbiorników będzie zalewała sąsiadujące działki i powodowała ich degradację. Tymczasem inwestor w projekcie przedstawił odcinek objęty pozwoleniem na budowę jako całe zamierzenie inwestycyjne łącznie ze zbiornikami wody. W rezultacie Wojewoda [...] nie mógł tego zamierzenia podzielić. Rozpatrując odwołanie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, przedłożył projekt budowlany wraz z decyzją Burmistrza S. z dnia [...].12.2004r., Nr [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, co wypełnia przesłankę określoną w art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016, ze zm.). W ocenie organu przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki jest zgodny z decyzją Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2004r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i decyzją Burmistrza S. z dnia [...] kwietnia 2006r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, jak również z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany posiada wymagane uzgodnienia i wykonany został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Powyższe stanowi o jego zgodności z wymaganiami art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji - stosownie do treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego -właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zakres decyzji o pozwoleniu na budowę wyznacza wniosek inwestora, a żaden przepis prawa nie ustanawia obowiązku budowy zbiorników przechwytujących wody opadowe z budowanej drogi. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie odwodnienie drogi rozwiązano w inny sposób. Powyższa decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stała się przedmiotem skargi H. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji zarzucając jej rażące naruszenie przepisów Prawa budowlanego, w tym art. 32, art. 33, art. 34 i art. 35 tej ustawy. Skarżąca podniosła, że wody opadowe z budowanej drogi bezprawnie odprowadza się korytami betonowymi na teren jej działki, na co nie wyraziła zgody i bez wywłaszczenia tego terenu pod zbiorniki odprowadzająco - podczyszczające w ilości 4 sztuk, które są zaprojektowane w dokumentacji wykonawczej i są zgodne z decyzją Burmistrza S. czym naruszono art. prawa budowlanego. Zdaniem skarżącej art. 33 Prawa budowlanego dopuszcza dzielenie zamierzenia budowlanego na obiekty samodzielnie funkcjonujące, natomiast w niniejszej sprawie wyłączono z budowy zbiorniki, które są nierozłącznym elementem projektu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga ma usprawiedliwione podstawy a zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego powinna zostać uchylona, gdyż została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 55 oraz art. 64 w zw. z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Nie ulega zatem wątpliwości, że wspomniana zgodność z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi jeden z podstawowych elementów przesądzających o możliwości wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Ustawodawca postanowił na gruncie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, że w razie stwierdzenia naruszenia m. in. właśnie we wskazanym zakresie właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że organ w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w przedmiocie zgodności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego obligatoryjnie powinien wezwać do ich usunięcia, a po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu wydać decyzję odmawiającą pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż decyzja Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2004 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego została wydana dla inwestycji polegającej nie tylko na przebudowie drogi krajowej ale także m. in. budowie 4 zbiorników odparowująco-podczyszczających. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., znak: [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. umorzyło postępowanie odwoławcze od powyższej decyzji Burmistrza S. W rezultacie nie ulega wątpliwości, że decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, która wiąże organ administracji architektoniczno-budowlanej ustaliła warunki dla całego zamierzenia inwestycyjnego polegającego również na budowie odpowiednich zbiorników odparowująco-podczyszczających. Z opisu technicznego do projektu budowlanego (vide str. 3 opisu) wynika jednoznacznie, że w zakresie odwodnienia drogi przyjęto wykonanie dodatkowo przy przepuście w km [...] zbiorników odparowujących o szerokości dna 4,0 ÷ 5,0 m. i głębokości 0,8 m. ÷ 1,2 m., które będą zabezpieczone ogrodzeniem z siatki stalowej z bramą wjazdową. Tymczasem, decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na przebudowę drogi krajowej nr [...] W.-A. odc. S.-G. w lokalizacji: od km [...]. W rezultacie organ wprawdzie zatwierdził projekt budowlany, jednakże z pozwolenia na budowę wyłączył budowę 4 zbiorników odparowująco-podczyszczających, które stanowiły integralną część zatwierdzonego projektu i zostały przewidziane jako część inwestycji w decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2004 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 cytowanej ustawy, dla całego zamierzenia budowlanego. W świetle zacytowanego przepisu nie jest możliwe dowolne dzielenie zamierzenia inwestycyjnego na poszczególne obiekty budowlane przez organ wydający pozwolenie na budowę bez wniosku inwestora i spełnienia przytoczonych warunków ustawowych. Dodatkowo trudno uznać, że 4 zbiorniki odparowująco-podczyszczające mogą funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem samodzielnie. Stanowią one bowiem nieodłączny element całości inwestycji polegającej na budowie drogi, a ich przeznaczeniem jest zapewnienie sprawnego odwadniania drogi i w rezultacie jej właściwego funkcjonowania. W związku z powyższym należy podzielić argumentację skarżącej, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007 r. została wydana z naruszeniem art. 33 ust. 1 i 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Organ bowiem niezgodnie z decyzją Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2004 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego oraz treścią art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego podzielił zamierzenie inwestycyjne wydzielając z niego obiekty w postaci zbiorników odparowująco-podczyszczających, które nie mogą funkcjonować jako samodzielne obiekty budowlane. Nie bez znaczenia są także ustalenia zawarte w decyzji Burmistrza S. z dnia [...] kwietnia 2006 r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w której wskazano, że realizowane przedsięwzięcie nie może naruszać istniejących stosunków wodnych na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich. W ocenie Sądu błędne jest stanowisko organu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że żaden przepis prawa nie ustanawia obowiązku budowy zbiorników przechwytujących wody opadowe z budowanej drogi, w sytuacji, w której obowiązek taki wynika pośrednio z konieczności zatwierdzenia całego zamierzenia inwestycyjnego, w skład którego - co wynika z opisu projektu - wchodzi także określone rozwiązanie dotyczące odwodnienia drogi. Z tego też powodu nie można przyjąć za wystarczające lakonicznego twierdzenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że inwestor rozwiązał kwestię odwodnienia w inny sposób. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadząc na nowo postępowanie odwoławcze i rozpatrując sprawę pozwolenia na budowę zobowiązany będzie zastosować art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego i nałożyć na inwestora obowiązek poprawienia projektu budowlanego poprzez jednoznaczne wskazanie rozwiązania dotyczącego odwodnienia drogi i ewentualnego usunięcia rozbieżności z ustaleniami zawartymi w decyzji Burmistrza S. z dnia [...] grudnia 2004 r. o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla całej inwestycji możliwe będzie dopiero po usunięciu wskazanych nieprawidłowości. W sytuacji natomiast, gdy rozpoczęto już realizację inwestycji i wiążące się z nią roboty budowlane, wówczas organ odwoławczy zobowiązany będzie wydać decyzję w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa i uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie w pierwszej instancji, zaś sprawa przebudowy drogi krajowej nr [...] W. - A., odc. S. -G. w lokalizacji: od km [...] przejdzie do właściwości organu nadzoru budowlanego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz art. 152 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.