VII SA/Wa 1715/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na czynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie : zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia : odrzucić skargę. W dniu 7 września 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. K. na negatywną odpowiedź z dnia [...] udzieloną przez Referat Komunikacji Urzędu Miasta S. w przedmiocie wniosku z dnia 12 maja 2010 r. o zwrot nadpłaty za wydanie karty pojazdu [...]. Pismem z dnia 12 maja 2010 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta S. o zwrot części opłaty wniesionej z tytułu wydania karty pojazdu. Referat Komunikacji Urzędu Miasta S. pismem z dnia 31 maja 2010 r., poinformował skarżącego, że brak jest podstaw prawnych do uznania roszczenia w trybie postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, że opłata za kartę pojazdu została pobrana zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. z 2006 r. Nr 15, poz. 119), a więc na podstawie i w granicach powszechnie obowiązującego prawa. Brak jest zatem podstaw do zwrotu albo swobodnego ustalania wysokości opłaty za kartę pojazdu, przez organ właściwy do rejestracji pojazdu. Pouczono skarżącego, że dochodzenie roszczeń odszkodowawczych od Skarbu Państwa może być prowadzone przed sądem powszechnym w trybie postępowania cywilnego. Pismem z dnia 9 czerwca 2010 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, które miało miejsce w wyniku zastosowania § 1 ust. 1 ww. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury, którego niezgodność z konstytucją orzekł Trybunał Konstytucyjny w dniu 17 stycznia 2006 r. w sprawie U 6/04. Jednocześnie skarżący wniósł o zwrot kwoty 425,00 złotych stanowiącej różnicę pobranej opłaty w wysokości 500,00 złotych pomniejszonej o faktycznie poniesione koszty w wysokości 75,00 złotych za wydanie karty pojazdu serii/nr [...], wydanej w dniu [...] podczas rejestracji samochodu marki [...] nr rej. [...] oraz o przekazanie kwoty 425,00 złotych przelewem na rachunek bankowy w terminie do 30 dni od dnia otrzymania wniosku. W odpowiedzi na ww. wezwanie Referat Komunikacji Urzędu Miasta S. pismem z dnia 1 lipca 2010 r. znak: [...] poinformował skarżącego, że uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. I OPS 3/07, uznaje sprawę zwrotu opłaty za kartę pojazdu za sprawę administracyjną, którą organ załatwia w formie aktu lub czynności, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl natomiast art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Zgodnie z kolei z art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać należy, że podstawę do zaskarżenia odmowy zwrotu opłaty za wydanie kary pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu stanowi uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07. Stosownie do jej treści skierowanie do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przy czym zaznaczyć trzeba, że do oceny zachowania terminu do złożenia skargi zastosowanie ma art. 53 § 2 p.p.s.a. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pismem z dnia 9 czerwca 2010 r. skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta S. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zastosowaniem § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu. Pismem z dnia 1 lipca 2010 r. Referat Komunikacji Urzędu Miasta S. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, która została doręczona skarżącemu w dniu 5 lipca 2010 r., co potwierdza znajdujące się aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru. W świetle powyższego termin do wniesienia skargi określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. upłynął w dniu 4 sierpnia 2010 r. Skarga zaś została wniesiona do organu dopiero w dniu 9 sierpnia 2010 r. (data stempla wpływu do organu), a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 2 powołanej ustawy. Z tego względu, przedmiotowa skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.