VII SA/Wa 1717/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej nakazu rozbiórki postanawia umorzyć postępowanie sądowe Stosownie do art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o udzielenie w terminie 7 dni informacji, czy podtrzymuje swoją skargę z dnia 6 maja 1999 r. Na powyższe zapytanie J.K. nie udzielili we wskazanym terminie odpowiedzi, gdyż koperta zawierająca ww. pismo z zapytaniem wróciła z adnotacją poczty: "adresat wyprowadził się". Zgodnie zaś z przepisem art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania czy adresu do doręczeń, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, iż pomimo upływu trzech lat od zawieszenia postępowania nie został zgłoszony wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego, Sąd na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.