VII SA/Wa 1717/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego oddala skargę VII SA/Wa 1717/19 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], znak: [...] Wojewoda [...] (dalej: "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz.1202 ze zm.), po ponownym rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Starosty [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] października 2017 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku garażowo-gospodarczego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W dniu 23 czerwca 2017 r. [...] (dalej: "inwestorzy") wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...]. Następnie w dniu 9 sierpnia 2017 r. do organu I instancji wpłynęło pismo [...] - pełnomocnika [...], w którym wniósł uwagi do przedłożonego projektu budowlanego, złożonego wniosku oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także do sposobu prowadzenia postępowania administracyjnego przez organ powiatowy. Starosta [...] rozpatrując załączone do wniosku dokumenty stwierdził braki w przedstawionym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, stąd w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], nałożył na inwestorów obowiązek doprowadzenia projektu do zgodności z obowiązującymi przepisami w terminie do dnia 2 października 2017 r. W wyznaczonym terminie inwestorzy przedłożyli poprawiony projekt. Po uzupełnieniu dokumentów Starosta [...] w piśmie z dnia 3 października 2017 r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie do 6 października 2017 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2017 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorom pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego (oznaczonego nr [...] na projekcie zagospodarowania działki) na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...], obręb ew. [...], jednostka ew. [...] 2. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła [...], zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego i wnosząc o uchylenie kwestionowanego rozstrzygnięcia. Po przeanalizowaniu akt sprawy Wojewoda [...] w piśmie z dnia 4 stycznia 2018 r., na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., wezwał inwestorów do uzupełnienia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r., inwestorzy przekazali wnioskowane dokumenty. W związku z tym Wojewoda [...] w piśmie z dnia 22 stycznia 2018 r., zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...]. WSA w Warszawie w wyroku z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt: VII SA/Wa 921/18, uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że bezsprzecznie dopuszczalne jest opracowanie jednego projektu, w którym przewiduje się rozbiórkę oraz budowę, częściowo także na jego miejscu, nowego budynku. Zasadnie też ustalono, że rozbiórka przewidziana w projekcie budowlanym wymaga stosownego pozwolenia na rozbiórkę, ale jej zakres nie wymagał przedłożenia projektu samej rozbiórki. Po zbadaniu projektu zagospodarowania działki objętej inwestycją ostatecznie przedłożonego przez inwestorów, Sąd podzielił stanowisko organu, że dokument może zostać przyjęty jako prawidłowy, stanowiący część projektu budowlanego. Jednakże stwierdził, że w sprawie nie zbadano we właściwy sposób czy działka inwestorów ma legalny dostęp do drogi publicznej. Zgodnie bowiem z projektem zagospodarowania działka o nr ew. [...] nie ma bezpośredniego powiązania komunikacyjnego z drogą publiczną. Można się do niej dostać przez działkę o nr ew. [...]. Inwestorzy nie udokumentowali jednak, że dysponują tą nieruchomością na cele tej komunikacji. Wojewoda [...], wypełniając dyspozycję zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w piśmie z dnia 2 kwietnia 2019 r., wezwał inwestora na podstawie art. 50 § 1 k.p.a., do uzupełnienia materiału dowodowego zebranego w sprawie o dokument potwierdzający prawny dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowioną służebność przejścia i przejazdu przez działkę nr ew. [...], będącą w posiadaniu [...]. W odpowiedzi inwestorzy przy piśmie z dnia 12 kwietnia 2019 r. przekazali dokument potwierdzający prawny dostęp do drogi publicznej, poprzez ustanowioną służebność przejścia i przejazdu przez działkę nr ew. [...], będącą w posiadaniu [...], w postaci umowy użyczenia nieruchomości działki nr ew. [...] zawartej [...] grudnia 2018 r. w miejscowości [...] pomiędzy [...], a inwestorami. Po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2019 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Starosty [...]. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt: VII SA/Wa 921/18, uchylił decyzję Wojewody [...], wskazując, że w sprawie nie zbadano we właściwy sposób czy działka inwestorów ma legalny dostęp do drogi publicznej. Na gruncie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, - kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, - wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, - spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. poz. 1529). W ust. 3 powołanego przepisu ustawodawca wskazał, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z posiadanej dokumentacji przedmiotowej sprawy wynika, że wszystkie powyższe wymagania w przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione. Nie stwierdzono również, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone regulacją art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie inwestorzy przedłożyli prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące działkę inwestycyjną nr ew. [...] oraz zgodę właścicieli budynku na jego rozbiórkę. Ponadto w niniejszej sprawie inwestorzy w ponownie przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym uzupełnili materiał dowodowy o dokument potwierdzający prawny dostęp do drogi publicznej, poprzez ustanowioną służebność przejścia i przejazdu przez działkę nr ew. [...], będącą w posiadaniu [...], w postaci umowy użyczenia nieruchomości działki nr ew. [...], zawartej [...] grudnia 2018 r. Z treści umowy wynika trwające nieprzerwanie wieloletnie oddanie w używanie działki nr ew. [...] - dla której Sąd Rejonowy w [...], V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...] - na rzecz inwestorów w zakresie przejścia i przejazdu przez działkę nr ew. [...], umożliwiając dostęp działce inwestorów do drogi publicznej. Równocześnie organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany, stanowiący załącznik do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, jest kompletny i wykonany został zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Posiada odpowiednie pozwolenia, uzgodnienia i opinie właściwych organów, jest zgodny z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Zgodnie z ustaleniami tego planu działka objęta inwestycją położona jest na terenie oznaczonym symbolem MM - teren zabudowy mieszkaniowej o funkcjach mieszanych - zabudowa zagrodowa i jednorodzinna z towarzyszącą funkcją usług nieuciążliwych, dla którego plan ustala: minimalną powierzchnię działki - 800 m², minimalną powierzchnię działki czynną biologicznie - 60%, a w przypadku lokalizacji usług powierzchnia czynna biologicznie może być zmniejszona do 40%. Z bilansu terenu działki inwestycyjnej wynika, że powierzchnia działki biologicznie czynnej wynosi 70,47%, a projektowana zabudowa wraz z zabudową istniejącą, miejscami parkingowymi i dojściami stanowią 29,53% powierzchni działki inwestycyjnej, tym samym został spełniony warunek określony w ustaleniach planu. Dla tego obszaru ustalono również, że zabudowa garażowa i gospodarcza musi być realizowana jako jednokondygnacyjna bez podpiwniczenia o maksymalnej wysokości 5 m. Wysokość projektowanego budynku wysokość 4,89 m, bez podpiwniczenia, tym samym pozostaje w zgodności z ustaleniami planu. Organ II instancji podkreślił również, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz zawiera stosowne oświadczenia o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto do projektu dołączono wymaganą prawem informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego). W ocenie Wojewody [...] zarzut sformułowany w odwołaniu, dotyczący obowiązku prowadzenia przez organ niezależnego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i rozbiórkę, jest niezasadny. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów: wniosków o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę (Dz. U. z 2016 r. poz. 1493), nie określa bowiem innego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i innego do wydania pozwolenia na rozbiórkę, a zatem nie ogranicza inwestorom możliwości występowania o pozwolenie na budowę i pozwolenia na rozbiórkę obiektów budowlanych jednocześnie. Ponadto w punkcie 4 wniosku inwestorzy zaznaczyli zarówno budowę nowego obiektu budowlanego, jak również rozbiórkę obiektu istniejącego. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć: - zgodę właściciela obiektu, - szkic usytuowania obiektu budowlanego, - opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, - opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, - pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, - w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. Z treści wniosku, który obejmuje pozwolenie na budowę oraz pozwolenie na rozbiórkę wynika, że inwestor załączył tylko komplet dokumentów niezbędnych do uzyskania pozwolenia na budowę, natomiast brak było adnotacji, że załączył również dokumenty niezbędne do uzyskania pozwolenia na rozbiórkę. W aktach sprawy brak było przede wszystkim zgody właściciela obiektu na jego rozbiórkę, oraz szkicu usytuowania budynku przeznaczonego do rozbiórki. W związku z tym Wojewoda [...] stwierdził, że w postępowaniu odwoławczym wystąpiła konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w niewielkim zakresie - w części dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę o zgodę właściciela obiektu na rozbiórkę, oraz o szkic usytuowania budynku przeznaczonego do rozbiórki. Pozostałe dokumenty niezbędne do uzyskania pozwolenia na rozbiórkę znajdowały się w aktach sprawy. Z kolei projekt rozbiórki jest dokumentem fakultatywnym, co oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej może poprosić o ten dokument w zależności od potrzeb. W sytuacji mniej skomplikowanych rozbiórek wystarczy, że inwestor załączy opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, co miało miejsce w rozpatrywanym przypadku. W ocenie Wojewody [...] zarzut braku możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie po poprawieniu dokumentów przez inwestorów jest zasadny, ponieważ organ I instancji w zawiadomieniu z dnia 3 października 2017 r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, zebranym w sprawie, ale w zawiadomieniu wskazał termin nierealny do wykonania przez strony postępowania (do 6 października 2017 r.). Jednakże z uwagi na fakt, że organ odwoławczy przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe, oraz zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, a pełnomocnik wnoszącej odwołanie skorzystał z tej możliwości, zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie w kwestii zarzutu dotyczącego braku określenia w zaskarżonej decyzji kategorii obiektów, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż obowiązujący wzór decyzji o pozwoleniu na budowę/rozbiórkę nie zawiera tego elementu. To projektant na stronie tytułowej projektu określa kategorię obiektu, co w rozpatrywanym przypadku wykonał. Odnosząc się zaś do zarzutu braku uzasadnienia w kwestionowanej decyzji, organ odwoławczy wskazał, że rozstrzygnięcie organu I instancji zawiera obszerne uzasadnienie faktyczne i prawne, zgodne z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. Ponadto Wojewoda [...] podniósł, że projekt zagospodarowania działki został opracowany na kopii nowej, aktualnej mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Na projekcie zagospodarowania brakuje szamba, ale została naniesiona pod nr [...] istniejąca przydomowa oczyszczalnia ścieków, zaś za kompletność mapy odpowiada geodeta ją sporządzający. Brak na planie zagospodarowania zaznaczonego szamba i płyty przy budynku mieszkalnym, nawet gdyby okazało się prawdą, pozostaje bez wpływu na prowadzone postępowanie. Geodeta na mapie do celów projektowych wskazał granicę między działkami [...], a w aktach sprawy brak jest dokumentu z którego wynika, że granica między tymi działkami jest nieustalona. Jednocześnie budynek garażowo - gospodarczy został usytuowany w odległości aż 3,20 m od granicy działki [...], więc niepoparty dowodami zarzut o nieustalonej granicy pozostaje bez wpływu na prowadzone postępowanie. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...], domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz poprzedzającej go decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącej organ odwoławczy nie uwzględnił i nie zastosował się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 921/18. Podkreśliła, że Wojewoda [...] nie posiadał kompletnej dokumentacji wymaganej do wydania rozstrzygnięcia o uchyleniu bądź utrzymaniu w mocy kwestionowanej decyzji Starosty [...]. Równocześnie podniosła, że zawarta przez inwestorów umowa użyczenia ma charakter umowy czasowej i nie zapewnia kolejnym właścicielom i współwłaścicielom nieruchomości nr ew. [...] prawa dojścia i dojazdu przez działkę nr ew. [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją z dnia z dnia [...] czerwca 2019r. ,Nr [...], Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] października 2017r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...], pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego oraz rozbiórkę budynku gospodarczego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...]. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. poz. 1529) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy. Z art. 4 Prawa budowlanego wynika, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przepisami o którym mowa w art. 4 Prawa budowlanego są niewątpliwie przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla terenu objętego inwestycją, który stanowi akt prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym)- prawa powszechnie obowiązującego na obszarze nim objętym (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] października 2004 r. Zgodnie z ustaleniami tego planu działka objęta inwestycją położona jest na terenie oznaczonym symbolem MM - teren zabudowy mieszkaniowej o funkcjach mieszanych - zabudowa zagrodowa i jednorodzinna z towarzyszącą funkcją usług nieuciążliwych, dla którego plan ustala: minimalną powierzchnię działki - 800 m², minimalną powierzchnię działki czynną biologicznie - 60%, a w przypadku lokalizacji usług powierzchnia czynna biologicznie może być zmniejszona do 40%. Z bilansu terenu działki inwestycyjnej wynika, że powierzchnia działki biologicznie czynnej wynosi 70,47%, a projektowana zabudowa wraz z zabudową istniejącą, miejscami parkingowymi i dojściami stanowią 29,53% powierzchni działki inwestycyjnej, tym samym został spełniony warunek określony w ustaleniach planu. Dla tego obszaru ustalono również, że zabudowa garażowa i gospodarcza musi być realizowana jako jednokondygnacyjna bez podpiwniczenia o maksymalnej wysokości 5 m. Wysokość projektowanego budynku wysokość 4,89 m, bez podpiwniczenia. W tym miejscu podnieść trzeba, że projekt budowlany poddany był już ocenie Sądu, który w prawomocnym wyroku z dnia 12 grudnia 2018r. w sprawie sygn.akt VII SA/Wa 921/18, stwierdził, że " bezsprzecznie dopuszczalne jest opracowanie jednego projektu, w którym przewiduje się rozbiórkę budynku oraz budowę, częściowo także na jego miejscu, nowego budynku. Zasadnie też ustalono – rozbiórka przewidziana w projekcie budowlanym wymagała stosownego pozwolenia na rozbiórkę, ale jej zakres nie wymagał przedłożenia projektu samej rozbiórki." Po zbadaniu projektu zagospodarowania działki objętej inwestycją, ostatecznie przedłożonego przez inwestorów, Sąd podziela stanowisko organu omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - dokument może zostać przyjęty jako prawidłowy, stanowiący część projektu budowlanego." Jednocześnie Sąd stwierdził, że inwestycja jest zgodna z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422), w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projektowany budynek zlokalizowano w odległości 3,20 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...] oraz w odległości 4,9 m od istniejącego na tej działce budynku gospodarczego o konstrukcji drewnianej. Dodatkowo od strony sąsiedniej działki zaprojektowano ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej określonej w § 232 ust. 4 i 5. Z uwagi na fakt, że budynek posiada dach dwuspadowy, to projektant na rysunku nr 4, wskazał, że część dachu od strony granicy działki skarżącej, będzie wykonana z płyty niepalnej o klasie odporności ogniowej E I 60. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Ponieważ ocena ta i wskazania, stosownie do art. 141 § 4 p.p.s.a., formułowane są w uzasadnieniu wyroku, moc wiążącą ma nie tylko samo rozstrzygnięcie ale i uzasadnienie. W konsekwencji, przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć zarówno samej wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią natomiast z reguły konsekwencje oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie administracyjne. Dodać należy, iż przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Należy, więc przyjąć ,że kwestie przesądzone przez Sąd jako zgodne z przepisami są wiążące dla organu oraz sądu orzekającego i nie podlegają ponownej ocenie w toku niniejszej sprawy. Sąd jednak w wyroku z dnia 12 grudnia 2018r. stwierdził , że w sprawie nie zbadano we właściwy sposób czy działka inwestorów ma legalny dostęp do drogi publicznej, bowiem zgodnie z projektem zagospodarowania działka o nr ew. [...] nie ma bezpośredniego powiązania komunikacyjnego z drogą publiczną, to prowadzi bowiem przez działkę o nr ew. [...]. Wnioskodawcy nie udokumentowali jednak, że dysponują tą nieruchomością na cele ww. komunikacji. Wojewoda prowadząc ponownie postępowania, procedując zgodnie z wytycznymi zawartymi w przywołanym wyroku i realizując normę art. 153 p.p.s.a , uzupełnił materiał dowodowy o przedłożony przez inwestorów dokument potwierdzający prawny dostęp do drogi publicznej, przejścia i przejazdu przez działkę nr ew. [...], będącą w posiadaniu [...], w postaci umowy użyczenia nieruchomości działki nr ew. [...], zawartej [...] grudnia 2018 r. Z treści umowy wynika trwające nieprzerwanie wieloletnie oddanie w używanie działki nr ew. [...] - dla której Sąd Rejonowy w [...], V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...] - na rzecz inwestorów w zakresie przejścia i przejazdu przez działkę nr ew. [...], umożliwiając dostęp działce inwestorów do drogi publicznej. Przy udzielaniu pozwolenia na budowę należy się kierować definicją pojęcia "dostępu do drogi publicznej" zawartą w przepisie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945, dalej: u.p.z.p.), zgodnie z którym przez "dostęp do drogi publicznej" należy rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Można zatem przyjąć, że wymóg "dostępu do drogi publicznej" wynikający z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych należy oceniać w oparciu o definicję użytą w art. 2 pkt 14 u.p.z.p. Zatem przez "dostęp do drogi publicznej" - należy rozumieć: a) bezpośredni dostęp do tej drogi, b) dostęp do niej przez drogę wewnętrzną, c) dostęp przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej. Pojęcia "drogi publicznej" oraz "drogi wewnętrznej" definiuje ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U.2018r. poz. 2068). Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Drogami wewnętrznymi, w myśl art. 8 ust. 1 u.d.p., są drogi, drogi rowerowe, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg. Pojęcie dostępu do drogi publicznej należy rozumieć jako dostęp faktyczny i prawny, przy czym dostęp prawny oznacza, że winien on wynikać wprost z przepisu prawa, czynności prawnej, bądź orzeczenia sądowego, zaś faktyczny, że musi rzeczywiście zapewniać możliwość przejścia i przejazdu do drogi publicznej. Nie może być on dostępem wyłącznie hipotetycznym. Musi to być dostęp realny, możliwy do wyegzekwowania przez inwestora przy użyciu dostępnych środków prawnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2007 r., II OSK 239/2006, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaprojektowanie dostępu do drogi publicznej poprzez drogę wewnętrzną stanowiącą własność prywatną przy braku zgody właścicieli stanowiłoby naruszenie ich interesów i nie spełniało warunków zapewnienia prawnego dostępu do drogi publicznej. Z taką sytuacją jednak w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia wobec wyraźnej zgody właścicieli działki nr ew. [...], stanowiącej drogę wewnętrzną, wyrażonej w formie umowy użyczenia, do korzystania w celu dostępu do drogi publicznej dla inwestorów. Na marginesie należy także podnieść, że działka nr ew. [...] została w dniu [...] października 2019r. nabyta przez Gminę [...] z przeznaczeniem pod drogę gminną (pismo z dnia 19 grudnia 2019r.k- 46), a więc dostęp do drogi publicznej dla działki inwestycyjnej stanie się bezpośredni. Jednocześnie zaprojektowany dostęp do drogi publicznej przez działkę nr ew. [...] w żaden sposób , nawet hipotetycznie nie wpływa na interes prawny skarżącej ani na możliwość zagospodarowania jej działki nr ew. [...]. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że projekt budowlany w tym projekt zagospodarowania działki nie przewiduje realizacji jakichkolwiek mediów w tym przyłącza elektroenergetycznego czy wodociągowego przez działkę [...] do nowoprojektowanego obiektu budowlanego. Jak wynika z dokumentacji projektowej działka inwestycyjna, na której znajdują się dwa budynki mieszkalne oraz budynek gospodarczy ( przeznaczony do rozbiórki)wyposażona jest w media. Projekt zagospodarowania działki został opracowany na kopii nowej, aktualnej mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Na projekcie zagospodarowania brakuje szamba, ale została naniesiona pod nr [...] istniejąca przydomowa oczyszczalnia ścieków. Wbrew twierdzeniom skargi, projekt budowlany zaakceptowany przez organy, jest kompletny, zawiera wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie i spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz.U z 2012r., poz. 462 ze zm). W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 151 p.p.s.a., skargę oddalił.