VII SA/Wa 1718/09

WyrokWSA w Warszawie2009-12-07

Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Ewa Machlejd, Jolanta Zdanowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może uchylić postanowienie organu pierwszej instancji wydane na podstawie art. 151 k.p.a. w sytuacji, gdy postanowienie, które miało być przedmiotem wznowienia postępowania (wydane na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego), nie podlegało zaskarżeniu zażaleniem?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie miał podstaw prawnych do wydania postanowienia na podstawie art. 151 k.p.a., ponieważ postanowienie dowodowe wydane na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem. W takiej sytuacji organ odwoławczy, stwierdzając naruszenie prawa, zasadnie uchylił zaskarżone postanowienie, eliminując je z obrotu prawnego.
Stan faktyczny
Skarżąca Agencja Mieszkaniowa wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które uchyliło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie Powiatowego Inspektora nakładało na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego budynku, uchylając jednocześnie własne wcześniejsze postanowienie w części dotyczącej wskazania zobowiązanego. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 138 § 2 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi [...] Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. nr [...], z dnia [...] marca 2009 r. Wyżej wymienionym postanowieniem organ nadzoru budowlanego uchylił, działając na podstawie art. 151 § 1 w związku z art. 126 i 128 k.p.a., własne postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., w części dotyczącej wskazania zobowiązanego do wykonania obowiązków i nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową [...], jako właściciela budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W., obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego tego budynku, w terminie dwóch miesięcy od doręczenia postanowienia. W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] marca 2009 r. organ nadzoru budowlanego wskazał, że postanowieniem własnym nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.) nałożył na [...] Agencję Mieszkaniową Oddział Regionalny w W. wyżej wymieniony obowiązek, ze wskazaniem, że ekspertyza powinna uwzględniać szczegółowy stan techniczny budynku, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości także sposób ich usunięcia. W dniu 12 marca 2008 r. wpłynęło pismo mieszkańców budynków przy ul. [...] w W., informujące, iż według ich wiedzy ani [...] Agencja Mieszkaniowa ani Wspólnota Mieszkaniowa, która przejęła wszelkie jej prawa i obowiązki, nie zrobiły nic, aby obowiązek nałożony postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. wykonać. W związku z powyższym organ dokonał stosownej zmiany postanowienia poprzez prawidłowe określenie osoby zobowiązanej do wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynków. Uchylając postanowienie z dnia [...] marca 2009 r., wydane na podstawie art. 151 w zw. z art. 126 i 128 k.p.a., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że postanowienie wydane na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego nie jest zaskarżalne. W tej sytuacji nie jest możliwe wznowienie postępowania w sprawie zakończonej tym postanowieniem i wydanie postanowienia na podstawie art. 151 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy podniósł także, że w przedmiotowej sprawie nie zostało nawet wydane postanowienie o wznowieniu postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] Agencja Mieszkaniowa wniosła o uchylenie postanowienia nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc, jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Podstawą prawną postanowienia nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego był przepis art. 151 § 1 w związku z art. 126 i 128 k.p.a. Z mocy art. 126 k.p.a. przepisy art. 145 – 152 k.p.a., dotyczące wznowienia postępowania stosuje się do postanowień, od których przysługuje zażalenie. Postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, bowiem jest to postanowienie dowodowe, poprzedzające wydanie decyzji administracyjnej, rozstrzygającej sprawę w znaczeniu materialnoprawnym. Gdyby strona złożyła wniosek o wznowienie postępowania, w którym zapadło postanowienie z mocy art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, organ winien wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych. W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego nie miał żadnych podstaw prawnych do wydania postanowienia na podstawie art. 151 k.p.a., tj. w postępowaniu wznowieniowym. Organ odwoławczy, który stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza prawo nie mógł utrzymać w mocy tegoż postanowienia, stad zasadnie wyeliminował je z obrotu prawnego, uchylając je. W niektórych przypadkach tego rodzaju rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest wystarczające i nie stanowi naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. (Kodeks postępowania Administracyjnego, red. Barbara Adamiak, Komentarz do art. 144 k.p.a.). Z powyższych względów, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło