VII SA/Wa 1721/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Mariola Kowalska, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności. Skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 1721/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 157 § 1 i § 2 oraz art. 158 § 1 w zw. art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] znak: [...] umarzającej wszczęte na wniosek P. M. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia na [...] sp. z o.o. obowiązku sporządzenia i przedstawienia w terminie 30 dni określonych dokumentów. Organ w uzasadnieniu stwierdził, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] była badana w trybie odwoławczym przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego, który wydał w tej sprawie rozstrzygnięcie. W związku z tym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie, decyzją z [...] listopada 2004 r., umorzył postępowanie wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...], ponieważ nie był organem właściwym dla wydania rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji tego organu. Z tego powodu postępowanie o stwierdzenie nieważności było bezprzedmiotowe. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył P. M.. W uzasadnieniu podał, że organ pominął istotne materiały dowodowe, podał natomiast nieistotne treści. Wskazał ponadto, że niektóre twierdzenia organu są pozbawione podstawy prawnej. Ponownie rozpatrując sprawę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2005 r. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko. Organ wskazał, że z dyspozycji przepisu art. 157 § 1 k.p.a. właściwym organem do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach określonych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia. Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] o stwierdzenie nieważności której odwołujący wnosi nie funkcjonuje w obrocie prawnym, gdyż została uchylona w postępowaniu odwoławczym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. M.. Podniósł, że treść rozstrzygnięcia pomija całkowicie treść wniosku wszczynającego postępowanie. Dodał, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób wadliwy, gdyż nie miał możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań. Tym samym zarzucił naruszenie zasady postępowania administracyjnego zawartej w art. 10 k.p.a. Dodał również, że w przypadku odstąpienia od tej zasady organ administracji publicznej obowiązany jest odnotować przyczyny tego stanu rzeczy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 12710). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona. Zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia. Natomiast zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. organ administracji umarza postępowanie gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego to, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jej merytorycznego rozstrzygnięcia. (wyrok WSA w Warszawie IV SA 3439/02 LEX nr 156962). W niniejszej sprawie taka sytuacja zaistniała – bezprzedmiotowość sprawy polegała na ustaleniu, że organ który wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji był organem niewłaściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy. W tej sytuacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał orzeczenie formalne, ponieważ nie mógł wydać orzeczenia co do istoty sprawy. Argumentacja zawarta w zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest zatem właściwa - przepisy w tej kwestii są jasne i nie budzą wątpliwości co do ich interpretacji – organem właściwym w przedmiocie stwierdzenia nieważności jest organ wyższego stopnia. Ponieważ decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] lipca 2004 r. badana była w trybie zwykłym zdeterminowało to fakt, iż żądać stwierdzenia nieważności można było jedynie ostatniej decyzji wydanej w toku instancji, a więc decyzji z dnia [...]września 2004 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a do stwierdzenia nieważności tej decyzji nie był właściwy organ stopnia wojewódzkiego. Dodać trzeba, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla. [...] z dnia [...] lipca 2004 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. umorzył postępowanie w sprawie. Odnosząc się do argumentów skarżącego należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) sąd może uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję lub postanowienie gdy stwierdzi, że nastąpiło naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie skarżący podniósł w skardze, że organ nie umożliwił mu przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i zgłoszenia żądań. Jeśliby nawet do takiego naruszenia doszło (czego jednak skarżący nie wykazał) to naruszenie takie art. 10 k.p.a. nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy bowiem wynik ten był zdeterminowany naruszeniem przepisów formalnych dotyczących właściwości organów, a nie oceny materiału dowodowego. Podobne stanowisko zajmuje Naczelny Sąd Administracyjny, w którego wyroku czytamy – naruszenie przepisów postępowania lub prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzoru, jeżeli nie nosi cech rażącego naruszenia prawa (wyrok NSA z 13 grudnia 1988 r. II SA 981/88 ONSA 1988/2/96). Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.