VII SA/Wa 1723/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w E. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 maja 2025 r., znak: DOZ-OAiK.650.1079.2024.MT w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę; zwrócić skarżącemu Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w E. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1,00 (jeden i 00/100) złoty tytułem zwrotu uiszczonej opłaty sądowej. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez Stowarzyszenie [...] z siedzibą w E. skarga na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 maja 2025 r., znak: DOZ-OAiK.650.1079.2024.MT w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew. Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2025 r., doręczonym przy piśmie z dnia 7 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnymi pismami tego samego dnia wezwano również stronę skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania w kwocie 1,00 zł oraz do przedłożenia: regulaminu Stowarzyszenia, pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym, udzielonego przez wszystkich członków stowarzyszenia oraz listy członków Stowarzyszenia – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone w sposób elektroniczny na adres ePUAP, z którego wysłana została skarga. Wezwania zostały uznane za doręczone dnia 22 sierpnia 2025 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia wskazanych braków przez stronę skarżącą upłynął w dniu 29 sierpnia 2025 r. We wskazanym terminie strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu oraz nie przedłożyła wymaganych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.); zwanej dalej "p.p.s.a.". Przesłanką warunkującą odrzucenie skargi jest m.in. nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że nie został od niej uiszczony wpis sądowy oraz nie przedłożono wymaganych dokumentów. Konieczność uiszczenia wpisu sądowego wynika z art. 220 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast konieczność wykazania, że osoba podejmująca czynności w postępowaniu administracyjnym w imieniu strony skarżącej jest uprawniona do działania w jej imieniu wynika z art. 28 § 1 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 1 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Brak któregokolwiek z rzeczonych dokumentów uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2019 r., sygn. VI SA/Wa 2216/19). Przepisy prawa nie określają, jaki konkretnie powinien być to dokument. Dokumentem takim będzie np. odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, uchwała wspólnoty mieszkaniowej czy, w przypadku stowarzyszenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2261), regulamin Stowarzyszenia wraz z listą członków Stowarzyszenia. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi, a także uzupełnienie ich po upływie ustawowego terminu, skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie wezwaniami z dnia 21 lipca 2025 r. zobowiązano stronę skarżącą do: uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 maja 2025 r., znak: DOZ-APN.650.1079.2024.MT w kwocie 200 zł, uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi celem doręczenia uczestnikom postępowania w kwocie 1,00 zł oraz do przedłożenia regulaminu Stowarzyszenia, pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądem administracyjnym, udzielonego przez wszystkich członków stowarzyszenia oraz listy członków Stowarzyszenia – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały uznane za doręczone dnia 22 sierpnia 2025 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu przez stronę skarżącą upłynął w dniu 29 sierpnia 2025 r. Strona skarżąca nie uzupełniła jednak wskazanych braków, z wyjątkiem wniesienia opłaty kancelaryjnej w wysokości 1,00 zł. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1, art. 29 oraz art. 28 § 1 p.p.s.a, a także na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonej opłaty kancelaryjnej orzeczono (punkt drugi sentencji) w oparciu o art. 225 p.p.s.a., bowiem w sytuacji braku procedowania rozpatrywania skargi wnoszący ją nie jest zobowiązany do jej uiszczenia.