VII SA/Wa 1725/08

PostanowienieWSA w Warszawie2009-04-10

Skład orzekający: Katarzyna Pakuła - Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, może uzyskać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca, który wykazuje dochody niewystarczające na pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru, ale jest w stanie ponieść pozostałe koszty sądowe, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Stan faktyczny
Wnioskodawca D.M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Sąd wezwał wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących jego sytuacji finansowej i rodzinnej. Po analizie złożonych wyjaśnień, sąd uznał, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla utrzymania rodziny, ale jest w stanie ponieść pozostałe koszty sądowe.
Rozstrzygnięcie
Przyznano D.M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, a w pozostałym zakresie wniosek oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 kwietnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku D.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D.M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. przyznać D.M. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 12 lutego 2009r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy D.M., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 13 marca 2009r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, poprzez podanie: jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi małżonka, czy wnioskodawca uzyskuje dochody, jeśli tak z jakiego tytułu i podać ich miesięczną wysokość, jakie ponosi stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu (podatek od nieruchomości, gaz, opłaty za energię , telefon) należało podać ich wysokość, czy wnioskodawca lub małżonka posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak należało podać markę, rok produkcji oraz koszty związane z ich utrzymaniem ( ubezpieczenie, paliwo) oraz do nadesłania wyciągów bądź wykazów z konta bankowego z trzech miesięcy, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o dochodach uzyskanych z działalności gospodarczej z trzech ostatnich miesięcy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 1 kwietnia 2009r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasadny odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z pisma wyjaśniającego z dnia 1 kwietnia 2009r. wynika, że wnioskodawca nie uzyskuje dochodów, pomaga żonie przy prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie stolarstwa, którą prowadzi od stycznia 2009r. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i trójką dzieci. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.272,00 złotych uzyskiwanych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oraz z zasiłku rodzinnego na dzieci. Wnioskodawca zakreślił w formularzu, że posiada dom o pow. 100 m², nieruchomość rolną 0,22 ha. Skarżący podał, że wspólnie z małżonką posiadają samochód osobowy Renault Chamade z 1991r. Wnioskodawca wskazał, że miesięcznie wydaje 100,00 złotych na paliwo, a na ubezpieczenie samochodu ok. 500, 00 złotych. Skarżący podał, że miesięczne wydatki jakie ponosi wspólnie z żoną na utrzymanie domu wynoszą około 1.000,00 złotych. Biorąc pod uwagę wysokość wykazanych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca i jego rodzina uznano, że nie jest on w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawcy. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca nie może ponosić kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100,00 złotych. Powyższe wskazuje, że wnioskodawca jest w stanie zgromadzić z uzyskiwanych dochodów środki na ponoszenie ewentualnie pozostałych kosztów sądowych w sprawie, które nie będą wyższe niż te dotychczas poniesione. Uznano, że poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości przez wnioskodawcę nie spowoduje utraty płynności finansowej i nie przyczyni się do uszczerbku w utrzymaniu koniecznym wnioskodawcy i jego rodziny. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło