VII SA/Wa 1726/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. i M. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 16 maja 2024 r. nr 88/24 w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę Sygn. akt VII SA/Wa 1726/24 T. K. i M. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 16 maja 2024 r. nr 88/24 w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. W dniu wniesienia skargi skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 30 października 2024 r. sygn. akt. VII SPP/Wa 539/24 odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 13 grudnia 2024 r. Z tego względu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 stycznia 2025 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 200 zł - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącym 20 stycznia 2025 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych ustalono, że do dnia 28 lutego 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy tytułem wpisu sądowego od skargi T. K. i M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 i 219 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). Przesłankami tymi są m.in.: nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3). Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że nie została opłacona. Obowiązek w tym zakresie wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową - zgodnie z art. 219 p.p.s.a. - należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na tle ww. przepisów wskazać należy, że w postępowaniu sądowo- administracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania sądu nie uiści wpisu sądowego. Brak taki uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z przedstawionego wyżej stanu sprawy wynika, że skarżący wnieśli skargę bez uiszczenia kwoty tytułem wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 stycznia 2025 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z § 2 ust 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały wynosi we wskazanym przypadku 200 zł. Wezwanie doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania skarżącym 20 stycznia 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych minął zatem w dniu 27 stycznia 2025 r. Sąd ustalił, że do 28 lutego 2025 r. nie zidentyfikowano wpłaty, która mogłaby zostać uznana za uiszczenie wpisu sądowego. Skarga T. K. i M. K. posiada zatem braki fiskalne, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu. Braki te nie mogą zostać usunięte przez Sąd. Skargę T. K. i M. K. należało zatem odrzucić, stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.