VII SA/Wa 1728/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Asesor WSA Dariusz Turek, po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi N. spółka z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie: nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia- N. Spółka z o.o. wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2007 roku wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości, albowiem w ocenie Spółki zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącego. Zapłata nałożonej na Skarżącego kary o znacznej wysokości – 100.000 zł spowoduje powstanie nieodwracalnej szkody materialnej w postaci utraty płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności, w tym wynagrodzeń pracowników. Spowoduje to również zmniejszenie aktywności gospodarczej, co może grozić brakiem możliwości zawarcia kolejnych transakcji, w efekcie czego dojść może do trwałej, nieodwracalnej utraty potencjalnej klienteli, a w rezultacie nawet do upadłości Skarżącego. Ponadto wniosek uzasadniają argumenty faktyczne i prawne zawarte w samej skardze. Oceniając wniosek Skarżącego należy stwierdzić, iż nie wykazano istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla Skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W sprawie podniesione przez Skarżącego okoliczności do takich konsekwencji nie prowadzą, a rodzaj obowiązku nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista możliwość zwrotu wpłaconych kwot. Powyższej oceny nie zmienia też argument możliwości ewentualnej utraty płynności finansowej Skarżącego. Każda prowadzona działalność gospodarcza wiąże się z ryzykiem gospodarczym. Stopień ryzyka może również zależeć od ilości posiadanych środków finansowych, jednakże nie wykazano w żaden sposób aby wpłacenie 100 000 zł w niniejszej sprawie wpłynęło realnie na możliwości finansowe Skarżącego oraz możliwość zawierania kolejnych transakcji. W niniejszym postępowaniu nie jest badana merytoryczna zasadność skargi, stąd nie są to podstawy uzasadniające zastosowanie wstrzymania wykonania postanowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.