VII SA/Wa 1729/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności wniesienia odrębnego podania do właściwego organu postanawia: odrzucić zażalenie A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2010 r. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie złożone przez A. D. na zarządzenie z dnia 30 września 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, z uwagi na nie uzupełnienie braku formalnego zażalenia w wyznaczonym przez Sąd terminie. W dniu 15 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo A. D., które zostało potraktowane jako zażalenie na powyższe postanowienie. W dniu 23 sierpnia 2010 r. wpłynęło kolejne pismo skarżącej, które potraktowano jako uzupełnienie ww. zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie Sądu z dnia 20 stycznia 2010 r. zostało doręczone A. D. w dniu 1 lutego 2010 r. W związku z powyższym termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 8 lutego 2010 r. tj. po upływie 7 dni, od daty doręczenia postanowienia. Z akt sprawy wynika, że zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 20 stycznia 2010 r. zostało wysłane przez skarżącą do Sądu w dniu 11 czerwca 2010 r. (data stempla pocztowego), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ww. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.