VII SA/Wa 1730/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym [...] września 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008r. W uzasadnieniu organ podał, że kontrolowanym postanowieniem Wojewoda [...] nałożył na Starostę [...] karę pieniężną w wysokości 1500 zł, z powodu wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę z 3 dniowym przekroczeniem terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Organ podkreślił, że prawidłowo odliczono od czasu trwania postępowania okres jego zawieszenia w trybie art. 98 § 1 kpa, natomiast zdaniem organu wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy nie wstrzymuje biegu terminu wynikającego z art. 35 ust. 6. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...] skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 ust. 6 i ust. 8 ustawy Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga Starosty [...] jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą w/w rozstrzygnięć jest art. 35 ust. 6 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym przepisem art. 1 pkt 12 c ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy organ administracji architektoniczno - budowlanej - pomimo podejmowanych, przewidzianych prawem działań i przy zachowaniu wszystkich reguł prawidłowego postępowania - nie ma możliwości wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Do takich przypadków odnosi się przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym do 65 - dniowego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu. Przepis ten nie stanowi podstawy do odliczenia terminów tych czynności organu administracji publicznej które stanowią elementy postępowania tj. zawiadomienie o wszczęciu postępowania, nieuzasadnione oczekiwanie organu na pismo, które nie ma wpływu na bieg sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 marca 1988r. W rozpoznawanej sprawie wniosek o pozwolenie na rozbudowę budynku magazynowo - handlowego na dz. [...] wpłynął do organu w dniu 2 stycznia 2008r. zaś decyzja Starosty umarzająca postępowanie wobec cofnięcia wniosku została wydana dnia [...] maja 2008r. Tak więc postępowanie w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę rozpoczęło swój bieg z chwilą złożenia wniosku (art. 61 §1 kodeksu postępowania administracyjnego). Z materiału dowodowego wynika, że w trakcie trwania postępowania organ dokonywał czynności zmierzających do wydania decyzji tj. postanowieniem wydanym dnia 30 stycznia 2008r. na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek usunięcia istotnych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym co oznacza, że okres opóźnienia w podjęciu rozstrzygnięcia spowodowany był przez stronę w związku z koniecznością uzupełnienia dokumentacji. Należy podkreślić, że zgodnie z treścią ust. 3 art. 35 ustawy organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę ma obowiązek wezwać inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości wniosku i projektu budowlanego wyznaczając mu termin do wykonania nałożonego obowiązku. W przypadku wydania postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy, termin wyznaczony dla strony dla jego wykonania postanowienia nie wlicza się do okresu 65 dni. Odnosząc powyższe do rozpoznania sprawy należy uznać, że od terminu 65 dniowego określonego w ust 6 art. 35 ustawy Prawo budowlane winien być odliczony okres od dnia wydania postanowienia do dnia upływu terminu na jego wykonanie - ponieważ opóźnienie obejmujące ten okres nastąpiło z winy strony z powodu niekompletności wniosku, nie zaś z winy organu. Z uwagi na fakt, że wyżej podniesione przez Sąd uchybienia istotnie wpłynęły na wynik sprawy i dotyczą one postępowania organów obu instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.