VII SA/Wa 1730/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku D. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi D. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku sporządzenia projektu zamiennego postanawia: przyznać D. Ł prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 17 listopada 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy D. Ł., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację rodzinną, majątkową, finansową i życiową. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. , poz.270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a .) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a . Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3.300 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie uzyskiwane przez wnioskodawcę z tytułu umowy o pracę w wysokości 1650 złotych, umowy zlecenie w wysokości 650,00 złotych oraz renta uzyskiwana przez małżonkę w wysokości 1.000 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że posiada dom o pow. 136 m² oraz jest współwłaścicielem samochodu osobowego o wartości 30.000 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podkreślił, iż małżonka choruje na stwardnienie rozsiane, ma przyznaną I grupę inwalidzką. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia, nie pracuje. Ma ogromne problemy z poruszaniem się i wymaga pomocy najbliższych. Wnioskodawca wskazał, że małżonka nie została objęta programem refundacji leku opłacanego przez NFZ. Wobec tego na zakup leków dla żony nie podlegających refundacji ponoszą miesięcznie kwotę w wysokości 500,00 złotych. Nadto podniósł, że ponosi również koszty prywatnych wizyt u lekarzy specjalistów z powodu chorób wskazanych we wniosku. Wnioskodawca wyjaśnił, że córka nie pracuje, jest studentką studiów dziennych na Uniwersytecie [...]. Podał, że sprawuje także opiekę nad matką. Wnioskodawca wyszczególnił, że ponoszą miesięcznie z małżonką następujące wydatki tj. spłatę kredytu w wysokości 870,00 złotych, ogrzewanie wody 300,00 złotych, opłatę za energię elektryczną w wysokości 100,00 złotych, opłatę za wodę miejską w wysokości 60,00 złotych, wywóz szamba w wysokości 150,00 złotych, wywóz śmieci 100 złotych, ubezpieczenie nieruchomości 450,00 złotych rocznie, podatek od nieruchomości 330,00 złotych rocznie. Nadto podał, że ponoszą wydatki na zakup leków dla małżonki w wysokości 500,00 złotych oraz zakup biletów dla córki w wysokości 100,00 złotych. Wskazał, że na pozostałe wydatki niezbędne do koniecznego utrzymania (zakup żywności, ubrań itp.) wydają kwotę w wysokości 1.200,00 złotych miesięcznie. Mając na względzie powyższe dane, a w szczególności ponoszone ww. wydatki i szczególną sytuację życiową wnioskodawcy i jego małżonki uznano, że kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.