VII SA/Wa 1731/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1997 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zamurowania otworów okiennych i wykonania wentylacji postanawia umorzyć postępowanie sądowe Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Uprawnienie skarżącego do cofnięcie skargi wynika wprost z treści art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Pismem z dnia 30 lipca 2008 r. Sąd zwrócił się do następcy prawnego skarżącego Z.S. – E.S. o udzielenie w terminie 14 dni informacji, czy podtrzymuje skargę z dnia 16 lipca 1997 r. Na powyższe zapytanie E.S. udzieliła odpowiedzi, zawartej jako adnotacja na kserokopii aktu zgonu Z.S., brzmiącej: "proszę nie wysyłać żadnej korespondencji dla osoby zmarłej". Pismo to oraz wskazaną odpowiedź Sąd potraktował jako wniosek o cofnięcie skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.