VII SA/Wa 1732/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...], wydaną dnia [...] czerwca 2014r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] lutego 2014r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że w dniu [...] lipca 2013r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] wpłynął wniosek M. Ż., będącej zarządcą/ administratorem budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...] i występującej w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] o wydanie decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego instalacji wodnej znajdującej się w ww. budynku poprzez nakazanie całkowitej wymiany rur wody zimnej, wody ciepłej, powrotu i tryskaczy przeciwpożarowych. Do wniosku została załączona " Ekspertyza rur stalowych ocynkowanych używanych do instalacji ciepłej wody", sporządzona przez Wojskową Akademię Techniczną Wydział Nowych Technologii i Chemii Katedrę Zaawansowanych Materiałów i Technologii. W związku z powyższym przedstawiciel Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] dokonał w dniu 18 września 2013r. oględzin stanu technicznego budynku mieszkalno – usługowego. W sporządzonym na tę okoliczność protokole nr [...] stwierdzono m. in., że: na elewacjach widoczne są nieliczne, skośne zarysowania przy narożach okiennych na styku z zadaszeniem tarasu, zaś w garażu widoczne są miejsca przecieków na stropie nad miejscami postojowymi, ponadto widoczne są również nieliczne ślady zarysowań na ścianach w rowerowni i ślady po zalaniu w pomieszczeniu socjalnym. Na instalacjach wodociągowych ciepłej i zimnej wody i instalacji tryskaczowej widoczne są odcinki ze śladami wymiany, z opaskami zabezpieczającymi przecieki, ślady korozji na rurach ze szwem produkcji niemieckiej (prawdopodobnie). Zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia nie stwierdzono. Ponadto w protokole tym ujęto, że budynek ogólnie jest w dobrym stanie technicznym. Pismem z dnia 29 listopada 2013r. organ powiatowy poinformował Wspólnotę Mieszkaniową [...] w [...] oraz zarządcę budynku o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego instalacji: wody zimnej, ciepłej, powrotu i tryskaczy przeciwpożarowych w budynku mieszkalnym znajdującym się przy ul. [...] w [...]. W piśmie tym zawarto informacje o uprawnieniach jakie przysługują stronie w myśl art. 10 § 1 Kpa. W dniu [...] lutego 2014r. organ powiatowy na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane orzekł o odmowie wydania decyzji administracyjnej nakazującej usunięcie zaistniałych nieprawidłowości poprzez natychmiastową i całkowitą wymianę wszystkich instalacji wody zimnej, wody ciepłej, powrotu i tryskaczy przeciwpożarowych w ww. budynku. Organ odwoławczy podkreślił również, że analiza akt I instancji wykazała, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] z dnia [...] lipca 2013r. zawierającym żądanie wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji administracyjnej nakazującej usunięcie zaistniałych w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w [...] nieprawidłowości poprzez natychmiastową i całkowitą wymianę wszystkich instalacji wody zimnej, wody ciepłej, powrotu i tryskaczy przeciwpożarowych znajdujących się w ww. obiekcie. Zdaniem wnioskodawcy stan rur grozi koniecznością odłączenia ww. instalacji w celu zapobieżenia znacznym stratom materialnym. Organ powiatowy – po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie, w tym po przeprowadzeniu w dniu 18 września 2013r. dowodu z oględzin w powyższym zakresie, (z czego został sporządzony protokół nr [...]) – decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014r. , wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, odmówił wydania decyzji nakazującej usunięcie zaistniałych nieprawidłowości poprzez natychmiastową i całkowitą wymianę wszystkich instalacji wody zimnej, wody ciepłej, powrotu i tryskaczy przeciwpożarowych w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji powołał się na przepis art. 61 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym to na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa obowiązek utrzymywania i użytkowania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 ( w tym m. in. obowiązek utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym) oraz zapewnienia, dochowując należytej staranności, bezpiecznego użytkowania obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Organ powiatowy wskazał ponadto, ze w myśl art. 70 ust. 1 Prawa budowlanego to właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na których spoczywają obowiązki w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych bądź umownych, są obowiązani w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1 usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem. Konsekwencją stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego jest podjęcie przez organ nadzoru budowlanego decyzji w trybie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Przepis tego artykułu ma zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego w odniesieniu do jego stanu technicznego. Na podstawie art. 66 Prawa budowlanego, w skrajnych przypadkach, można nawet wydać decyzję nakazującą wyłączenie obiektu lub jego części z użytkowania, do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Konstrukcja normy prawnej, zawartej w art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego, a w szczególności użyty w niej zwrot "...właściwy organ wydaje decyzję nakazującą..." wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w treści art. 66 pkt 1-4, to organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu powiatowego, że w niniejszej sprawie winna by wydana decyzja odmowna. Podkreślił, że z wnioskiem o wydanie decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane do organu nadzoru budowlanego zwrócił się w imieniu właściciela zarządca obiektu. Z ww. wniosku wynika, że budynek jest użytkowany 7 lat, zaś w tym okresie dochodziło do szeregu awarii, ww. instalacji, które były naprawiane na bieżąco. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że właściciel obiektu pisemnie zgłaszał inwestorowi istnienie wad rur użytych do wykonania instalacji ciepłej wody, wzywając go do ich usunięcia. W toku postępowania pierwszoinstancyjnego wnioskodawca przedłożył materiał dowodowy w postaci " Ekspertyzy rur stalowych ocynkowanych używanych do instalacji ciepłej wody" i " Ekspertyzy rur stalowych ocynkowanych używanych do instalacji ciepłej i zimnej wody oraz rur tryskaczy" sporządzonych w 2013r. przez Wojskową Akademię Techniczną Wydział Nowych Technologii i Chemii Katedrę Zaawansowanych Materiałów i Technologii, które potwierdzają występowanie licznych ognisk korozyjnych na powierzchni zewnętrznej rur. Ponadto przedłożono " Protokół okresowej kontroli stanu technicznego budynku mieszkalno – usługowego przy ul. [...] w [...]", sporządzony w dniu 25 listopada 2013r. mgr. inż. M. K.i mgr. inż. S. B.. W ww. protokole stwierdzono ogniska korozji na instalacji tryskaczowej, instalacji wody ciepłej i zimnej, widoczne liczne miejsca napraw instalacji wodnych, brak izolacji termicznej na instalacjach wodnych. W tym zakresie zalecono wymianę uszkodzonych odcinków lub całości instalacji uzupełnić brakujące odcinki izolacji termicznej na instalacja wodnych. Dla ww. napraw określono "2" lub "3" stopień pilności, co wskazuje na konieczność wykonania robót naprawczych w okresie 3 miesięcy od daty kontroli okresowej lub w roku bieżącym, które powinny być uwzględnione w planie rzeczowo – finansowym zarządcy obiektu. We wnioskach końcowych ww. protokołu wskazano, że instalację wodną należy w najbliższym czasie wymienić gdyż może to zagrażać bezpieczeństwu mienia, a przy niekorzystnym rozwoju zdarzeń – uniemożliwić normalne zaopatrzenie budynku w wodę. Należy jednak mieć na względzie, że powyższy wniosek został sformułowany w postaci przypuszczenia, a nie pewnika. Organ wskazał, iż zarówno w ww. protokole z okresowej kontroli, jak również w protokole oględzin Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] września 2013r. stan techniczny jako całości określono jako dobry i nadający się do dalszej eksploatacji zgodnie z przeznaczeniem. Ponadto w ww. protokole Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Organ odwoławczy zgodził się z poglądem wyrażonym przez organ powiatowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż okoliczność częstego ulegania awariom instalacji wodnych znajdujących się w budynku, co powoduje dla Wspólnoty Mieszkaniowej dodatkowe obciążenie finansowe nie jest wystarczającą przesłanką do wydania decyzji nakazowej w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane. W ślad za organem powiatowym powtórzył, iż właściciel we własnym zakresie ma prawo dokonać wymiany instalacji, o których jest mowa powyżej, z zachowaniem stosowanych przepisów ustawy Prawo budowlane. Natomiast do rozstrzygania sporu między właścicielem nieruchomości a deweloperem właściwe są sądy powszechne, a nie organy nadzoru budowlanego. Jest to bowiem spór o charakterze cywilnoprawnym i jego rozstrzygnięcie możliwe jest tylko przy zastosowaniu przepisów kodeksu cywilnego. Wykorzystywanie zaś postępowania administracyjnego jedynie w celu dochodzenia ochrony interesów cywilnoprawnych jest nieuprawnione. Reasumując, iż organ II instancji stwierdził, iż w ramach przeprowadzonego postępowania odwoławczego nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji organu I instancji, zaś kwestie podniesione przez stronę skarżącą w odwołaniu należy uznać za pozostające bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w niniejszej sprawie nie ma potrzeby gromadzenia dodatkowego materiału dowodowego, czy też powoływania biegłego w celu sporządzania dodatkowej opinii, czego domagał się pełnomocnik strony skarżącej. Zdaniem organu II instancji w postępowaniu I instancji nie doszło do naruszenia przepisów procedury administracyjnej, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Co prawda organ powiatowy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie dokonał wnikliwej analizy materiału dowodowego przedłożonego przez stronę skarżącą, jednakże tego rodzaju uchybienie zostało usunięte przez organ II instancji, który rozpatrzył całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...]. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi naruszenie: - art. 107 & 1 i 3 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] czerwca 2014r.: * argumentacji uzasadniającej nieuwzględnienie zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] lutego 2014r., co uniemożliwia kontrolę sądowoadministracyjną prawidłowości przeprowadzonego postępowania odwoławczego, * analizy maretiału dowodowego przedłożonego przez skarżącą, a w szczególności dowodu z pisma Zakładu Badań i Atestacji [...] im. Prof. F. S. w [...], z którego wynika, że znajdujący się w dokumentacji technicznej budynku certyfikat nr [...] ( wydany dla producenta rur – firmy [...].) nie mógł stanowić podstawy dopuszczenia do obrotu i stosowania w budownictwie faktycznie zastosowanych w budynku, jak i objętych świadectwami odbioru, rur, - art. 7, 10, 77, 78, 80 w zw. z art. 107 k.p.a., poprzez nieuzasadnione nieuwzględnienie zarzutu pominięcia zgłoszonych w terminie przez stronę wniosków dowodowych i wydania decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, - art. 7 i 77 k.p.a., poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, a w szczególności pisma Zakładu Badań i Atestacji [...] im. prof. F. S. w [...], - art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 84 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie z urzędu niezbędnego postępowania dowodowego w sprawie, a w szczególności dowodu z opinii biegłego, w sprawie wymagającej wiadomości specjalnych, - art. 66 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez uznanie, że w sprawie nie występują żadne przesłanki określone w wyżej wymienionym przepisie, podczas gdy obiekt budowlany położony w [...], przy ul. [...] może zagrażać bezpieczeństwu mienia z uwagi na zastosowanie w procesie budowlanym wyrobów budowlanych nie dopuszczonych do stosowania w budownictwie i niezgodnych z projektem budowlanym i o niskiej jakości, dyskwalifikującej zastosowany materiał jest tworzywo konstrukcyjne do zastosowania n elementy instalacji wodnej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty jakie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo ustroju sądów administracyjnych Dz. U. 2002r. Nr 153, poz. 1296 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012r. nr 270). Biorąc pod uwagę kryteria Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] czerwca 2014r. – utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] odmawiającą nakazania – na podstawie art.66 ust.1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane, wymiany wszystkich instalacji wody zimnej i ciepłej, powrotu i tryskaczy przeciwpożarowych w budynku przy ul. [...] w [...]. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji jest art. 66 który stanowi w ustępie pierwszym, iż w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1. może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2. jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska albo 3. jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo 4. powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia; właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Należy podkreślić, że konstrukcja normy prawnej zawartej art. 66 ust 1 wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. To znaczy, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1- 4 – to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości ( wyrok NSA z 14 lipca 1998r. – IV SA 1420/96, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie organ nadzoru budowlanego właściwie zastosował w/w przepisy i zasadnie uznał, iż nie zachodzi przesłanka z art. 66 Prawa budowlanego – biorąc pod uwagę stan techniczny budynku oraz dokumentację zgromadzoną w sprawie. W tym miejscu należy podkreślić, iż tak z wniosku jak też z innych pism kierowanych przez skarżącą wspólnotę do organu nadzoru budowlanego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że celem Wspólnoty było doprowadzenie do nakazania inwestorowi wymiany instalacji wody zimnej i ciepłej w monitorowanym budynku. Jednakże należy podkreślić, iż w postępowaniu prowadzonym na podstawie prowadzonych przepisów ustawy Prawo budowlane ( art. 61 ustawy) odpowiedzialnym za stan techniczny budynku jest właściciel lub zarządca budynku – zaś inwestor nie ma przymiotu strony w tym postępowaniu – a więc nie mógł być podmiotem który ma przymiot w postępowaniu i na który mógłby być nałożony ewentualny obowiązek z art. 66 Prawa budowlanego . Roszczenia wspólnoty kierowane do inwestora (dewelopera) mogą być przedmiotem postępowania cywilnego a nie administracyjnego w trybie art. 51 i nast. Prawa budowlanego. Biorąc pod uwagę ustalenia w rozpoznawanej sprawie dokonane w świetle przepisów ustawy Prawa budowlanego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że objęta skargą decyzja nie narusza prawa. W związku z powyższym na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.