VII SA/Wa 1732/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skarg S. T., J. B. i J. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...]czerwca 2015 r. nr: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]czerwca 2015r, Nr [...]wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia inwestora [...] Sp. z o.o. Sp. k. uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...]z dnia [...] maja 2015r wstrzymujące roboty budowlane oraz nakazujące inwestorowi przedstawić inwentaryzację wykonanych robót budowlanych z oceną techniczną dotyczącą prawidłowości ich wykonania w zakreślonym terminie i orzekł o umorzeniu prowadzonego postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej "PINB") wszczął postępowanie w sprawie robót budowlanych przy realizacji budynków mieszkalnych wielorodzinnych ( dwa budynki typu A i jeden budynek typu B z garażem podziemnym ) wraz z infrastrukturą na terenie działek nr ew. [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w [...]. W wyniku przeprowadzonej kontroli w dniu 13 maja 2015 r., organ I instancji ustalił, że inwestor - [...] Sp. z o.o. Sp. k. realizując budowę ww. budynków mieszkalnych wielorodzinnych w sposób istotny odstąpił od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. W protokole oględzin wskazano, że dwa budynki są w stanie surowym zamkniętym, a na trzecim stwierdzono wykonanie szkieletu żelbetowego. Na budynku B stwierdzono wykonanie lukarny, co skutkuje zmianą kubatury. Ponadto na wszystkich budynkach wykonane zostały niezaprojektowane żelbetowe schody na poddasze nieużytkowe, a płyta stropu nad trzecim piętrem odbiega od zatwierdzonego projektu budowlanego z uwagi na wykonanie dodatkowych otworów wskazujących na możliwość ich wykorzystania do komunikacji wewnętrznej pomiędzy trzecim piętrem, a poddaszem. W ocenie organu pierwszej instancji wskazane zmiany stanowią istotne odstąpienie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2014r, Nr [...]o pozwoleniu na budowę dlatego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. wstrzymał roboty budowlane i nakazał inwestorowi przedstawić inwentaryzację wykonanych robót budowlanych z oceną techniczną dotyczącą prawidłowości ich wykonania w zakreślonym terminie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł inwestor podnosząc, że wprowadzone zmiany mają charakter jedynie tymczasowy i pełnią funkcję technologiczną mającą na celu ułatwienie realizacji budynków. Do zażalenia dołączył oświadczenie konstruktora oraz projektanta i kierownika dotyczące wykonanych zmian wraz z dokumentacją fotograficzną. Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zaistniałym stanie faktycznym sprawy wstrzymanie robót budowlanych i nałożenie obowiązku inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych wraz z oceną techniczną było nieprawidłowe. Podzielając stanowisko inwestora poparte oświadczeniami konstruktora, projektanta i kierownika budowy i załączoną dokumentacją zdjęciową organ odwoławczy wyjaśnił, że na obecnym etapie inwestycji wyżej wskazane zmiany zostały wprowadzone w celu usprawnienia realizacji budowy i pomimo, że odbiegają od zatwierdzonego projektu budowlanego, niemniej jednak nie można ich uznać ich za istotne, ani też rażąco naruszające warunki decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu odwoławczego dokonane przez inwestora odstąpienia polegające na zmianie sposobu wejścia na ostatnie kondygnacje budynków ze stalowych schodów na betonowe schody, wykonaniu tymczasowych otworów technologicznych oraz zrealizowaniu tymczasowego zadaszenia dla wyciągnika linowego podwieszonego do belek stropowych nazwanych przez organ pierwszej instancji lukarnami w świetle art. 36 a ust 5 Prawa budowlanego nie posiadają waloru istotnych odstępstw. Zakres wykonanych odstępstw wykazany został także w oświadczeniach konstruktora, projektanta i kierownika budowy, którzy zgodnie stwierdzili, iż wszystkie dotychczasowe zmiany w materii budynków wykonane podczas budowy mają jedynie charakter tymczasowy, pełnią funkcję technologiczną mającą na celu ułatwienie realizacji budynków tj. transportu materiałów i pracowników, jak również nie mają negatywnego wpływu na konstrukcję obiektów. W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że przedmiotowa inwestycja została wykonana bez odstępstw o charakterze istotnym lub rażąco naruszającym warunki ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a zaistniały stan faktyczny nie uzasadnia dalszych czynności organu nadzoru budowlanego w oparciu o art. 50 - 51 Prawa budowlanego dlatego należy umorzyć jako bezprzedmiotowe wszczęte postępowanie. Podkreślił, iż zgodność wykonania inwestycji z decyzją o pozwoleniu na budowę, a także tymczasowy charakter rozwiązań przyjętych przez inwestora zostanie zweryfikowana na etapie oddania inwestycji do użytkowania, Od wymienionego na wstępie postanowienia skargi wnieśli S. T. oraz J. i J. B. S. T. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: art. 7, 77 § I oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 i art. 105 § 1 K.p.a. poprzez arbitralne rozpoznanie całego zebranego materiału dowodowego i przyjęcie, że na podstawie zebranej dokumentacji istniały okoliczności do uchylenia postanowienia organu I instancji, a co za tym idzie, że zachodziły okoliczności do umorzenia postępowania przed organem I instancji, a także naruszenie art. 36a ust. 1 oraz art. 36 a ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że przepisy te nie mają zastosowania ponieważ dokonane odstępstwa przez inwestora nie mieszczą się w katalogu odstępstw wymienionych w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego podczas gdy wykonywane roboty miały charakter istotny i były wykonywane w warunkach samowoli budowlanej. Skarżący J. i J. B. podnieśli zarzuty tożsame z zarzutami S. T. W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Sąd zarządził połączenie sprawy ze skargi S. T. i sprawy ze skargi J. i J. B. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skargi zostały oddalone. Przedmiotem skarg wniesionych do tutejszego Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015r, Nr [...], którym organ odwoławczy uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...]z dnia [...] maja 2015r wstrzymujące roboty budowlane oraz nakazujące inwestorowi przedstawić inwentaryzację wykonanych robót budowlanych z oceną techniczną dotyczącą prawidłowości ich wykonania i orzekł o umorzeniu prowadzonego postępowania w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie budynków mieszkalnych wielorodzinnych ( dwa budynki typu A i jeden budynek typu B z garażem podziemnym ) wraz z infrastrukturą na terenie działek nr ew. [...]z obrębu [...]położonych przy ul. [...]w [...]. Podstawę materialno prawną postanowienia organu pierwszej instancji stanowił art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.). Organ pierwszej instancji uznał, że inwestor w trakcie realizacji budowy w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego poprzez wykonanie w budynku typu B lukarny oraz wykonanie we wszystkich budynkach schodów żelbetowych prowadzących na poddasze nieużytkowe, których nie przewidywał projekt budowlany. Ponadto stwierdził, że na wszystkich budynkach płyta stropu nad trzecim piętrem odbiega od zatwierdzonego projektu budowlanego z uwagi na wykonanie dodatkowych otworów wskazujących na możliwość ich wykorzystania do komunikacji wewnętrznej pomiędzy trzecim piętrem, a poddaszem. Przedstawiona ocena dokonanych odstępstw jako istotnych nie została zaakceptowana przez organ odwoławczy, który podzielając stanowisko inwestora poparte oświadczeniami konstruktora, projektanta i kierownika budowy oraz załączoną dokumentacją zdjęciową uznał, że wprowadzone na czas budowy zmiany mają jedynie charakter tymczasowy i pełnią funkcję technologiczną mającą na celu ułatwienie realizacji budowy poprzez sprawny transport materiałów i pracowników. Wbrew zarzutom skarżących argumentacja organu odwoławczego jest prawidłowa i zasługuje na uwzględnienie. Z projektu budowlanego wynika, że wejścia do budynków na ostatnie kondygnacje nieużytkowego poddasza zostały przewidziane w postaci stalowych schodków. Biorąc pod uwagę, że na ostatnich kondygnacjach do wykonania były całe pokrycia dachowe razem z kominami i konieczny był sprawny oraz bezpieczny transport materiałów i pracowników inwestor zdecydował się na wylanie tymczasowych schodów, które są stabilne i bezpieczne w eksploatacji wytrzymując duże obciążenia. Przyjmując takie wyjaśnienia inwestora organ odwoławczy trafnie ocenił, że zastąpienie schodków metalowych tymczasowymi schodami betonowymi na czas budowy nie stanowi istotnego odstąpienia od warunków projektu budowlanego. Cechy istotnego odstąpienia od projektu budowlanego nie posiadają również nie przewidziane w projekcie dodatkowe otwory w stropach nad trzecim piętrem, które jak wynika z wyjaśnień inwestora popartych oświadczeniami kierownika budowy, autora projektu i konstruktora oraz załączoną dokumentacją fotograficzną wykonane zostały jako tymczasowe otwory technologiczne umożliwiające transport materiałów budowlanych na ostatnią kondygnację poddasza nieużytkowego. Zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż organ pierwszej instancji wadliwie ocenił jako lukarnę tymczasowe zadaszenie dla wyciągnika linowego z napędem ręcznym podwieszonego do belek stropowych za pomocą którego wciągane są na ostatnią kondygnację materiały budowlane. Z załączonych zdjęć oraz oświadczeń wyżej już wskazanych osób wyraźnie wynika, że inwestor nie wykonał lukarny lecz do belek stropowych podwiesił wyciągnik linowy z napędem ręcznym wyjaśniając, że taka praktyka jest częścią procesu budowlanego i bez takich ułatwień budowa byłaby utrudniona czy wręcz niemożliwa. Wbrew zarzutom skarżących organ odwoławczy trafnie ocenił, że dokonane przez inwestora odstąpienia polegające na zmianie sposobu wejścia na ostatnie kondygnacje budynków ze stalowych schodów na betonowe schody, wykonaniu tymczasowych otworów technologicznych oraz zrealizowaniu tymczasowego zadaszenia dla wyciągnika linowego podwieszonego do belek stropowych nazwanych przez organ pierwszej instancji lukarnami w świetle art. 36 a ust 5 Prawa budowlanego nie posiadają waloru istotnych odstępstw. Podsumowując stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a jego wydanie nastąpiło na podstawie oraz w ramach obowiązującego prawa. Zatem wobec braku podstaw do uwzględnienia skarg, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1271 z późn. zm.) orzekł o ich oddaleniu.