VII SA/Wa 1735/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać skarżącej M. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego M. M. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, składając zaś wniosek na urzędowym formularzu wniosła ponadto o ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje małżonek oraz pięcioro małoletnich dzieci. Skarżąca posiada dom o powierzchni 120m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 15,95 ha, mąż skarżącej posiada murowany dom, w którym mieszka jego matka. Z treści dodatkowych wyjaśnień skarżącej, zawartych w piśmie z 11 grudnia 2009r., wynika, iż utrzymuje się wraz z rodziną z dochodów z gospodarstwa rolnego w kwocie ok. 1500 zł oraz z zasiłku rodzinnego w wysokości 745 zł miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 245 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...) wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i rodzinną skarżącej przedstawioną w złożonym wniosku uznać należy, iż uzasadnione jest przyznanie M. M. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, bowiem wykazane dochody, z których utrzymuje się siedmiooosobowa rodzina, nie pozwalają stronie na poniesienie kosztów postępowania. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).