VII SA/Wa 1737/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-11-24

Skład orzekający: Halina Kuśmirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo informujące organu administracji, niebędące decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 KPA, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że pismo informujące organu administracji, które nie rozstrzyga sprawy co do istoty i nie spełnia wymogów formalnych decyzji administracyjnej określonych w art. 107 KPA, nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA. Skarga na takie pismo jest niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia informujące o braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego. Organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w poprzednich pismach. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę i postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego postanawia odrzucić skargę Skarżący R. T. złożył skargę datowaną na 20 czerwca 2006 r. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego. Pismem tym organ poinformował skarżącego, iż podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie [...] Oddziału Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2006 r. znak: [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 14 marca 2006 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w/w pismem stwierdził iż, nie ma podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia decyzje, postanowienia, oraz inne akty organów administracji, które są poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. W tym katalogu nie mieszczą się skargi na pisma informujące wydane przez organy administracji. Pismo takie nie stanowi decyzji w rozumieniu przepisu art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzja administracyjna rozstrzygająca sprawę co do istoty w całości jak i decyzja administracyjna rozstrzygająca sprawę co do istoty w części są decyzjami merytorycznymi, a więc każda taka decyzja wywołuje określone skutki materialnoprawne, ustala sytuację prawną strony postępowania i jednocześnie wywołuje skutki procesowe, kończąc postępowanie administracyjne w danej instancji. Przepis art. 107 § 1 kpa określa składniki decyzji administracyjnej są to oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Wśród składników, o których mowa w powołanym przepisie prawa, ustawodawca wymienia także, jako element konieczny decyzji administracyjnej - rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 107 § 1 kpa, to wiążące ustalenie konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego i w tym sensie decyzja rozstrzyga sprawę administracyjną co do istoty. Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji jest rozumiane, jako osnowa decyzji bądź sentencja decyzji i jako takie musi być sformułowane jasno i precyzyjnie, tak aby było zrozumiałe dla stron postępowania administracyjnego. Wreszcie stwierdzić należy, że każda decyzja powinna posiadać uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno więc zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a uzasadnienie prawne winno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Dla poprawności decyzji administracyjnej niezbędnym jest aby pomiędzy elementami wymienionymi w art. 107 § 1 kpa, jak podstawą prawną, rozstrzygnięciem czyli osnową oraz uzasadnieniem prawnym i faktycznym istniała wewnętrzna spójność. Tylko wtedy można o takiej decyzji powiedzieć, iż zgodnie z art. 104 kpa decyzja jest aktem rozstrzygającym konkretną sprawę ( zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 1999 r. sygn. akt III SA 5191/98, niepubl. ). Sąd zauważa, iż w sprawie zostały wydane decyzje. Pierwsza wydana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak: [...] odmawiająca refundacji zakupu wózka inwalidzkiego, oraz wydana przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2006 nr [...] utrzymująca w mocy w/w decyzję z dnia [...] kwietnia 2006r. Na powyższą decyzję skarżący nie wniósł skargi do sądu administracyjnego mimo prawidłowego powiadomienia o takiej możliwości. Na marginesie należy zauważyć, iż Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w decyzji z dnia [...] września 2006 r. nr [...] stwierdził nieważności swojego pisma z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego. Należy podnieść, iż tryb nadzwyczajny dotyczący stwierdzenia nieważności może mieć zastosowanie jedynie do decyzji administracyjnych lub postanowień ( art. 126 kpa ). Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów prawa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Ponieważ skarga na pismo organu jest niedopuszczalna, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło