VII SA/Wa 1742/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala VII SA/Wa 1742/06 Uzasadnienie Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce z o. o. "A." pozwolenia na realizację inwestycji polegającej na przebudowie i remoncie budynku biurowego przy ul. [...] we W. (dz. nr [...]). Pismem z dnia 30 marca 2005 r. P. M. - jako strona w postępowaniu o pozwolenie na budowę, wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...], jako wydanej z naruszeniem przepisów prawa. Zdaniem wnioskodawcy dokumentacja dotycząca tej inwestycji była niekompletna i nieuporządkowana a wstępna analiza dokumentacji projektowej, stanowiącej załącznik do decyzji Prezydenta wskazuje, zdaniem wnioskodawcy, na możliwość występowania niezgodności prawnych. Strona nie wskazuje jednak na czym miałaby polegać ta niezgodność z prawem. Decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] wskazując w uzasadnieniu, że akta sprawy dokumentują, iż inwestor ubiegając się o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z wymaganiami art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016) załączył: 1) projekt budowlany opracowany przez uprawnionych projektantów, w specjalnościach: architektonicznej, konstrukcyjnej instalacyjnej sanitarnej, zaopiniowany i pozytywnie uzgodniony w zakresie: ochrony przeciwpożarowej z rzeczoznawcą d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych, - warunków higieniczno - sanitarnych z rzeczoznawcą d/s higieniczno -sanitarnych (opinia nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r.), ochrony dóbr kultury z Miejskim Konserwatorem Zabytków (postanowienie Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r.). 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością cele budowlane. Wskazał, że zaplanowana inwestycja obejmuje swym zakresem tylko roboty remontowe nie wykraczające poza obrys budynku w sposób nie mający wpływu na zagospodarowanie terenu. Nie zmienia także jego sposobu użytkowania. W dotychczasowym istniejącym obiekcie przeznaczonym na bibliotekę - obiekt administracyjny, nie został zmieniony sposób użytkowania w rozumieniu art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż jest to dostosowanie przedmiotowego budynku do funkcji biurowej. Organ nie stwierdził również innych naruszeń prawa. Po rozpatrzeniu odwołania P. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].02.2006r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].12.2003r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej przebudowę i remont budynku biurowego, położonego we W. przy ul. [...], na działce nr [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego Inspektor Nadzoru budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje. Organ odwoławczy stwierdził, że zaplanowana inwestycja obejmuje swoim zakresem tylko roboty remontowe nie wykraczające poza obrys budynku w sposób nie mający wpływu na zagospodarowanie terenu dlatego też w sprawie nie była wymagana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Zgodnie bowiem z treścią art. 59 ust. 1 i art. 86 ustawy z dnia 7 lipca 1994r., - o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r., Nr 80, poz. 717) jedynie zmiana zagospodarowania terenu, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy. W niniejszym przypadku roboty objęte pozwoleniem na budowę nie doprowadziły do zmiany zagospodarowania terenu. Analizując akta przedmiotowej sprawy organ odwoławczy nie stwierdził także wystąpienia pozostałych przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji określonych w art. 156 § 1 Kpa. Skargę na rozstrzygnięcie GINB z dnia [...] czerwca 2006r., wniósł P. M. wskazując na braki uzasadnienia decyzji Zdaniem skarżącego nie wskazano faktów udowodnionych, dowodów na których się oparto, oraz przyczyn dla których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej, a tym samym nie przeprowadzono prawidłowego administracyjnego postępowania dowodowego. Skarżący podnosi, że nie umożliwiono stronie postępowania, przed wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2006r., odniesienia się do materiału zgromadzonego w sprawie, chociażby w kwestii jego kompletności, co rażąco narusza treść art. 10 Kpa i uniemożliwia odniesienie się do tegoż materiału i dowodów w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu nadzorczym prowadzonym w trybie stwierdzenia nieważności. Jest to postępowanie o charakterze nadzwyczajnym i odrębnym od innych postępowań, ukierunkowanym wyłącznie na kontrolę decyzji w aspekcie wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej ma miejsce wtedy, gdy w toku postępowania wyjaśniającego organ prowadzący postępowanie ustali, że występuje jedna z ustawowych przyczyn stwierdzenia nieważności. Stwierdzenie nieważności jest wyjątkiem od zasady trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Stwierdzenie nieważności decyzji powoduje, że decyzja ta traci swą moc obowiązującą wstecznie od dnia jej wydania. Istotą stwierdzenia nieważności decyzji jest to, że przesłanka będąca przyczyną stwierdzenia tej nieważności istniała już w dacie wydania tej decyzji, co oznacza, iż decyzja, której stwierdzono nieważność, wydana została niezgodnie z prawem obowiązującym w dacie jej wydania, przy czym niezgodność ta spełnia co najmniej jedną z przesłanek, ustawowo określonych, jako przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji. [Por. wyrok NSA z dnia 8 października 1999r. sygn. akt IV SA 1646/97, lex nr 48679]. Aby stwierdzić nieważność decyzji należy ustalić, że wadą dotknięta jest sama decyzja, np. decyzja została wydana wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym. O charakterze rażącym naruszenia prawa można mówić wówczas, gdy decyzja pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa. Nie jest rażącym naruszeniem prawa zastosowanie jednej z wielu możliwych wykładni przepisu, ale przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Taka sytuacja nie występowała w niniejszej sprawie Nie można zatem uznać za rażące naruszenie prawa czegoś czego nie możemy z całą pewnością uznać nawet za naruszenie prawa. Rażące naruszenie prawa jest niedwuznaczne. A jeżeli coś podlega interpretacji to nie może zostać uznane za rażące naruszenie prawa. W wyroku z dnia 9 lutego 2005 r. /sygn. akt OSK 1134/04, Lex nr 165717/ Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sposób rażący może zostać naruszony wyłącznie przepis, który może być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, to znaczy taki, który nie wymaga stosowania wykładni prawa. Podkreślić należy przy tym, że organ rozpatrując sprawę w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji nie rozstrzyga jej ponownie merytorycznie, lecz orzeka wyłącznie w kwestii wadliwości kontrolowanej decyzji. Tymczasem zarzuty zawarte we wniosku dotyczą stanu akt sprawy, które zdaniem wnioskodawcy są niekompletne i nieuporządkowane co może wskazywać na możliwość występowania niezgodności prawnych przy czym wnioskodawca nie wskazał jednak na czym one miałyby polegać zdając się na ocenę organu. W świetle powyższych rozważań w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawo bowiem zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał, w ocenie Sądu, podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji polegającej na przebudowie i remoncie budynku biurowego przy ul. [...] we W.. Z tych też względów Sąd administracyjny w składzie orzekającym w niniejsze sprawie uznając, iż rażące naruszenie prawa, o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, to oczywiste naruszenie jednoznacznego przepisu prawa, a przy tym tak ciężkie, że powoduje sankcję nieważności, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił .